ก่อนมาเป็นผมเป็นคนที่โคตรเรื่อยเปื่อย ตื่นบ่าย นอนเช้า ข้าวปลากินหน้าคอม เล่นเกมทำงาน แชท ดูทีวี ฯลฯ วัน ๆ หมกอยู่แต่ในห้อง ในสมองมีแต่โครงการเรื่องกิจกรรมบนอินเตอร์เน็ต เรื่องออกไปทำงานบ้านหรืออกกำลังกายนี่ไม่อยู่สาระบบความคิดเลย
แต่พอมาอยู่ในค่ายนี่แล้ว มันคนละเรื่องเลยครับพี่น้อง คุณต้องแหกขี้ตาแต่เช้าพร้อมเสียงนกหวีด ชีวิตนี้ถ้าไม่เคยบอกอรุณสวัสดิ์ใคร ที่นี่จะให้คุณแหกปากทุกเช้า แล้วตื่นมาปกติเราต้องเข้าส้วมบ้วนปากล้างหน้าแปรงฟันระบายของเก่าก่อน แต่ที่นี่จะพาคุณวิ่งรอบค่ายกระตุ้นความปวดขี้ก่อน คุณต้องวิ่งมึนไปรอบค่ายก่อนหนึ่งรอบ และวิ่งนานยิ่งอ้อมไกล แถมต้องแหกปากร้องเพลง จังหวะเท้าก้าวต้องพร้อมกัน นับก้าวด้วย ถ้าไม่ได้ดั่งใจคุณก็จะได้รับโปรโมชั่นเสริมจากครูฝึก เช่น ลุกนั่ง ดันพื้น โดดกบ พุ่งหลัง ซึ่งทุกอย่างนับเป็นยก หมายความว่า ทำสามจังหวะถึงจะนับเป็นหนึ่งยก วิ่งเหนื่อยไม่พอ ถ้าได้ของแถมอีกนี่หลายคนจะไม่ไหว ยังก่อน ยัง เค้าจะยังไม่ทำเกินกำลัง จะค่อย ๆ เพิ่มรอบ เพิ่มจำนวนวันละนิด
แล้วที่นี่ มีแผนกเสนารักษ์หรือพยาบาลก็จริง แต่เจ้าหน้าที่จะไม่สนใจกับอาการเจ็บป่วยเล็กน้อยหรอกครับ อย่าสำออยให้ยากจะโดนเขม่นเปล่าๆ ทนได้ทนครับ ทนไม่ไหวจะตายเอาค่อยบอกถ้าเอะอะไม่ไหว ขอไม่ทำ คุณจะโดนอย่างอื่นอีก อย่าหวังว่าแกล้งป่วยแล้วจะสบายกว่าชาวบ้าน
หลังจากเหนื่อยหอบไปรอบค่ายแล้ว ก็เรียกมาตั้งแถวแล้วเปิดระยะสองช่วงแขน ถ้ามีคำสั่งนี้นะครับ เดาได้เลย หนึ่งกายบริหาร สองซ่อมด้วยดันพื้นหรือพุ่งหลัง สาม ถอนหญ้า แต่ตอนเช้าจะกายบริหารซะส่วนใหญ่
ก็ทำไปเหอะครับ ปวดขี้ก็ทนไว้ ทางสวรรค์อยู่ไม่ไกล แต่ถ้าไม่ไหวจริง ก็ทนบากหน้าไปหน้าแถวเพื่อบอกับสิบเวร ขอไปขี้ครับ ถ้าโชคดีก็จะได้ตะโกนบอกความประสงค์ให้ทราบทั่วกัน แต่ถ้าวินาทีที่ข้าศึกมันจะทะลวงประตูออกมาแล้วส่วนใหญ่จะไม่อายกันนะครับ
แล้วทุกวันศุกร์จะมีเทสต์ทดสอบสมรรถภาพทางร่างกาย เช่นดึงข้อ (โหนบาร์แล้วดึงตัวขึ้นไปให้คางพ้นบาร์) ดันพื้น ซิดอัพ (หรือลุกนั่ง คนละอย่างกะท่าลุกนั่งแบบกอดคอนะ) แล้วก็วิ่ง ถ้าใครไม่ผ่านเทสต์ก็จะโดนแยกไปกายบริหารพิเศษ ผมโดนไปอาทิตย์หนึ่งรู้สึกว่าดันพื้นได้อึดขึ้น แขนนี่แข็งแรงขึ้นตูมเลย เพราะเค้าจะจับขายกแล้วให้ใช้มือเดินข้ามฟากสนามไปแล้ววกกลับมา แล้วบางก็มีโปรโมชั่นดันพื้นตามเสียงนกหวีดด้วย ใครไต่ช้าหน่อยก็ได้ดันพื้นหลายทีหน่อย เราเรียกกิจกรรมนี้ว่าไถนา
เมื่อเสร็จกิจแล้ว เขาจะปล่อยคุณไปเอาขัน แปรงสีฟันยาสีฟันเตรียมทำธุระส่วนตัว ภายในเวลาสองนาที...แค่วิ่งไปห้องน้ำก็หมดไปนาทีกว่าแล้วครับ อมน้ำได้สองคำยังไม่ทันบ้วนก็เป่านกหวีดเรียกรวมแล้ว เรื่องเข้าส้วมไม่ต้องพูดถึงอั้นไปเถอะ
จากนั้นนั้นก็ต้องวิ่งเอาขันน้ำไปเก็บแล้วทำธุระส่วนรวม ส่วนใหญ่ก็ทำความสะอาดตามเข็ดรับผิดชอบนั่นล่ะ เช่นโรงนอน รอบหน่วยฝึก ห้องน้ำ ผมนี่ได้ทำความสะอาดห้องนอนครูฝึก กวาด ๆ สบาย ๆ
ช่วงนี้ให้คุณฉวยโอกาสไปปลดทุกข์ระเบิดของเก่าทิ้งได้เลย บริหารเวลาให้ดี ทำให้ไว เบ่งให้สุดอย่าติดค้าง จะเป็นภัยต่อตนเองและผู้อื่น ถ้าไม่ฉวยโอกาสช่วงนี้ กว่าจะได้มาอีกทีก็โน่น แปดโมง-เก้าโมง อั้นไหวก็เอาสิ
เมื่อเสร็จเรียบร้อยตามกำหนดแล้วก็ตั้งแถวไปกินข้าวกัน การเดินแถวไปโรงอาหาร หรือศัพท์เค้าเรียกว่าโรงเลี้ยงต้องเป็นระเบียบ เหมือนตอนประถมน่ะนึกออกมั้ย ต้องมาเข้าแถวหน้าห้องแล้วเดินไป แต่การเดินแถวของทหารต้องพร้อมเพรียง เท้าต้องได้ จึงมีการนับก้าวขึ้น การนับก้าวจะมีสองแบบ คือ สั่งนับ และนับก้าว สั่งนับนี่จะมีเสตปเฉพาะ สั่งทีเดียวนับยาวเลย แต่ถ้านับก้าวนี่จะสั่งเรื่อย ไว้จะว่าอีกที การเดินแถวไปนี่ใช่ว่าจะได้เดินไปอย่างเดียว แล้วแต่สภาพอารมณ์ครูฝึกหรือสิบเวรด้วย ถ้าซวยหน่อยจะได้เลื้อยไป คลานไป แถกปลาหมอ ฮู้ย เล่นเอาหายหิวเลยให้ตาย
เมื่อถึงหน้าโรงเลี้ยงก็ใช่ว่าจะได้กินเลยนะ ใช่ว่าจะเหมือนโรงอาหารที่เข้าไปนั่ง ๆ ตัก ๆ กิน ๆ กินเสร็จก็ทิ้งจานไว้ให้แม่บ้านมาเก็บ เขาจะให้ตั้งแถวเข้าไปตามหมวด ให้โอวาทบอกมารยาท จะเข้าก็ต้องแหกปากเข้าไป ใช้พลังงานตั้งกะก่อนเติมเลยทีเดียว ไปถึงก็แหกปากค้างไว้รอสัญญาณสิบเวร ให้ร้องเอียหนัก ๆ สามที แล้วเค้าจะสั่ง ขวา-ซ้าย..หัน อาจจะงงเพราะคงได้ยินแต่ซ้ายหันขวาหัน แต่นึกสภาพนะครับ เราล้อมโต๊ะคนละฟาก ต้องหันหน้าเข้าโต๊ะ มีทั้งซ้ายทั้งขวา จึงเกิดคำสั่งนี้ขึ้น ถ้าสั่งแบบนี้ก็หันหน้าเข้าโต๊ะล่ะครับ แต่ถ้าหันเข้าแล้วสั่งอีกที ก็หันคืนทีเดิม ไม่ต้องมึนนะ มีอีกเยอะ
จากนั้นเขาจะสั่งยกเก้าอี้ ให้ยกค้าไว้ ตอนยกก็ห้ามมีเสียงเด็ดขาด เก้าอี้กระทบกันแป้กเดียว หรือครูดพื้นดังนิดเดียว คุณจำไว้เลย โดนแน่ หนึ่งรายการ เค้าจะติดไว้ก่อน ไว้คิดบัญชีทีหลัง รอจนมีคำสั่งวางก็วางให้เบา วางให้ห่างโต๊ะพอที่จะแทรกตัวเข้าไปได้ แล้วเอาตูดจ่อรอนั่งเลย เพราะจะสั่งนั่งทันที นั่งก็ใช่นั่งเปล่านะครับ นั่งปั๊บต้องขัดฉากปุ๊บ หรือเอาแขนขวาทับแขนซ้ายยกเสมออกแล้วตบมือขวาใส่แขนซ้าย เรียกว่า ฉาก ถ้าสองฉากก็สองเพียะ ตบให้พร้อม ตบให้ดี อย่ามีแหลมแถมออกมา ไม่งั้นก็ตบจนแขนแดงเถือกนั่นล่ะจนกว่าจะพร้อม กว่าจะได้กินก็ยากเย็นแสนเข็ญยังไม่พอ คุณต้องดมอาหาร กลืนน้ำลายท่องคำปฏิญาณ เคยท่องมั้ยตอนเด็ก ๆ น่ะ ข้าวทุกจาน อาหารทุกอย่างอย่ากินทิ้งขว้างเป็นของมีค่าคนจนคนยากมีมากหนักหนา บลา ๆ ๆ ท่องจนจบ ท่องไม่ดังก็ระวังเอาไว้ เมื่อเรียบร้อยถ้าพอใจ เค้าจะสั่ง เชิญรับประทาน
ให้ตอบรับความดีของเค้าด้วยคำขอบคุณเสียงดังกึกก้องว่า ขอบคุณครับ !!!
