8 ปีที่เอ็กทีน - 7 คำสอนที่ได้รับ จากexteen
posted on 31 May 2012 22:58 by urza in Laoคำเตือน : เอนทรี่นี้อาจไม่แซ่บเท่าที่หวัง ขออภัยในความนิ่มนวล
ผู้อ่านทุกท่าน และผีบ้านผีบล็อกทุกตนครับ
นี่ก็คือปีที่แปดของเว็บไซต์ที่ติดอันดับแปดของประเทศละนะครับ
นับ ๆ ดูมันก็ผ่านไปไวเหลือเกิน
ย้อนดูตัวเองตอนนี้ ก็พบว่า
ผมเขียนบล็อกมาตั้งปี 2005
ตอนนั้นยังไม่มีระบบฮอตโพสเลย
บล็อกที่ขึ้นหน้าแรกคือบล็อกที่ยอดการเข้าชมสูงสุด 10 อันดับ
แน่นอนว่าต้องเป็นบล็อกที่อัพเพลงมาแปะ
และเพศศึกษาของเจ๊นิวส์
ใครทันมั่ง...
จากวันนั้นถึงวันนี้ก็ 6 ปีแล้วสำหรับผม
ยังคงเขียน css ไม่เป็นเหมือนเดิม
และโง่เรื่องตกแต่งมาก
6 ปีในสังคมนี้ ที่ผมไม่ได้มีเพื่อนมากขึ้นเท่าไร
แต่กลับมีสิ่งดี ๆ มากมายเข้ามาในชีวิต
และในโอกาสนี้ ผมขอสรุปสิ่งที่ผมเรียนรู้ได้ด้วยตัวเอง
จากการใช้บริการสังคมเอ็กทีนนะครับ
1. อดีตเป็นครูให้ปัจจุบัน
มีคนบอกกับผมว่า อดีตผ่านไปก็อย่าไปเก็บมาใส่ใจ
ไม่งั้นจะเป็นคนที่ยึดติดกับอดีต
แต่แม้แต่โทนี่ สตาร์ก ยังรอดตายเพราะยังเก็บฐานพลังงานเก่าไว้
ดังนั้น บางเรื่องเราก็เก็บไว้เป็นประสบการณ์เพื่อสอนตัวเองได้ครับ
งานเขียนของผมช่วงปี 2005 - 2006
เป็นอะไรที่กากเกินจะเรียกว่างานเขียน
เพราะยังไม่เข้าใจระบบ หรือจุดประสงค์ของการเขียนบล็อก
ยังหาตัวเองไม่เจอด้วย
ย้อนกลับไปอ่านแล้วทุเรศหัวใจ
แต่ก็ไม่ได้ลบทิ้งนะ ปล่อยไว้มองตัวเอง
อะไรที่อนาถ ๆ จะได้ไม่ไปทำซ้ำ
นอกจากนั้นยังมีนิสัยเสีย ๆ ที่ชอบทะเลาะกับชาวบ้าน และคะนองปากไปทั่วด้วย
นอกจากจะก่อปัญหาแล้ว ยังทำให้ภาพลักษณ์ผมดูแย่ด้วย
เสียงเชียร์ในตอนนั้น ไม่ได้วัดว่าผมทำถูกเลย
กระนั้นก็ดีครับ
ข้อผิดพลาดในอดีตถือว่าเป็นครูที่ดีในการพัฒนาตัวเองครับ
2. รู้เขา รู้เรา ย่อมเข้าใจคน
ผมไม่เคยเข้าใจการตลาด กระทั่งได้เรียนเมื่อสองปีก่อน
และก็รู้ว่ารู้จักนำหลักการตลาดมาใช้ตั้งแต่ต้นแล้ว
บล็อกผมเพิ่งมาเป็นที่รู้จักในวงกว้าง ๆ ก็ตอนเขียนเรื่อง
7 ข้อระวังหากจีบสาวในเน็ต