บนโต๊ะจะมีของวางไว้หมดแล้ว ไหข้าว ถ้วยแกง จานผัด (ได้กินแต่แกงกะผัดล่ะ) แล้วจาน กับแก้วน้ำเค้าจะเสียบชั้นไว้ ให้ค่อย ๆ แยกออกมา ข้าวจะเป็นข้าวเหนียว ให้ใช้สองจานพอเพราะโต๊ะหนึ่งนั่งหน้าคน จานหนึ่งให้สามจานหนึ่งให้สอง ใส่ข้าวอย่างเดียว ช้อน เค้าจะแจกส่วนตัว ใครทำหายก็กินลำบากหน่อย ของทุกชิ้นที่แจกต้องรักษาให้ดี ไม่มีใช้จะไปขอใครได้ แล้วเวลานั่งเนี่ย ไม่ใช่นั่งไขว่ห้างตามสบายสะพายแล่งอะไรนะ ต้องหนีบเข่าเท้าชิด นั่งหนีบเป็นเกย์กันเลยทีเดียว แล้วนั่งได้แค่ครึ่งเก้าอี้ ห้ามพิงพนัก หลังต้องตรง สายตามองได้ไม่เกินขอบโต๊ะ ห้ามวอกแวกวอแวโวยวายคุยเสียงดังก็โดน นกหวีดดังเมื่อไรต้องหยุดกินทันทีแล้วขัดฉาก ถ้ายังเสียงดังอีก ก็จะโดนคำสั่งต่อไป เช่นมุดโต๊ะ โฮะแกง (เอากับข้าวมารวมกัน) หนักสุดก็หยุดกิน ตั้งแถวหน้าโรงเลี้ยงรอซ่อม (ทำโทษ) วันที่สี่มั้งที่ผู้ฝึก เราเรียกว่าผู้หมวดมาดูแลการกิน เรากินกันเสียงดัง คุยกันงึมงำ ๆ เตือนแล้วทีหนึ่ง ให้กินในเวลาสองนาที เสียงก็ยังดังอยู่ เค้าก็สั่งรวมแกง โฮะแกง แล้ววันนั้นกับข้าวเป็นผักกาดจอกับน้ำพริกปลาเผ็ดมาก (อยู่ทางเหนือสำรับจะเป็นแกงพื้นเมืองส่วนใหญ่ กับข้างเหนียว กินข้าวเหนียวแล้วพลังงานเยอะ เหมะกับกรรมกรและทหารอย่างพวกผม ) แล้วมาเทรวมกันสั่งกินให้หมดห้ามเหลือแม้แต่หยดเดียว มีหลายคนกินไป เริ่มเงียบละ แต่กินไปมองหน้าหมวดไป หมวดเป่าอีก ปิ๊ด...
“ยังไม่รู้จักผมกันใช่มั้ย ได้ หัวโต๊ะ เอาถ้วยแกงควบหัวไว้” หลายคนลังเล เห้ยแกงเต็มถ้วย จะควบยังไง บางคนกลัวมากไม่รีรอ รับคำสั่งทำทันที ควบเผละเข้าให้ แกงเยิ่มเต็มหัว เผ็ดแสบถึงทรวง ดีที่โต๊ะผมมีรุ่นพี่ผู้ช่วยใจดีดูแล เค้าบอกให้เอาน้ำแกงเทใส่ถ้วยน้ำพริกที่ว่าง ๆ ไว้ แล้วค่อยเอาชามเปล่าควบ เป็นทางออกที่ฉลาดเหมือนพี่ไนท์หนุ่มเลย คือมองช่องว่างของคำสั่ง เค้าไม่ได้บอกห้ามเอาน้ำแกงออกก่อนหนิ ไอ้พงกรับคำสั่งทำทันทีก็ซวยไป แต่วันนั้นพวกผมเข็ดกับโรงเลี้ยงกันทุกคน
การกินเนี่ย บางทีเราต้องร่วมโต๊ะกะพวกปอบสิง กินทลายโลก บริโภควันละกระสอบอยู่บ้านคงแด๊กเป็นโรงสี ก็ต้องลุกไปเติมบ่อย ๆ การลุกไปเติมไม่ใช่จะลุกไปได้เลย มีระเบียบอยู่ คือให้ยกมือบอกขออนุญาตครับ แล้วรายงานยศชื่อ เช่น ผม พลทหารบุรินทร์ บลา ๆ ขอรับอะไหล่เพิ่มครับ เค้าจะเรียกว่าอะไหล่นะ กับข้าว ข้าว น้ำ คืออาหารทั้งหมด เค้าเรียกอะไหล่ แล้วก็ลุกไปที่จุดเติม จะมีเวรเลี้ยงทำหน้าเซ็ง ๆ เหมือนเหม็นขี้หน้าเราคอยตักให้แล้วตักให้นี่พวกล่อเต็มสูบ ไม่มีบริการตักสั้นตักยาว กำหนดจำนวนไม่ได้ มีมาตรฐานกระบวยเดียว จะเติมอะไหล่ใจต้องถึง กะว่าเอามาแล้วแด๊กได้ทั้งตำบลอะไรแบบนั้นพวกที่รอก็ใช่ว่าจะกินเผื่อกินรอได้ ต้องหยุดกิน ขัดฉากรอคนไปเติมอะไหล่กลับมา ดังนั้น รับอะไหล่แต่ละทีก็ต้องวางแผนดี เห็นมั้ยครับ การกินเป็นเรื่องใหญ่ขนาดไหน ใครที่เลือกกิน เอาแต่ใจ มาที่นี่เจอดัดนิสัยหมด ไม่กินมึงก็อดแค่นั้น ไม่มีใครมาง้อให้กินหรอก บางคนไม่กินกบ เจอแกงกบต้องเอาข้าวจิ้มน้ำปลาไปมื้อนั้น แล้วอย่าหวังว่าจะได้เสพเนื้ออุดมสมบูรณ์เพื่อทดแทนพลังงานที่เสียไปนะครับ เค้าทดแทนให้แค่ข้าวเหนียวเท่านั้น กับข้าวเราเน้นผักเท่านั้น แกงเขียวหวานแกงเผ็ดนี่มะเขือบาน ไก่ก็มีแต่กระดูก หมูก็มีแต่ซี่โครง มีเนื้อติดมาต้องบริหารให้ดี กินยังไงให้พอห้าคน วันไหนที่เมนูพิเศษหน่อย อย่างผบ.กองพันมากินด้วย ก็จะได้กินลาบอิสานนะ แต่กินเสร็จอาจจะโดนซ่อม ชดเชย เหอ ๆ
เมื่อกินเสร็จแล้วก็จะต้องเก็บ เทเศษอาหารรวมกันในชามแกงแล้วเอาจานซ้อน ๆ กัน ยกไปเก็บที่จุดทิ้ง คนอื่น ๆ ก็เก็บแก้วคว่ำไว้ที่ชั้น หาผ้ามาเช็ดเศษน้ำแกงที่เปื้อน ทำให้ไว แล้วเอามือขัดหลังรอ เมื่อพร้อมกันหมดแล้ว เค้าก็จะสั่งลุก ให้ลุกไวที่สุด เบาที่สุดมายืนหลังเก้าอี้ เค้าจะสั่งยกเก้าอี้ ก็ยกให้เบาแบบขามา แล้วเก็บเก้าอี้ ก็เก็บให้เบา จากนั้นจะสั่ง ขวาซ้าย หัน ให้หันหน้าออกไปทางประตู เตรียมตั้งแถวออกจากโรงเลี้ยง ไปตั้งแถว ตั้งให้ไว จัดแถวนี่สำคัญ ต้องจัดให้เร็วที่สุด เรียบร้อยที่สุด เน้นความสามัคคี ถ้าทำดี ก็ได้เดินแถวกลับแบบปกติสุข ถ้าทำอะไรซวย ๆ ในโรงเลี้ยงไว้ ก็จะมาซ่อมหน้าโรงเลี้ยง ถ้าซวยมาก ๆ ทำระยำไว้เยอะ ก็จะได้กลับแบบพิเศษเพิ่มข้าวไข่ดาวโปะ30บาท อาจจะพุ่งหลังซักร้อยยก ดันพื้นห้าสิบ แกงการูสลับขาสักสามสิบ หนักหน่อยก็แถกปลามาหมอกลับ ม้วนหน้ากลับ หรือถ้าสิบเวรขยันเป่านกหวีดหน่อยก็จะสั่งหมอบลุกหงาย สามท่า ตามเสียงนกหวีด ปิ๊ด หมอบ ปิ๊ดลุก ปิ๊ดหงาย ปิ๊ดลุก ทำไปเรื่อย ๆ ท่านี้ชวนอ้วกมาก ถ้ากินมาเต็มท้องนะ มีคายของเก่าแน่ ๆ แล้วถ้าวันไหนซวยอัครมหาซวย ก็จะโดนคอมโบ้เซ็ต คือรวมเมดเล่ทั้งหมดทั้งมวลไว้ด้วยกัน พร้อมกับเคลื่อนไปข้างหน้า เช่น พุ่งหลังยกนึง ก้าวหนึ่งก้าว ดันพื้น ห้าที เสร็จแล้วแถกปลาหมอไป แล้วม้วนหน้า จากนั้นก็หมอบไว้ แล้วลุกขึ้นมา แล้วหงายลงไป กลิ้งซ้ายสอง ขวาหนึ่ง ลุกมานั่งกระโดดกบ ทำสลับไปเรื่อย ๆ จนกว่าจถึงทีหมาย พวกผมไม่เคยลอง แต่ครูฝึกเล่าว่าใช้กับพวก รด. มาแล้ว มันร้องไห้กินข้าวทั้งน้ำตาทีเดียว ไม่อยากจะนึกสภาพ...
ออกจากโรงเลี้ยงมาโรงอาบน้ำบ้าง ก็นะ ที่บ้านอาจจะมีอ่างจากุ๊ดชี่ มีฝักบัวพลังทวินแคมสิบหกวาว อาบแล้วชื่นฉ่า สะอาดทั้งตัว แช่เป็นชั่วโมงก็ได้ ที่นี่ครับ มีอ่างเดียว เป็นแท็งใส่น้ขนาดใหญ่ ประมาณ ห้าสิบคนล้อม อาจจะไม่ถึง แต่หมวดหนึ่งมีห้าสิบคน ต้องล้อมอ้างไว้ สายตาต้องจดจ้องที่เป้าหมาย สมาธิพลังปราณทั้งหมดทั้งมวลรวบรวมไปที่ปลายขัน ขันและใจเป็นหนึ่งเดียว รอสัญญาณนกหวีด แล้วอาบน้ำนะครับ วันแรกอาจจะได้ใส่กางเกงในปิดปกส่วนที่มีอยู่น้อยนิดมหาศาลไว้ แต่วันต่อ ๆ มา คุณจะได้รับคำสั่งให้เปลือยกายต่อหน้าชายหมู่มาก ปล่อยสวิงกันระโยงทีเดียว แต่อารมณ์นั้นไม่มีใครมาสนใจของใครแล้วครับ แค่ของตัวเองยังไม่มีเวลามองเลย พอสัญญาณปี๊ดดังเท่านั้นล่ะขันนี่จ้วงน้ำไว้กว่าเอมสิบหกทีเดียว ซัดกันตูม ตูม ตูม ดังไปถึงกองบังคับกรกองพันโน่นเลยมั้ง จากนั้นครูฝึกผู้ควบคุมจะห้ามศึกนอกเลือดนี่ด้วยเสียงนกหวีด ก่อนจะมีใครโดนศอกคิ้วแตกแอนตาซินไม่แจกไปซะก่อน ให้ฉวยโอกาสช่วงพักครึ่งนี้ละเลงสบู่ไปตามส่วนที่คิดว่าสกปรก อย่าเน้นมาก หมดเวลาจะล้างออกไม่ทัน แต่ถ้ามีเวลามากขัดได้ขัดเลย โสโครกมามากทั้งหมอบทั้งคลาน คลุกขี้เยี่ยวหมาแมวมาเยอะ แล้วก็รอก่อน ถ้าไม่อยากลงไปหงายโขวน้องชายขึ้นฟ้า ห้ามตักน้ำก่อนเสียงนกหวีด รอให้ดี ระวังตัวไว้ เสียงสุดท้ายแล้ว พอปี๊ดดังให้ใช้ศอกแหวกชาวบ้านเข้าไปดังน้ำมาล้างตัวให้ไวและมากที่สุด เอาให้หายลื่นแล้วรีบเผ่นไปที่จุดรวม ไม่ต้องรีบเช็ดตัวหรอก เอตัวรอดก่อน แล้วเค้าะจมีที่ให้แต่งตัว อาจจะห้องอบรมหรือสนามอะไรแถวนั้น ก็จัดการตัวเองให้เรียบร้อย เช็ดตัวให้แห้งที่สุดใช้ผ้าขาวม้านั่นแหละ เน้นศูนย์รวมความบันเทิงของร่างกายเป็นสำคัญ เพราะสังฆังนะมามีไม่เข้าใครออกใคร เช็ดให้แห้งใส่แป้งด้วยยิ่งดีช่วยได้เยอะ แล้วแป้งที่แจกมาก็นะ สปริ๊ทกี้ฮีท เย็นถึงไส้ติ่ง หน้าหนาวด้วย เอ้อ เรื่องผ้าขาวม้าเนี่ย อย่าพาดไปเรื่อย ถ้ามราวพาดให้มัดติดราวเลย ผมโดนโจรกรรมมาแล้ว กว่าจะตามคืนได้แทบตาย ถ้าหาไม่ได้ไม่มีอะไรนุ่งกลับมานะ ได้เอาขันปิดวิ่งมาแน่ ไม่อยากจะคิด....แต่งตัวให้ไว เอาแป้งทาหน้าให้ขาวไว้ ไม่ต้องห่วงหล่อ ชีวิตนี้ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
ในช่วงแรกนี่นะครับ เวลาอาบจะน้อยมาก ๆ ใครที่ติดนิสัยอาบน้ำนานขัดสีฉวีวรรณนี่ซวยเอาง่าย ๆ ไม่ทันชาวบ้านเค้า ต้องปรับใหม่ให้อาบน้ำและทำตัวให้แห้งภายในเวลามาม่าอืดสามนาที ผ่านตรงนี้ได้คุณก็เป็นชายไทยคุณภาพได้แล้ว อาบน้ำเสร็จกินมาม่าได้เลย อืดพอดี ส่วนตัวผมอาบไวอยู่แล้ว น้ำสองขัน สบู่ปาด ป้าด ป้าด ป้าด แชมพูเท ถูหัวพร้อมตัว พรื่บ ๆ ๆ ๆ น้ำอีกห้าขัน ตูม ตูม จูม บูม ยูม เช็ดตัวพั่บ ๆ เสร็จ
รับประกันความไวโดยพี่ไนท์หนุ่มและพี่มิเลนเนียร์ แต่อย่าเลียนแบ เกลื้อนจะกินเอา มีเวลาก็ใช้ให้คุ้ม แต่มันก็เอามาประยุกต์ใช้ในค่ายได้ไม่มีปัญหานะ
โปรโมชั่นเสริมของกิจกรรม
1. สังฆัง
2. เกลื้อน (หลัง)
3. ขี้กลาก (หัว)
ข้อแนะนำ
1. ทาแชมพูใส่กบาลไปเลย รอล้างอย่างเดียว
2. แปรงฟันให้เสร็จแล้วอมไปบ้วน แปรงเอาไปล้างอย่างเดียว
3. สบู่เค้าจะมีกล่องใส่มาให้ เอาไปแต่ฐานรอง ฝาอย่าเอาไป ลอยน้ำหายไปเยอะแล้ว ไม่ก็ไม่ต้องใส่กล่องเลย ถ้าไม่กลัวสบู่หล่น (ใครที่แนะนำให้ใช้สบู่เหลวน่ะ อย่าหวังเลย มีแต่สบู่ก้อน ก้มเก็บนี่ระวังตูดสุดชีวิต แต่ส่วนใหญ่จะทำตกลงไปในอ่าง)
4.ซ้ายสบู่ขวาขัน จับให้มั่นอย่าหวั่นช่วงล่าง พร้อมรบตามคำสั่งเสมอ
ออกจากโรงอาบน้ำมาโรงนอนนะครับ ที่โรงนอนจะเป็นโถงใหญ่ ๆ ยาว ๆ มีตูเตียงเรียงกันเป็นแนวแถวยาวเหยียดจุๆกเผระมาณ 70 คน นอนกันเป็นหมู่คณะ ใครไอดัง กรนเยอะ ก็ระวังบาทาสามัคคีนะครับ ก่อนจะขึ้นโรงนอนต้องรายงานยศชื่อและขออนุญาตขึ้นโรงนอนเสมอ ขึ้นได้แค่สองเวลา คือขึ้นไปนอน กะเอาขันน้ำไปเก็บ อาจจะมีนอกเหนือจากนั้น เช่นทำความสะอาด นอกเหนือจากนี้ห้ามขึ้น มีโทษ
เตียงของเราแต่ละคนนี่ต้องรับผิดชอบกันให้ดีนะครับ เครื่องนอนก็จะมีดังนี้
1.หมอน ต้องขาวเสมอ ห้ามดำ วิธีการป้องกันคือเค้าจะแจกผ้าขนหนูมา ให้เอารองไว้ แล้วเหน็บใต้ที่นอน
ให้ตึง เวลานอนก็หนุนไปบนผ้าขนหนูนั่นล่ะ อย่าเอาไปเช็ดตัวล่ะ ใช้ผ้าขาวม้าไปก่อน