ประสบการณ์ตรง ๆ ล้วน ๆ
แล้วยิ่งดังขึ้นอีกตอนที่เขียนเรื่อง 7 เรื่องที่มักเจอในการสร้างตัวละครเพื่อร่วมกิจกรรมคอมมิคต่าง ๆ
พวกความสามารถเว่อ ๆ
สงสัยไปโดนใจสายแต่งนิยายด้วย
เลยฮอตมาก
แต่ถ้าสังเกตจะพบว่า มันเป็นที่นิยมก็เพราะมันเป็นสิ่งที่คนกำลังให้ความสนใจ
และมันเป็นสิ่งที่ใกล้ตัว
อีกทั้งเรารู้ด้วยว่าคนจะอ่านงานเรา เค้าเป็นคนกลุ่มไหน
ซึ่งตอนนั้นตอนนี้ก็ไม่เหมือนกันแล้วด้วย
พอจับจุดได้อย่างนั้น
ผมก็ใช้เคล็ดนี้ล่าฮอตเรื่อย ๆ
ตอนนั้นปี 2007-2008
อยู่ในค่ายทหาร มีอะไรก็ต้องเก็บไว้ในใจไม่ค่อยได้ระบายเท่าไร
เรื่องจะคิดจะพูดจะเล่ามันก็เลยเยอะตามไปด้วย
จะเป็นช่วงที่บล็อกผมอัดเอนทรี่่แน่นที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา
3. งานดีอาจไม่ฮอต งานฮอตอาจไม่ดี
ช่วงที่บ้าฮอต ก็พอจะจับจุดอะไรได้หลายอย่าง ๆ
ทำให้ผมมั่นพอที่จะสอนจระเข้ว่ายน้ำได้
ผมเขียนเรื่องเกี่ยวกับเทคนิควิชามารการขึ้นฮอตไว้ค่อนข้างมาก
ทั้งเรื่องทำไมคนฮอต ถึงฮอตเอาฮอตเอา
เขียนอะไรให้ติดฮอต
อะไรคือปัจจัยที่ทำให้งานน่าอ่าน
เขียนจนผมเองก็เข้าใจหลักการขึ้นฮอต
แต่บรรลุว่า สุดท้ายแล้ว
การขึ้นฮอตก็ไม่ใช่ที่สุดของการเขียนบล็อก
ในขณะที่หลายคนโหยหาเหลือเกิน
คงเพราะต้องการ การยอมรับนั่นเอง
บางคนถึงกับน้อยเนื้อต่ำใจ
ผมก็เคยเป็นนะ ....แต่ผ่านมาแล้ว
และเห็นว่าบางคนที่งานเขียนดี ๆ แต่ไม่ได้ขึ้นฮอตหรือไม่มีคนอ่านเยอะเลยก็มีมาก
และบางบล็อกที่ฮอตก็ไม่ใช่ว่าจะมีเนื้อหาสาระอะไรที่เป็นประโยชน์เท่าไร
เช่นภาพวาด หรือการ์ตูนที่ฮอตเพราะฐานแฟนคลับมาช่วยกันอัดดาวให้
มันเป็นดาวไบแอส และดาวหน้ามืด ที่เอะอะปา เอะอะปาเท่านั้น
ขึ้นฮอตไปก็ไม่น่าภูมิใจเลย
เหมือนตลกเก๋า ๆ ยังไม่ทันปล่อยมุข คนก็ฮาให้ก่อนแล้ว
เค้าเรียกว่าบุญเก่า ครับ "กินบุญเก่า"
ที่สุดแล้ว การขึ้นฮอตมันก็แค่กระแสประชานิยม
ไม่ได้หมายความเราคือที่สุด
ณ จุดนี้ ที่สุดของการเขียนบล็อกคือ
ได้รับการปักหมุดโดยทีมงานตะหาก บร๊ะ ฮ่า ๆ ๆ
ไม่ใช่ว้อย
4. ที่สุดแล้วก็อยู่ที่ใ่จ