2.ผ้าปู จะแจกมาพร้อมเข็มกลัด ให้มัดมุมทั้งสี่สวมกับที่นอนแล้วขึ้งให้ตึงแล้วเอาเข็มกลัดไว้ เอาแบบตึง
โคตร ๆ ตึงเปรี๊ยะ เอาประมาณแมงวันร่วงลงไปแล้วเด้งกับขึ้นมาเลยยิ่งดี แล้วก็ห้ามดำเด็ดขาด ต้อง
ขาวเสมอเหมือนหมอนนั่นล่ะ แล้วมันก็มีแต่ผ้าปูสีขาวเนาะ สีอื่นเยอะแยะไม่เอามา
3.ผ้าห่ม เป็นผ้าห่มสีเทา ๆ บ้านผมเรียกผ้าห่มขี้งา จะว่าหนาก็หนา จะว่าบางก็บางนะ แต่ไม่มีทางมีผ้านวม
ขนาดอุ่นกับข้าวได้อะไรนั่นหรอกนะ มีแบบเดียว เวลานอนเนี่ย ให้ปูผ้าห่มไว้ รองตัวไว้ครึ่งหนึ่ง แล้วก็เอามาห่มครึ่งนึง เพื่อป้องกันการเปื้อนของที่นอน เพราะเสื้อผ้าที่เราสวมเนี่ย ชุดเดียวใส่ทั้งอาทิตย์ ไปคลุกอะไรมาบ้างก็ไม่รู้ ยิ่งที่นี่เป็นดอยเนาะ ดินแดงเถือก ฝุ่นติดตามเสื้อผ้า แล้วต้องใส่ชุดที่ฝึกนั่นน่ะนอน โห ไม่อยากจะคิด เสื้อนี่พอจะเปลี่ยนได้แต่กางเกงนี่หมดสิทธิ์ ใช้ผ้าห่มน่แหละรองตัวไว้ ใช้เสร็จแล้วพอตื่นหนอนคุณต้องพับไว้ปลายเตียง พับให้สวย วิธีพบคือทบครึ่งตามยาวก่อน แล้วพับทบตามขวาง แล้วพับเก็บขอบตะเข็บไว้ด้านใน
4.มุ้ง จะแจกมาพร้อมเสามุ้ง สั้นบ้างยาวบ้างจัดการกันเอง สี่มุ่มเตียงจะมีช่องเสียบ ถ้ามันหลวมไปหรือ
เสียบไม่พอดี มุ้งจะเอียง จะหย่อน ๆ ลงมา ไม่เป็นไร ว่ากันไปตามสภาพ แล้วต้องให้ชายมุ้งโอบขอบเตียงทั้งหมดไว้นะ ระวังยุง ยุงผู้ช่วยครูฝึกอาจจะมากัด ฮ่า ๆ ตุบตับ ๆ และรุ่นผมไม่มี ผู้พันห้ามรังแก พอใช้เสร็จก็ปลดมุ้งลงมา เก็บหูมุ้งมาชิดกันพับตามยาวก่อนคือขวาชิดซ้าย แล้วค่อยทบครึ่งยัดไว้ใต้หมอน หมอนก็เอาผ้าขนหูคลุมขึงให้ตึงนะให้เรียบร้อยไว้
แล้วในตู้นะครับ จะมีของใช้พวกขัน ยาสีฟัน สบู่ แชมพู มีดโกน แป้ง กรรไกรตัดเล็บ โรลออน (ไม่
มีโอกาสได้ใช้เลย ได้กลิ่นแล้วเวียนหัว แล้วแจกมากลิ่นเดียวกันทั้งกองร้อย ไเข็มกลัด ไม้แขวน เสื้อผ้า พับเก็บให้เป็นระเบียบไว้แยกส่วนให้ดี หยิบให้ได้สะดวกไม่สูญหาย ส่วนใต้เตียง รองเท้า เราจะมีสามแบบ คือผ้าใบ คอมแบท และรองเท้าแตะ เรียง จากสูงมาหาต่ำจากขวาไปซ้าย คอมแบท ผ้าใบ แตะ ตามลำดับ คอยหาผ้ามาเช็ดถูให้สะอาด แต่ช่วงแรก ๆเวลาจะน้อยหน่อย อาจจะไม่ค่อยได้ทำ ก็ไม่เป็นไร แต่ควรจะทำความสะอาดไว้ เค้าจะตรวจทุกเช้า ช่วงแรกอาจจะไม่ แต่ระเบียบมันจะมาวันละอย่าง วันละนิด ค่อย ๆ เปลี่ยนนิสัยเราไปทีละนิด พยายามหน่อย แล้วแนวเตียงแนวตู้เนี่ย ตรวจด้วย ห้ามเบี้ยว
ทั้งหมดทั้งมวลนี่คือสิ่งที่ผมเจอและทำเป็นประจำ มาพบมาเจออะไรที่มันเป็นระเบียบแบบนี้ จริงอยู่นะที่มันพัฒนาคุณภาพชีวิตให้ไปในทางที่ดีข้น แต่มันก็เกร็งยังไงชอบกล ใครที่ติดสบายไร้ระเบียบแบบผม แล้วต้องเป็น จำใจต้องเป็นก็ศึกษาเอาไว้นะครับ รู้ไว้เป็นประโยชน์เราจะไม่ลำบากใจเมื่อต้องไปลงมือทำ ทราบไว้ล่วงหน้าจะได้เตรียมตัวใจให้พร้อม ไม่ต้องมาปรับตัวทีหลัง ใครที่พร้อม ไม่อยากปรับปรุงตัว ก็หาทางเอาตัวรอดเอาเองละกันนะครับ กฎหมายประเทศนี้เค้าสนับสนุนให้คนเป็นทหารเต็มอัตราเลย ยิ่งตอนนี้แล้วด้วย ทหารกำลังขาด.. อุ๊ ขอไม่พูดอะไรตัดกำลังใจว่าที่ทหารใหม่รุ่นต่อไปดีกว่า
การทำตัวในค่ายนะครับ ถามใครใครก็แนะนำมาแบบเดียวกันว่า ทำตัวดีอย่าเด่นจะเป็นภัย ไม่มีใครอยากเห็นเราเด่นเกิน คืออย่าทำตัวแหกคอกเป็นเป้าสายตาชาวบ้านเค้า ไม่ต้องบ้าพลังโชวน์ความสามารถ หรือความรู้หรอกครับ หาไม่แล้วเมื่อโดนเพ่งเล็ง ครูฝึกจะจคุณได้ แล้วก็จะเล่นงานคุณอยู่เนือง ๆ พยายามเป็นพลทหารที่ปกติที่สุด กลืนไปกับคนหมู่มาก ครูฝึกจำชื่อไม่ได้ยิ่งดี เนียน ๆ ไปกับเพื่อนนี่แหละครับ
เราอาจจะเป็นคนเดียวของตำบล หรืออำเภอที่ได้มาอยู่ตามลำพังนะครับ ไม่มีเพื่อนร่วมสถาบันหรือใครที่รู้จักเลย อย่าเพิ่งท้อ ว้าเหว่ หาเพื่อนใหม่สิครับ คนตั้งเยอะตั้งแยะ คงจะมีสักคนที่เข้ากับนิสัยเราได้ ก็พยายามปรับปรุงนิสัยให้ยืดหยุ่นเข้าหาคนหมู่มากไว้ด้วย มันจะมีระบบบัดดี้ ที่นี่เค้าจัดแบบปริยาย คือมึงนอนข้างใครก็คนนั้นล่ะบัดดี้มึง ดูแลให้ดีไปไหนไปด้วยกันไปขี้ไปเยี่ยวดึกดื่นปลุกกันชวนกันไป ไปส่งกันอย่าไปไหนคนเดียวเผื่อใครเป็นอะไร ก็ขอให้ทุกท่านได้บัดดี้ดี ๆ นะครับ บัดดี้ผมเป็นคนเรียบร้อยสงบเสงี่ยมครับ หล่อด้วย อั๊ย....
ในค่ายทหารนะครับไม่ว่าคุณจะจบปริญญาสถาบันดีด้าห่าเหวอะไรที่ไหนมา ค่าสเตตัสคุณจะถูกรีเซ็ตทิ้งหมด ส่วนครูฝึกก็จะเป็น npc ที่คอยลดค่าสตามิน่าของคุณลงเสมอ ถ้าไม่ผผ่านเควส หรือทำตามเงื่อนไขไม่ได้ ผิดกฎเกม อาจจะโดนลด hp ด้วยเพราะจากที่ฟังมา มีคนที่โดนลงโทษเพราะถือดีในความรู้ จบ ป.ตรีนิติศาสตร์ ใครทำอะไรให้หน่อยโวยวาย เถียง เอากฎหมายมาอ้าง โดนพานท้ายปืนตบมั่ง โดนเข้าตู้แช่มั่ง ที่นี่ไม่มีตู้แช่ก็จริง แต่หนาวพอกัน มีสิทธิ์ท่องตำรากลางสระปลาพอสมควร ไม่ต้องห่วงอดีตนะครับ ทางบ้านเป็นไง จะกลับได้ตอนไหน คิดแต่ว่าพรุ่งนี้กูจะเจออะไร เตรียมใจให้พร้อมดีกว่า เดือนแรกถ้าผ่านไปได้อะไรก็ลงตัวเอง รับรอง มีสิ่งดี ๆ อย่างวันพบญาติรออยู่แน่นอน
ก็จบการแนะนำ ใครมีคำถามอะไรก็โพสต์ถามไว้ได้ครับ
แต่พอมาอยู่ในค่ายนี่แล้ว มันคนละเรื่องเลยครับพี่น้อง คุณต้องแหกขี้ตาแต่เช้าพร้อมเสียงนกหวีด ชีวิตนี้ถ้าไม่เคยบอกอรุณสวัสดิ์ใคร ที่นี่จะให้คุณแหกปากทุกเช้า แล้วตื่นมาปกติเราต้องเข้าส้วมบ้วนปากล้างหน้าแปรงฟันระบายของเก่าก่อน แต่ที่นี่จะพาคุณวิ่งรอบค่ายกระตุ้นความปวดขี้ก่อน คุณต้องวิ่งมึนไปรอบค่ายก่อนหนึ่งรอบ และวิ่งนานยิ่งอ้อมไกล แถมต้องแหกปากร้องเพลง จังหวะเท้าก้าวต้องพร้อมกัน นับก้าวด้วย ถ้าไม่ได้ดั่งใจคุณก็จะได้รับโปรโมชั่นเสริมจากครูฝึก เช่น ลุกนั่ง ดันพื้น โดดกบ พุ่งหลัง ซึ่งทุกอย่างนับเป็นยก หมายความว่า ทำสามจังหวะถึงจะนับเป็นหนึ่งยก วิ่งเหนื่อยไม่พอ ถ้าได้ของแถมอีกนี่หลายคนจะไม่ไหว ยังก่อน ยัง เค้าจะยังไม่ทำเกินกำลัง จะค่อย ๆ เพิ่มรอบ เพิ่มจำนวนวันละนิด
แล้วที่นี่ มีแผนกเสนารักษ์หรือพยาบาลก็จริง แต่เจ้าหน้าที่จะไม่สนใจกับอาการเจ็บป่วยเล็กน้อยหรอกครับ อย่าสำออยให้ยากจะโดนเขม่นเปล่าๆ ทนได้ทนครับ ทนไม่ไหวจะตายเอาค่อยบอกถ้าเอะอะไม่ไหว ขอไม่ทำ คุณจะโดนอย่างอื่นอีก อย่าหวังว่าแกล้งป่วยแล้วจะสบายกว่าชาวบ้าน
หลังจากเหนื่อยหอบไปรอบค่ายแล้ว ก็เรียกมาตั้งแถวแล้วเปิดระยะสองช่วงแขน ถ้ามีคำสั่งนี้นะครับ เดาได้เลย หนึ่งกายบริหาร สองซ่อมด้วยดันพื้นหรือพุ่งหลัง สาม ถอนหญ้า แต่ตอนเช้าจะกายบริหารซะส่วนใหญ่
ก็ทำไปเหอะครับ ปวดขี้ก็ทนไว้ ทางสวรรค์อยู่ไม่ไกล แต่ถ้าไม่ไหวจริง ก็ทนบากหน้าไปหน้าแถวเพื่อบอกับสิบเวร ขอไปขี้ครับ ถ้าโชคดีก็จะได้ตะโกนบอกความประสงค์ให้ทราบทั่วกัน แต่ถ้าวินาทีที่ข้าศึกมันจะทะลวงประตูออกมาแล้วส่วนใหญ่จะไม่อายกันนะครับ
แล้วทุกวันศุกร์จะมีเทสต์ทดสอบสมรรถภาพทางร่างกาย เช่นดึงข้อ (โหนบาร์แล้วดึงตัวขึ้นไปให้คางพ้นบาร์) ดันพื้น ซิดอัพ (หรือลุกนั่ง คนละอย่างกะท่าลุกนั่งแบบกอดคอนะ) แล้วก็วิ่ง ถ้าใครไม่ผ่านเทสต์ก็จะโดนแยกไปกายบริหารพิเศษ ผมโดนไปอาทิตย์หนึ่งรู้สึกว่าดันพื้นได้อึดขึ้น แขนนี่แข็งแรงขึ้นตูมเลย เพราะเค้าจะจับขายกแล้วให้ใช้มือเดินข้ามฟากสนามไปแล้ววกกลับมา แล้วบางก็มีโปรโมชั่นดันพื้นตามเสียงนกหวีดด้วย ใครไต่ช้าหน่อยก็ได้ดันพื้นหลายทีหน่อย เราเรียกกิจกรรมนี้ว่าไถนา
เมื่อเสร็จกิจแล้ว เขาจะปล่อยคุณไปเอาขัน แปรงสีฟันยาสีฟันเตรียมทำธุระส่วนตัว ภายในเวลาสองนาที...แค่วิ่งไปห้องน้ำก็หมดไปนาทีกว่าแล้วครับ อมน้ำได้สองคำยังไม่ทันบ้วนก็เป่านกหวีดเรียกรวมแล้ว เรื่องเข้าส้วมไม่ต้องพูดถึงอั้นไปเถอะ
จากนั้นนั้นก็ต้องวิ่งเอาขันน้ำไปเก็บแล้วทำธุระส่วนรวม ส่วนใหญ่ก็ทำความสะอาดตามเข็ดรับผิดชอบนั่นล่ะ เช่นโรงนอน รอบหน่วยฝึก ห้องน้ำ ผมนี่ได้ทำความสะอาดห้องนอนครูฝึก กวาด ๆ สบาย ๆ
ช่วงนี้ให้คุณฉวยโอกาสไปปลดทุกข์ระเบิดของเก่าทิ้งได้เลย บริหารเวลาให้ดี ทำให้ไว เบ่งให้สุดอย่าติดค้าง จะเป็นภัยต่อตนเองและผู้อื่น ถ้าไม่ฉวยโอกาสช่วงนี้ กว่าจะได้มาอีกทีก็โน่น แปดโมง-เก้าโมง อั้นไหวก็เอาสิ
เมื่อเสร็จเรียบร้อยตามกำหนดแล้วก็ตั้งแถวไปกินข้าวกัน การเดินแถวไปโรงอาหาร หรือศัพท์เค้าเรียกว่าโรงเลี้ยงต้องเป็นระเบียบ เหมือนตอนประถมน่ะนึกออกมั้ย ต้องมาเข้าแถวหน้าห้องแล้วเดินไป แต่การเดินแถวของทหารต้องพร้อมเพรียง เท้าต้องได้ จึงมีการนับก้าวขึ้น การนับก้าวจะมีสองแบบ คือ สั่งนับ และนับก้าว สั่งนับนี่จะมีเสตปเฉพาะ สั่งทีเดียวนับยาวเลย แต่ถ้านับก้าวนี่จะสั่งเรื่อย ไว้จะว่าอีกที การเดินแถวไปนี่ใช่ว่าจะได้เดินไปอย่างเดียว แล้วแต่สภาพอารมณ์ครูฝึกหรือสิบเวรด้วย ถ้าซวยหน่อยจะได้เลื้อยไป คลานไป แถกปลาหมอ ฮู้ย เล่นเอาหายหิวเลยให้ตาย
เมื่อถึงหน้าโรงเลี้ยงก็ใช่ว่าจะได้กินเลยนะ ใช่ว่าจะเหมือนโรงอาหารที่เข้าไปนั่ง ๆ ตัก ๆ กิน ๆ กินเสร็จก็ทิ้งจานไว้ให้แม่บ้านมาเก็บ เขาจะให้ตั้งแถวเข้าไปตามหมวด ให้โอวาทบอกมารยาท จะเข้าก็ต้องแหกปากเข้าไป ใช้พลังงานตั้งกะก่อนเติมเลยทีเดียว ไปถึงก็แหกปากค้างไว้รอสัญญาณสิบเวร ให้ร้องเอียหนัก ๆ สามที แล้วเค้าจะสั่ง ขวา-ซ้าย..หัน อาจจะงงเพราะคงได้ยินแต่ซ้ายหันขวาหัน แต่นึกสภาพนะครับ เราล้อมโต๊ะคนละฟาก ต้องหันหน้าเข้าโต๊ะ มีทั้งซ้ายทั้งขวา จึงเกิดคำสั่งนี้ขึ้น ถ้าสั่งแบบนี้ก็หันหน้าเข้าโต๊ะล่ะครับ แต่ถ้าหันเข้าแล้วสั่งอีกที ก็หันคืนทีเดิม ไม่ต้องมึนนะ มีอีกเยอะ
จากนั้นเขาจะสั่งยกเก้าอี้ ให้ยกค้าไว้ ตอนยกก็ห้ามมีเสียงเด็ดขาด เก้าอี้กระทบกันแป้กเดียว หรือครูดพื้นดังนิดเดียว คุณจำไว้เลย โดนแน่ หนึ่งรายการ เค้าจะติดไว้ก่อน ไว้คิดบัญชีทีหลัง รอจนมีคำสั่งวางก็วางให้เบา วางให้ห่างโต๊ะพอที่จะแทรกตัวเข้าไปได้ แล้วเอาตูดจ่อรอนั่งเลย เพราะจะสั่งนั่งทันที นั่งก็ใช่นั่งเปล่านะครับ นั่งปั๊บต้องขัดฉากปุ๊บ หรือเอาแขนขวาทับแขนซ้ายยกเสมออกแล้วตบมือขวาใส่แขนซ้าย เรียกว่า ฉาก ถ้าสองฉากก็สองเพียะ ตบให้พร้อม ตบให้ดี อย่ามีแหลมแถมออกมา ไม่งั้นก็ตบจนแขนแดงเถือกนั่นล่ะจนกว่าจะพร้อม กว่าจะได้กินก็ยากเย็นแสนเข็ญยังไม่พอ คุณต้องดมอาหาร กลืนน้ำลายท่องคำปฏิญาณ เคยท่องมั้ยตอนเด็ก ๆ น่ะ ข้าวทุกจาน อาหารทุกอย่างอย่ากินทิ้งขว้างเป็นของมีค่าคนจนคนยากมีมากหนักหนา บลา ๆ ๆ ท่องจนจบ ท่องไม่ดังก็ระวังเอาไว้ เมื่อเรียบร้อยถ้าพอใจ เค้าจะสั่ง เชิญรับประทาน
ให้ตอบรับความดีของเค้าด้วยคำขอบคุณเสียงดังกึกก้องว่า ขอบคุณครับ !!!