ผมเพิ่งกลับมาเล่นบล็อกจริง ๆ จังอีกครั้ง
มาขยันปล่อยของก็เมื่อต้น เมษาที่ผ่านมานี่เองครับ
ก็เพิ่งได้รู้ว่าต้อนนี้เราเดินทางมาถึงยุคใหม่ ของปี 2012
ผมว่าเอ็กทีนพัฒนาไปมาก
ชุมชนจากหมู่บ้านไปสู่ประเทศอย่างรวดเร็ว
ทั้งด้านความแปลกใหม่ที่เพิ่มเติม การแยกประเภทของงานที่หลากหลาย
การกระจายฮอตสู่บล็อก ระบบปักหมุดที่มีเพื่อแนะนำของดีที่ยังหลบใน
หรือแม้แต่ศักยภาพการทำงานที่เพิ่มขึ้น ทีมงานจากสองคน
มาสเตอร์แชมป์ก็กลายเป็น CEO ที่มีเวลาให้ตัวเองมากขึ้น
พอมองเข้าจริง ๆ เค้าได้อะไรมากมายเหรอ ?
จากการทำเว็บให้คนมาสุมหัวพ่นของในกบาล
มารับแรงก่นด่าจากคนที่ไม่เข้าใจ
มาปวดกะโหลกกับการพัฒนาระบบเอาใจชาวบ้าน
มาสเตอร์แชมป์ตลอดระยะเวลา 8 ปี ได้ไถหว่านอะไรไปมากมาย
และมันก็เกิดดอกออกผลไม่ได้หวือหวาอลังการอะไร
ค่าโฆษณาก็แค่พอประทังกันไปเดือน ๆ ไม่ได้รำ่รวยอู้ฟู่อะไร
ผมอาจจะคิดไปเองก็ได้
เค้าไม่ได้หวังอะไร ของจากความสุขเล็ก ๆ ของเค้า
เป้นความสุขแรกเริ่ม และอุดมคติตั้งต้นในการทำเอ็กทีน
ก็คืออยากให้คนไทยใช้บล็อกเป็น
พี่แชมป์คงมีความสุขที่ได้เห็นชุมชนของเค้ามีคนรักการเขียนและการอ่านมากขึ้น
นี่คือที่สุดของเค้าแล้ว ถึงอยู่มาตลอดจนแปดปี และยืนหยัดที่จะทำต่อไปโดยไม่ได้ท้อแท้
แล้วความสุขของเราชาวบล็อกล่ะ คืออะไร
งานเขียนมีคนยอมรับ
ไปไหนมีคนนับหน้าถือตา
ให้ชาวบ้านเรียกเราว่าคนดังแห่งเอ็กทีน เวลามีดราม่าจะได้นึกหน้าออกง่าย ๆ ?
สำหรับคนอื่ืนผมไม่รู้ครับ
แต่ตอนนี้แล้ว สำหรับผมความสุขของผม
มันคือความบันเทิงในการได้ถ่ายทอดเรื่องราวของเราเองตะหาก
นั่นล่ะจุดประสงค์ของการเขียนบล็อกของผม
ที่เราได้พูดในสิ่งที่คิด มีอิสระที่จะเล่าสิ่งที่อยู่ในใจเรา
โดยที่ไม่มีใครมาเบรกเรา
และถึงเบรก ก็ไม่สามารถหยุดเราได้ (เพราะเราเกรียน)
มีคนที่พร้อมจะให้กำลังใจและรับฟังเรา โดยไม่สำคัญที่จำนวน
แค่นี้ก็สุด ๆ แล้วครับ
5. จงใจเกินไป มักไร้ความธรรมชาติ
เล่น ๆ ละดีจัง จริงจังละบรรลัย
เป็นอะไรที่ผมมักบ่นออกมาเสมอ...