บนโต๊ะจะมีของวางไว้หมดแล้ว ไหข้าว ถ้วยแกง จานผัด (ได้กินแต่แกงกะผัดล่ะ) แล้วจาน กับแก้วน้ำเค้าจะเสียบชั้นไว้ ให้ค่อย ๆ แยกออกมา ข้าวจะเป็นข้าวเหนียว ให้ใช้สองจานพอเพราะโต๊ะหนึ่งนั่งหน้าคน จานหนึ่งให้สามจานหนึ่งให้สอง ใส่ข้าวอย่างเดียว ช้อน เค้าจะแจกส่วนตัว ใครทำหายก็กินลำบากหน่อย ของทุกชิ้นที่แจกต้องรักษาให้ดี ไม่มีใช้จะไปขอใครได้ แล้วเวลานั่งเนี่ย ไม่ใช่นั่งไขว่ห้างตามสบายสะพายแล่งอะไรนะ ต้องหนีบเข่าเท้าชิด นั่งหนีบเป็นเกย์กันเลยทีเดียว แล้วนั่งได้แค่ครึ่งเก้าอี้ ห้ามพิงพนัก หลังต้องตรง สายตามองได้ไม่เกินขอบโต๊ะ ห้ามวอกแวกวอแวโวยวายคุยเสียงดังก็โดน นกหวีดดังเมื่อไรต้องหยุดกินทันทีแล้วขัดฉาก ถ้ายังเสียงดังอีก ก็จะโดนคำสั่งต่อไป เช่นมุดโต๊ะ โฮะแกง (เอากับข้าวมารวมกัน) หนักสุดก็หยุดกิน ตั้งแถวหน้าโรงเลี้ยงรอซ่อม (ทำโทษ) วันที่สี่มั้งที่ผู้ฝึก เราเรียกว่าผู้หมวดมาดูแลการกิน เรากินกันเสียงดัง คุยกันงึมงำ ๆ เตือนแล้วทีหนึ่ง ให้กินในเวลาสองนาที เสียงก็ยังดังอยู่ เค้าก็สั่งรวมแกง โฮะแกง แล้ววันนั้นกับข้าวเป็นผักกาดจอกับน้ำพริกปลาเผ็ดมาก (อยู่ทางเหนือสำรับจะเป็นแกงพื้นเมืองส่วนใหญ่ กับข้างเหนียว กินข้าวเหนียวแล้วพลังงานเยอะ เหมะกับกรรมกรและทหารอย่างพวกผม ) แล้วมาเทรวมกันสั่งกินให้หมดห้ามเหลือแม้แต่หยดเดียว มีหลายคนกินไป เริ่มเงียบละ แต่กินไปมองหน้าหมวดไป หมวดเป่าอีก ปิ๊ด...
“ยังไม่รู้จักผมกันใช่มั้ย ได้ หัวโต๊ะ เอาถ้วยแกงควบหัวไว้” หลายคนลังเล เห้ยแกงเต็มถ้วย จะควบยังไง บางคนกลัวมากไม่รีรอ รับคำสั่งทำทันที ควบเผละเข้าให้ แกงเยิ่มเต็มหัว เผ็ดแสบถึงทรวง ดีที่โต๊ะผมมีรุ่นพี่ผู้ช่วยใจดีดูแล เค้าบอกให้เอาน้ำแกงเทใส่ถ้วยน้ำพริกที่ว่าง ๆ ไว้ แล้วค่อยเอาชามเปล่าควบ เป็นทางออกที่ฉลาดเหมือนพี่ไนท์หนุ่มเลย คือมองช่องว่างของคำสั่ง เค้าไม่ได้บอกห้ามเอาน้ำแกงออกก่อนหนิ ไอ้พงกรับคำสั่งทำทันทีก็ซวยไป แต่วันนั้นพวกผมเข็ดกับโรงเลี้ยงกันทุกคน
การกินเนี่ย บางทีเราต้องร่วมโต๊ะกะพวกปอบสิง กินทลายโลก บริโภควันละกระสอบอยู่บ้านคงแด๊กเป็นโรงสี ก็ต้องลุกไปเติมบ่อย ๆ การลุกไปเติมไม่ใช่จะลุกไปได้เลย มีระเบียบอยู่ คือให้ยกมือบอกขออนุญาตครับ แล้วรายงานยศชื่อ เช่น ผม พลทหารบุรินทร์ บลา ๆ ขอรับอะไหล่เพิ่มครับ เค้าจะเรียกว่าอะไหล่นะ กับข้าว ข้าว น้ำ คืออาหารทั้งหมด เค้าเรียกอะไหล่ แล้วก็ลุกไปที่จุดเติม จะมีเวรเลี้ยงทำหน้าเซ็ง ๆ เหมือนเหม็นขี้หน้าเราคอยตักให้แล้วตักให้นี่พวกล่อเต็มสูบ ไม่มีบริการตักสั้นตักยาว กำหนดจำนวนไม่ได้ มีมาตรฐานกระบวยเดียว จะเติมอะไหล่ใจต้องถึง กะว่าเอามาแล้วแด๊กได้ทั้งตำบลอะไรแบบนั้นพวกที่รอก็ใช่ว่าจะกินเผื่อกินรอได้ ต้องหยุดกิน ขัดฉากรอคนไปเติมอะไหล่กลับมา ดังนั้น รับอะไหล่แต่ละทีก็ต้องวางแผนดี เห็นมั้ยครับ การกินเป็นเรื่องใหญ่ขนาดไหน ใครที่เลือกกิน เอาแต่ใจ มาที่นี่เจอดัดนิสัยหมด ไม่กินมึงก็อดแค่นั้น ไม่มีใครมาง้อให้กินหรอก บางคนไม่กินกบ เจอแกงกบต้องเอาข้าวจิ้มน้ำปลาไปมื้อนั้น แล้วอย่าหวังว่าจะได้เสพเนื้ออุดมสมบูรณ์เพื่อทดแทนพลังงานที่เสียไปนะครับ เค้าทดแทนให้แค่ข้าวเหนียวเท่านั้น กับข้าวเราเน้นผักเท่านั้น แกงเขียวหวานแกงเผ็ดนี่มะเขือบาน ไก่ก็มีแต่กระดูก หมูก็มีแต่ซี่โครง มีเนื้อติดมาต้องบริหารให้ดี กินยังไงให้พอห้าคน วันไหนที่เมนูพิเศษหน่อย อย่างผบ.กองพันมากินด้วย ก็จะได้กินลาบอิสานนะ แต่กินเสร็จอาจจะโดนซ่อม ชดเชย เหอ ๆ
เมื่อกินเสร็จแล้วก็จะต้องเก็บ เทเศษอาหารรวมกันในชามแกงแล้วเอาจานซ้อน ๆ กัน ยกไปเก็บที่จุดทิ้ง คนอื่น ๆ ก็เก็บแก้วคว่ำไว้ที่ชั้น หาผ้ามาเช็ดเศษน้ำแกงที่เปื้อน ทำให้ไว แล้วเอามือขัดหลังรอ เมื่อพร้อมกันหมดแล้ว เค้าก็จะสั่งลุก ให้ลุกไวที่สุด เบาที่สุดมายืนหลังเก้าอี้ เค้าจะสั่งยกเก้าอี้ ก็ยกให้เบาแบบขามา แล้วเก็บเก้าอี้ ก็เก็บให้เบา จากนั้นจะสั่ง ขวาซ้าย หัน ให้หันหน้าออกไปทางประตู เตรียมตั้งแถวออกจากโรงเลี้ยง ไปตั้งแถว ตั้งให้ไว จัดแถวนี่สำคัญ ต้องจัดให้เร็วที่สุด เรียบร้อยที่สุด เน้นความสามัคคี ถ้าทำดี ก็ได้เดินแถวกลับแบบปกติสุข ถ้าทำอะไรซวย ๆ ในโรงเลี้ยงไว้ ก็จะมาซ่อมหน้าโรงเลี้ยง ถ้าซวยมาก ๆ ทำระยำไว้เยอะ ก็จะได้กลับแบบพิเศษเพิ่มข้าวไข่ดาวโปะ30บาท อาจจะพุ่งหลังซักร้อยยก ดันพื้นห้าสิบ แกงการูสลับขาสักสามสิบ หนักหน่อยก็แถกปลามาหมอกลับ ม้วนหน้ากลับ หรือถ้าสิบเวรขยันเป่านกหวีดหน่อยก็จะสั่งหมอบลุกหงาย สามท่า ตามเสียงนกหวีด ปิ๊ด หมอบ ปิ๊ดลุก ปิ๊ดหงาย ปิ๊ดลุก ทำไปเรื่อย ๆ ท่านี้ชวนอ้วกมาก ถ้ากินมาเต็มท้องนะ มีคายของเก่าแน่ ๆ แล้วถ้าวันไหนซวยอัครมหาซวย ก็จะโดนคอมโบ้เซ็ต คือรวมเมดเล่ทั้งหมดทั้งมวลไว้ด้วยกัน พร้อมกับเคลื่อนไปข้างหน้า เช่น พุ่งหลังยกนึง ก้าวหนึ่งก้าว ดันพื้น ห้าที เสร็จแล้วแถกปลาหมอไป แล้วม้วนหน้า จากนั้นก็หมอบไว้ แล้วลุกขึ้นมา แล้วหงายลงไป กลิ้งซ้ายสอง ขวาหนึ่ง ลุกมานั่งกระโดดกบ ทำสลับไปเรื่อย ๆ จนกว่าจถึงทีหมาย พวกผมไม่เคยลอง แต่ครูฝึกเล่าว่าใช้กับพวก รด. มาแล้ว มันร้องไห้กินข้าวทั้งน้ำตาทีเดียว ไม่อยากจะนึกสภาพ...
ออกจากโรงเลี้ยงมาโรงอาบน้ำบ้าง ก็นะ ที่บ้านอาจจะมีอ่างจากุ๊ดชี่ มีฝักบัวพลังทวินแคมสิบหกวาว อาบแล้วชื่นฉ่า สะอาดทั้งตัว แช่เป็นชั่วโมงก็ได้ ที่นี่ครับ มีอ่างเดียว เป็นแท็งใส่น้ขนาดใหญ่ ประมาณ ห้าสิบคนล้อม อาจจะไม่ถึง แต่หมวดหนึ่งมีห้าสิบคน ต้องล้อมอ้างไว้ สายตาต้องจดจ้องที่เป้าหมาย สมาธิพลังปราณทั้งหมดทั้งมวลรวบรวมไปที่ปลายขัน ขันและใจเป็นหนึ่งเดียว รอสัญญาณนกหวีด แล้วอาบน้ำนะครับ วันแรกอาจจะได้ใส่กางเกงในปิดปกส่วนที่มีอยู่น้อยนิดมหาศาลไว้ แต่วันต่อ ๆ มา คุณจะได้รับคำสั่งให้เปลือยกายต่อหน้าชายหมู่มาก ปล่อยสวิงกันระโยงทีเดียว แต่อารมณ์นั้นไม่มีใครมาสนใจของใครแล้วครับ แค่ของตัวเองยังไม่มีเวลามองเลย พอสัญญาณปี๊ดดังเท่านั้นล่ะขันนี่จ้วงน้ำไว้กว่าเอมสิบหกทีเดียว ซัดกันตูม ตูม ตูม ดังไปถึงกองบังคับกรกองพันโน่นเลยมั้ง จากนั้นครูฝึกผู้ควบคุมจะห้ามศึกนอกเลือดนี่ด้วยเสียงนกหวีด ก่อนจะมีใครโดนศอกคิ้วแตกแอนตาซินไม่แจกไปซะก่อน ให้ฉวยโอกาสช่วงพักครึ่งนี้ละเลงสบู่ไปตามส่วนที่คิดว่าสกปรก อย่าเน้นมาก หมดเวลาจะล้างออกไม่ทัน แต่ถ้ามีเวลามากขัดได้ขัดเลย โสโครกมามากทั้งหมอบทั้งคลาน คลุกขี้เยี่ยวหมาแมวมาเยอะ แล้วก็รอก่อน ถ้าไม่อยากลงไปหงายโขวน้องชายขึ้นฟ้า ห้ามตักน้ำก่อนเสียงนกหวีด รอให้ดี ระวังตัวไว้ เสียงสุดท้ายแล้ว พอปี๊ดดังให้ใช้ศอกแหวกชาวบ้านเข้าไปดังน้ำมาล้างตัวให้ไวและมากที่สุด เอาให้หายลื่นแล้วรีบเผ่นไปที่จุดรวม ไม่ต้องรีบเช็ดตัวหรอก เอตัวรอดก่อน แล้วเค้าะจมีที่ให้แต่งตัว อาจจะห้องอบรมหรือสนามอะไรแถวนั้น ก็จัดการตัวเองให้เรียบร้อย เช็ดตัวให้แห้งที่สุดใช้ผ้าขาวม้านั่นแหละ เน้นศูนย์รวมความบันเทิงของร่างกายเป็นสำคัญ เพราะสังฆังนะมามีไม่เข้าใครออกใคร เช็ดให้แห้งใส่แป้งด้วยยิ่งดีช่วยได้เยอะ แล้วแป้งที่แจกมาก็นะ สปริ๊ทกี้ฮีท เย็นถึงไส้ติ่ง หน้าหนาวด้วย เอ้อ เรื่องผ้าขาวม้าเนี่ย อย่าพาดไปเรื่อย ถ้ามราวพาดให้มัดติดราวเลย ผมโดนโจรกรรมมาแล้ว กว่าจะตามคืนได้แทบตาย ถ้าหาไม่ได้ไม่มีอะไรนุ่งกลับมานะ ได้เอาขันปิดวิ่งมาแน่ ไม่อยากจะคิด....แต่งตัวให้ไว เอาแป้งทาหน้าให้ขาวไว้ ไม่ต้องห่วงหล่อ ชีวิตนี้ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
ในช่วงแรกนี่นะครับ เวลาอาบจะน้อยมาก ๆ ใครที่ติดนิสัยอาบน้ำนานขัดสีฉวีวรรณนี่ซวยเอาง่าย ๆ ไม่ทันชาวบ้านเค้า ต้องปรับใหม่ให้อาบน้ำและทำตัวให้แห้งภายในเวลามาม่าอืดสามนาที ผ่านตรงนี้ได้คุณก็เป็นชายไทยคุณภาพได้แล้ว อาบน้ำเสร็จกินมาม่าได้เลย อืดพอดี ส่วนตัวผมอาบไวอยู่แล้ว น้ำสองขัน สบู่ปาด ป้าด ป้าด ป้าด แชมพูเท ถูหัวพร้อมตัว พรื่บ ๆ ๆ ๆ น้ำอีกห้าขัน ตูม ตูม จูม บูม ยูม เช็ดตัวพั่บ ๆ เสร็จ
รับประกันความไวโดยพี่ไนท์หนุ่มและพี่มิเลนเนียร์ แต่อย่าเลียนแบ เกลื้อนจะกินเอา มีเวลาก็ใช้ให้คุ้ม แต่มันก็เอามาประยุกต์ใช้ในค่ายได้ไม่มีปัญหานะ
โปรโมชั่นเสริมของกิจกรรม
1. สังฆัง
2. เกลื้อน (หลัง)
3. ขี้กลาก (หัว)
ข้อแนะนำ
1. ทาแชมพูใส่กบาลไปเลย รอล้างอย่างเดียว
2. แปรงฟันให้เสร็จแล้วอมไปบ้วน แปรงเอาไปล้างอย่างเดียว
3. สบู่เค้าจะมีกล่องใส่มาให้ เอาไปแต่ฐานรอง ฝาอย่าเอาไป ลอยน้ำหายไปเยอะแล้ว ไม่ก็ไม่ต้องใส่กล่องเลย ถ้าไม่กลัวสบู่หล่น (ใครที่แนะนำให้ใช้สบู่เหลวน่ะ อย่าหวังเลย มีแต่สบู่ก้อน ก้มเก็บนี่ระวังตูดสุดชีวิต แต่ส่วนใหญ่จะทำตกลงไปในอ่าง)
4.ซ้ายสบู่ขวาขัน จับให้มั่นอย่าหวั่นช่วงล่าง พร้อมรบตามคำสั่งเสมอ
ออกจากโรงอาบน้ำมาโรงนอนนะครับ ที่โรงนอนจะเป็นโถงใหญ่ ๆ ยาว ๆ มีตูเตียงเรียงกันเป็นแนวแถวยาวเหยียดจุๆกเผระมาณ 70 คน นอนกันเป็นหมู่คณะ ใครไอดัง กรนเยอะ ก็ระวังบาทาสามัคคีนะครับ ก่อนจะขึ้นโรงนอนต้องรายงานยศชื่อและขออนุญาตขึ้นโรงนอนเสมอ ขึ้นได้แค่สองเวลา คือขึ้นไปนอน กะเอาขันน้ำไปเก็บ อาจจะมีนอกเหนือจากนั้น เช่นทำความสะอาด นอกเหนือจากนี้ห้ามขึ้น มีโทษ
เตียงของเราแต่ละคนนี่ต้องรับผิดชอบกันให้ดีนะครับ เครื่องนอนก็จะมีดังนี้
1.หมอน ต้องขาวเสมอ ห้ามดำ วิธีการป้องกันคือเค้าจะแจกผ้าขนหนูมา ให้เอารองไว้ แล้วเหน็บใต้ที่นอน
ให้ตึง เวลานอนก็หนุนไปบนผ้าขนหนูนั่นล่ะ อย่าเอาไปเช็ดตัวล่ะ ใช้ผ้าขาวม้าไปก่อน
2.ผ้าปู จะแจกมาพร้อมเข็มกลัด ให้มัดมุมทั้งสี่สวมกับที่นอนแล้วขึ้งให้ตึงแล้วเอาเข็มกลัดไว้ เอาแบบตึง
โคตร ๆ ตึงเปรี๊ยะ เอาประมาณแมงวันร่วงลงไปแล้วเด้งกับขึ้นมาเลยยิ่งดี แล้วก็ห้ามดำเด็ดขาด ต้อง
ขาวเสมอเหมือนหมอนนั่นล่ะ แล้วมันก็มีแต่ผ้าปูสีขาวเนาะ สีอื่นเยอะแยะไม่เอามา
3.ผ้าห่ม เป็นผ้าห่มสีเทา ๆ บ้านผมเรียกผ้าห่มขี้งา จะว่าหนาก็หนา จะว่าบางก็บางนะ แต่ไม่มีทางมีผ้านวม