อะไรที่เราตั้งใจ จงใจเกินไป คาดหวังเกินไป
มักขาดความเป็นธรรมชาติ มากเกินไป จริงจังเกินไป
ไร้เสน่ห์ครับ
แปลกใจเหมือนกันว่าบางเรื่องเราทุ่มเท่นำเสนอ
แต่เสียงตอบรับต่ำจนน่าสลด
บางเอนทรี่ผมกลั่นมาจากใจ
คนอ่านไม่เกิน 10 เมื่อก่อน 3 คนด้วยซ้ำ
บางเอนที่ผมทำเพื่อกระตุ้นยอดขาย
เอาไว้ล่อเป้า และเป็นเอนทรี่ทดลองทฤษฏ๊ฮอต
ไมไ่ด้ตั้งใจให้มันนิยม.... เสือกคนอ่านเยอะซะงั้น
เห้ย!! นี่มันอะไรแวะ !!
ทุกคนก็เคยผ่านจุดนี้มาใช่มั้ยครับ
เป็นเรื่องที่เรารู้กันแทบทุกคนแล้ว
ใคร ๆ ก็มักเจอ
6. ครองสื่อ ครองโลก
คุณผู้อ่านเชื่อมั้ยครับ ว่าตอนนี้ทุกท่านมีสื่อในมือ
สามารถที่จะชี้นำสังคมได้ในระดับหนึ่ง อย่างน้ิอยก็คนจำนวนหนึ่งที่ติดตามท่านได้
สามารถสร้างความคล้ิอยตาม หรือสร้างแรงต่อต้านก็ได้ ถ้าควบคุมมันได้
ไอ้ที่ผมบอกเสมอว่า ผมไม่ได้ชี้นำสังคมนะครับ ไม่ได้ขอให้ทุกคนเชื่อ
นั่นแหละครับผมสารภาพว่าผมกำลังพยายามชี้นำสังคมอยู่
ผมทำการทดลองด้วยการปล่อยงานเขียนหลาย ๆ แบบ
และติดตามวัดผลมาตลอด (โดยไม่ได้บอกกับใคร)
และพบว่า มันสามารถควบคุมได้จริง ๆ ครับ
เขียนงานเอาใจกระแสนิยมผมก็ทำได้
ผมสามารถบอกกับเพื่อนว่า เอนทรี่ผมอันนี้ต้องฮอต
ส่วนอันนี้ไม่ฮอต แต่คนจะเม้นท์เยอะ
ผมเคยทำสำเร็จมาแล้ว เพราะจับหลักได้
ผมเข้าใจแก่นของมัน
ผมสามารถที่ใช้มันเป็นแหล่งโฆษณาสินค้า
หรือกิจกรรมของผมได้
ทั้งทางตรงและแอบแฝง
โดยเทคนิคมีอยู่ว่าผมจะเขียนเอนทรี่แรง ๆ ฮา ๆ เจ๋ง ๆ
ให้เป็รนกต่อล่อเป้าขึ้นหิ้งฮอตไปก่อนตัวนึง
แล้วเว้นระยะสักแป้บ
จะทำให้คนอยากอ่านอะไรของเราต่อ
พอจังหวะมาแล้ว ก็ให้เราอัดที่อยากสื่อแต่แรก
ไม่ว่าจะขายของ ฟ้องสังคม ประฌามคน
ก็ทำได้แล้ว เพราะอิงฐานคนอ่ืานเดิมได้
เห็นมั้ยครับ
เรามีสื่อในมือ ถ้าเราควบคุมได้
มันจะเป็นอาวุธร้ายกาจของเราเลย
บางท่านอาจกำลังทำให้ใครหลายคนสะดุ้งเป็นเรือนพัน
ด้วยการเขียนข้อความสั้น ๆ ที่จริงจนเจ็บใจ
นี่วิชามาร..ครับ....