ขนาดอุ่นกับข้าวได้อะไรนั่นหรอกนะ มีแบบเดียว เวลานอนเนี่ย ให้ปูผ้าห่มไว้ รองตัวไว้ครึ่งหนึ่ง แล้วก็เอามาห่มครึ่งนึง เพื่อป้องกันการเปื้อนของที่นอน เพราะเสื้อผ้าที่เราสวมเนี่ย ชุดเดียวใส่ทั้งอาทิตย์ ไปคลุกอะไรมาบ้างก็ไม่รู้ ยิ่งที่นี่เป็นดอยเนาะ ดินแดงเถือก ฝุ่นติดตามเสื้อผ้า แล้วต้องใส่ชุดที่ฝึกนั่นน่ะนอน โห ไม่อยากจะคิด เสื้อนี่พอจะเปลี่ยนได้แต่กางเกงนี่หมดสิทธิ์ ใช้ผ้าห่มน่แหละรองตัวไว้ ใช้เสร็จแล้วพอตื่นหนอนคุณต้องพับไว้ปลายเตียง พับให้สวย วิธีพบคือทบครึ่งตามยาวก่อน แล้วพับทบตามขวาง แล้วพับเก็บขอบตะเข็บไว้ด้านใน
4.มุ้ง จะแจกมาพร้อมเสามุ้ง สั้นบ้างยาวบ้างจัดการกันเอง สี่มุ่มเตียงจะมีช่องเสียบ ถ้ามันหลวมไปหรือ
เสียบไม่พอดี มุ้งจะเอียง จะหย่อน ๆ ลงมา ไม่เป็นไร ว่ากันไปตามสภาพ แล้วต้องให้ชายมุ้งโอบขอบเตียงทั้งหมดไว้นะ ระวังยุง ยุงผู้ช่วยครูฝึกอาจจะมากัด ฮ่า ๆ ตุบตับ ๆ และรุ่นผมไม่มี ผู้พันห้ามรังแก พอใช้เสร็จก็ปลดมุ้งลงมา เก็บหูมุ้งมาชิดกันพับตามยาวก่อนคือขวาชิดซ้าย แล้วค่อยทบครึ่งยัดไว้ใต้หมอน หมอนก็เอาผ้าขนหูคลุมขึงให้ตึงนะให้เรียบร้อยไว้
แล้วในตู้นะครับ จะมีของใช้พวกขัน ยาสีฟัน สบู่ แชมพู มีดโกน แป้ง กรรไกรตัดเล็บ โรลออน (ไม่
มีโอกาสได้ใช้เลย ได้กลิ่นแล้วเวียนหัว แล้วแจกมากลิ่นเดียวกันทั้งกองร้อย ไเข็มกลัด ไม้แขวน เสื้อผ้า พับเก็บให้เป็นระเบียบไว้แยกส่วนให้ดี หยิบให้ได้สะดวกไม่สูญหาย ส่วนใต้เตียง รองเท้า เราจะมีสามแบบ คือผ้าใบ คอมแบท และรองเท้าแตะ เรียง จากสูงมาหาต่ำจากขวาไปซ้าย คอมแบท ผ้าใบ แตะ ตามลำดับ คอยหาผ้ามาเช็ดถูให้สะอาด แต่ช่วงแรก ๆเวลาจะน้อยหน่อย อาจจะไม่ค่อยได้ทำ ก็ไม่เป็นไร แต่ควรจะทำความสะอาดไว้ เค้าจะตรวจทุกเช้า ช่วงแรกอาจจะไม่ แต่ระเบียบมันจะมาวันละอย่าง วันละนิด ค่อย ๆ เปลี่ยนนิสัยเราไปทีละนิด พยายามหน่อย แล้วแนวเตียงแนวตู้เนี่ย ตรวจด้วย ห้ามเบี้ยว
ทั้งหมดทั้งมวลนี่คือสิ่งที่ผมเจอและทำเป็นประจำ มาพบมาเจออะไรที่มันเป็นระเบียบแบบนี้ จริงอยู่นะที่มันพัฒนาคุณภาพชีวิตให้ไปในทางที่ดีข้น แต่มันก็เกร็งยังไงชอบกล ใครที่ติดสบายไร้ระเบียบแบบผม แล้วต้องเป็น จำใจต้องเป็นก็ศึกษาเอาไว้นะครับ รู้ไว้เป็นประโยชน์เราจะไม่ลำบากใจเมื่อต้องไปลงมือทำ ทราบไว้ล่วงหน้าจะได้เตรียมตัวใจให้พร้อม ไม่ต้องมาปรับตัวทีหลัง ใครที่พร้อม ไม่อยากปรับปรุงตัว ก็หาทางเอาตัวรอดเอาเองละกันนะครับ กฎหมายประเทศนี้เค้าสนับสนุนให้คนเป็นทหารเต็มอัตราเลย ยิ่งตอนนี้แล้วด้วย ทหารกำลังขาด.. อุ๊ ขอไม่พูดอะไรตัดกำลังใจว่าที่ทหารใหม่รุ่นต่อไปดีกว่า
การทำตัวในค่ายนะครับ ถามใครใครก็แนะนำมาแบบเดียวกันว่า ทำตัวดีอย่าเด่นจะเป็นภัย ไม่มีใครอยากเห็นเราเด่นเกิน คืออย่าทำตัวแหกคอกเป็นเป้าสายตาชาวบ้านเค้า ไม่ต้องบ้าพลังโชวน์ความสามารถ หรือความรู้หรอกครับ หาไม่แล้วเมื่อโดนเพ่งเล็ง ครูฝึกจะจคุณได้ แล้วก็จะเล่นงานคุณอยู่เนือง ๆ พยายามเป็นพลทหารที่ปกติที่สุด กลืนไปกับคนหมู่มาก ครูฝึกจำชื่อไม่ได้ยิ่งดี เนียน ๆ ไปกับเพื่อนนี่แหละครับ
เราอาจจะเป็นคนเดียวของตำบล หรืออำเภอที่ได้มาอยู่ตามลำพังนะครับ ไม่มีเพื่อนร่วมสถาบันหรือใครที่รู้จักเลย อย่าเพิ่งท้อ ว้าเหว่ หาเพื่อนใหม่สิครับ คนตั้งเยอะตั้งแยะ คงจะมีสักคนที่เข้ากับนิสัยเราได้ ก็พยายามปรับปรุงนิสัยให้ยืดหยุ่นเข้าหาคนหมู่มากไว้ด้วย มันจะมีระบบบัดดี้ ที่นี่เค้าจัดแบบปริยาย คือมึงนอนข้างใครก็คนนั้นล่ะบัดดี้มึง ดูแลให้ดีไปไหนไปด้วยกันไปขี้ไปเยี่ยวดึกดื่นปลุกกันชวนกันไป ไปส่งกันอย่าไปไหนคนเดียวเผื่อใครเป็นอะไร ก็ขอให้ทุกท่านได้บัดดี้ดี ๆ นะครับ บัดดี้ผมเป็นคนเรียบร้อยสงบเสงี่ยมครับ หล่อด้วย อั๊ย....
ในค่ายทหารนะครับไม่ว่าคุณจะจบปริญญาสถาบันดีด้าห่าเหวอะไรที่ไหนมา ค่าสเตตัสคุณจะถูกรีเซ็ตทิ้งหมด ส่วนครูฝึกก็จะเป็น npc ที่คอยลดค่าสตามิน่าของคุณลงเสมอ ถ้าไม่ผผ่านเควส หรือทำตามเงื่อนไขไม่ได้ ผิดกฎเกม อาจจะโดนลด hp ด้วยเพราะจากที่ฟังมา มีคนที่โดนลงโทษเพราะถือดีในความรู้ จบ ป.ตรีนิติศาสตร์ ใครทำอะไรให้หน่อยโวยวาย เถียง เอากฎหมายมาอ้าง โดนพานท้ายปืนตบมั่ง โดนเข้าตู้แช่มั่ง ที่นี่ไม่มีตู้แช่ก็จริง แต่หนาวพอกัน มีสิทธิ์ท่องตำรากลางสระปลาพอสมควร ไม่ต้องห่วงอดีตนะครับ ทางบ้านเป็นไง จะกลับได้ตอนไหน คิดแต่ว่าพรุ่งนี้กูจะเจออะไร เตรียมใจให้พร้อมดีกว่า เดือนแรกถ้าผ่านไปได้อะไรก็ลงตัวเอง รับรอง มีสิ่งดี ๆ อย่างวันพบญาติรออยู่แน่นอน
ก็จบการแนะนำ ใครมีคำถามอะไรก็โพสต์ถามไว้ได้ครับ
edit @ 8 Dec 2007 22:12:34 by G-Urza:เป็นทหาร นาน 1 ปี