ไม่จำเป็นอย่าทำตาม 555
ไม่จำเป็นอย่าทำตาม 555
7. ยิ่งค้น ยิ่งพบว่าตนรู้น้อยเหลือเกิน
เอ็กทีนตอนนี้อาจจะเป็นประเทศของชาวบล็อกที่ดีที่สุดของประเทศ
ถึงแม้บางคนจะชอบบล็อกแก๊ง หรือบล็อกสปอตมากกว่า
แต่ผมว่าที่นี่ก็ไม่แพ้บล็อกไซต์ใดในสยามประเทศ
และต่อไปในอนาคตจากประเทศหนึ่ง
....มันจะกลายเป็นโลกใบหนึ่ง
ที่ยิ่งค้น ก็ยิ่งพบว่าผมช่างมีอะไรที่ยังไม่รู้อีกมาก
มีหลากหลายบุคคลที่น่าสนใจอีกเยอะแยะ
ที่เราไม่เคยคิดจะมองเค้ามาก่อน
ผมบอกตรงนี้เลยครับว่าผมเป็นบล็อกเกอร์ที่สักแต่เขียน
ตะบี้ตะบันเขียน คิดอะไรได้ก็ยัดเยียดสู่สังคมหมด
กระทั่งไม่นานมานี้ผมเริ่มมาสนใจอ่านบล็อกของคนอื่น ๆ
ทั้งคนที่มาคอมเมนท์ คนที่เพิ่งอัพบล็อกใหม่ ๆ
เริ่มสนใจเพื่อนบ้านมากขึ้น
มันทำให้ผมเรียนรู้อะไรได้มากขึ้น
มีหลายคนที่เราไม่เคยรู้มาก่อนว่าเค้าเป็นใครรู้จักป้าปิยะมั้ยครับ
ที่ชอบเขียนบล็อกแม่ค้า ๆ ของท่านอะ
นั่นนักเขียนอาชีพนะคร่าบ
รู้จักบล็อกบินเดียวในผ้าเหลืองมั้ยครับ
ตุ๊เจ้านะครับ....โอ้ว พระสงฆ์ !!
ยังมีคนที่เราไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังเค้าอีกเยอะ
หลายคนอยู่ต่างประเทศ มีสามีต่างชาติ
และกำลังถ่ายทอดแง่มุมใหม่ ๆ ของหญิงไทยกับสามีต่างชาติ
หลายคนเป็นแม่บ้านธรรมดา แต่ทำอาหารขั้นเทพ
และเป็นคนพิเศษในแวดวงคนชอบบล็อกอาหาร
หลายคนเป็นนักศึกษาไทยที่มีประสบการณ์ดี ๆ ในต่างแดน
กำลังแชร์สิ่งที่เธอเจอและยินดีกับมัน
บางคนเป็นชาวสีม่วงที่กำลังเคลื่อนไหวลับ ๆ
และกำลังสร้างทัศนคติที่ดีต่อพวกเค้า ไม่เคยฮอต แต่คนอ่านเป็นพัน
บางคนก็เป็นผู้ป่วย ที่จะจากเราไปวันไหนก็ไม่รู้
แต่กำลังเดินหน้าถ่ายทอดเรื่องราวดี ๆ และให้กำลังใจคนอ่านเสมอ
หลายท่านกำลังปลอบโลกด้วยงานศิลป์สวย ๆ
ทั้งที่กำลังเผชิญกับอะไรเลวร้าย กับสังคมดัดจริตของประเทศไทย
เหล่านี้คือคนที่เรายังไม่เคยสัมผัสอีกมาก
ทั้ง ๆ ที่อาจจะอยู่ใกล้ตัวเรามากจนขนลุก
และบางครั้ง คุณอาจจะพบรักที่นี่ก็ได้ :)
แปดปีแล้วครับ
ขอบคุณพื้นที่ที่มอบความสุขให้พวกเรา
อยู่กับเราตลอดไปนะครับ เอ็กทีน <3
