[GatheringUrza]-เล่า บ่น ก่น ด่า

หลายท่านที่อัพบล๊อกผมกล้าพูดได้เลยว่าสิ่งที่ท่านรอต่อจากการบรรจงเอาปลายนิ้วสะกิดปุ่มพลับบลิส
 ก็คือคอมเมนท์หรือเสียงตอบรับจากผู้อ่าน

แน่นอน เขียนบล็อคหรือตั้งกระทู้ เราต้องรอคนอ่านอยู่แล้ว
ถ้าไม่อยากให้ใครอ่านก็ไปเขียนไดอารี่ในหลืบตึกโน่น
ไดอารี่จ๋าวันนี้เค้าเป็นสิวที่แก้มก้นขวาอะนั่งลำบากมาก
อะไรก็ว่าไป เขียนเสร็จใส่กล่องปิดกุญแจถ่วงบ่อน้ำใช้หลังบ้านไปเลย
ถ้าโคนันหรือคินดะอิจิไม่มาหาศพแถวนั้นคงไม่เจอ

แต่ถ้าเขียนลงบล๊อคเราก็อยากได้คอมเมนท์ที่อ่านแล้ว
เขาให้ความเห็นเกี่ยวกับเรื่องของเรา แสดงทัศนคติก็ได้
ด่ายิ่งชอบ คนด่าแปลว่าคนอ่าน และแสดงความเห็นที่แตกต่างออกไป
เราจะได้นำมาปรับปรุง หรือมันส์ปากด่ากลับอะไรไปตามเรื่อง

แต่มีความเมนท์ประเภทหนึ่งที่อ่านแล้วแบบว่า
เอ่อม ... พี่ครับ ขอบคุณมากครับแต่...เอ่อ...

จะไปว่าเค้าก็ไม่ได้ มันกลืนไม่เข้าคายไม่ออกบอกไม่ถูก
บางคนก็เข้าใจนะว่าอ่านแล้วแต่ไม่รู้จะเมนท์อะไร
แต่บางคนก็มีจุดประสงค์อื่น
ก็ลองไปดูละกันว่ามีในลักษณะไหนมั่ง

ไม่ได้ต่อว่านะครับ แต่เอามาให้ดูกันเฉย ๆ
ว่าท่านผู้อ่านเจอแบบผมมั้ย แล้วรู้สึกยังไง
ส่วนตัวรู้สึกแปลก ๆ ครับ
เพราะผมไม่ได้ต้องการปริมาณคอมเมนท์มาก ๆ
แต่ต้องการทัศนคติเยอะ ๆ ครับ
แต่ละเมนท์ที่จะยกตัวอย่างนี่เราไม่รู้เค้าคิดอะไรครับ
...มันเลยแหม่ง ๆ

1. เข้ามาอ่าน เข้ามาดู เข้ามาร่วมรับรู้
อันนี้ผมชี้ตัวผู้ต้องหาได้เลย เขาเป็นชายมีฐานะปากแหลม
ของหวานที่บ้านมักจะเป็นเมล่อนนำมาโดยหญิงที่เรียกเขาว่าลูกโอะ
เฮียแกมาเมนท์บล็อคผมทีไรมักจะใช้วลีหากินพวกนี้แหละ
ย้ำว่า เป็นวลีครับ มีแต่กริยาล้วน ๆ ไม่มีประธานไม่มีกรรม

แต่ผมรู้สึกมัน "กรรม" ยังไงไม่รู้
อยากจะไปเมนท์ต่อท้ายแก ว่า "กรำ" จริง ๆ
(แซวเล่นนะเฮีย ผมรู้ว่าเฮียอ่านหมดแล้ว แต่ไม่รู้จะพูดอะไร)

2.
ทริปเปิ้ลแป๊ะยิ้ม มีอันเดียวคนให้คงรู้สึกว่ามันจะเหงา
เลยมากันเป็นกลุ่มเป็นก้อน ลักษณะนี้หมายรวมถึงพวกอิโมเพียว ๆ อื่น ๆ ด้วย
ผมรู้สึกเหมือนผมเล่าอะไรยืดยาวเป็นระยะเวลาปาตกฐาจำนวนสิบห้านาทีชะนีหาว
แล้วถามผู้ฟังว่าคิดเห็นเช่นไร แต่ได้คำตอบเป็น
อาการยิ้ม ๆ  หรืออาการเหวอแดก  
เศร้าสลดน้ำตาร่วงแผละ  หรือโกรธไฟลุกตา

 มันก็รู้นะว่าเค้ามีอารมณ์ยังไง แต่เราจะสงสัยว่า
พี่เป็นใบ้เหรอครับ
พูดอะไรหน่อยก็ได้
เข้าใจครับว่าพี่รู้สึกยังไง แต่ผมไม่มีความสามารถในการตีความสิ่งที่เป็นเครื่องหมายเชิงสัญลักษณ์
แบบอาจารย์เฉลิมชัยนะครับ พอเห็นอีโมเหวอแดก  แล้วสามารถโม้น้ำลายท่วมกรุงได้ว่า
" แหม้ ~ นี่มันเป็นอาการของคนที่ตกตื่นตะลึงงันอย่างถึงขีดสุด
ที่ได้รับสารอันเป็นสิ่งที่อลังการงานสร้างที่ไม่เชื่อว่าจะเกิดขึ้นในภพมนุษย์นี้ได้
สังเกตจากน้ำลายที่ย้อยมาริมปากที่อ้าออก
มันมีพลัง ! มันเป็นความสร้างสรรค์ !!
มันเป็นสุดยอดความสามารถของมนุษย์"

ซากอ้อยส้นตึกอะไรก็ประโคมให้เว่อ ๆ ไป
ผมทำไม่ได้ ขอร้องเหอะ พูดอะไรที่มันจับใจความได้สั้น ๆ
เช่น

ชอบค่ะ ตลกดี
อ่านแล้วเศร้านะคะ
โหว ทำไปได้
หรือแม้กระทั่ง
พ่อมึงตาย สรัด  ก็ยังดีกว่า

แล้วกรุณาอย่ามาทำอารมณ์ย้อนแย้งนะ มันขำ
เช่น "ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ  "
ยิ้มไม่พอทำตาหยีด้วย ประชดใช่มั้ยหล่อน

4. *0*b
อิโมไอค่อนของหลวงมีให้ไม่ใช้ ไอ้พวกเหล้าเถื่อน ชอบปรุงใช้เอง
อันนี้ไม่ได้ติงที่ใช้อิโมนะ แต่อยากให้สนับสนุนของในท้องถิ่น
ไปนำเข้ามาเนี่ยมันต้องเปลืองทรัพยากรณ์ธรรมชาติกี่พิกเซล
ดอกจันก็กินไปหนึ่งช่องไฟละ นี่มาตั้งสี่ตั้งห้า ใช้ของหลวงตัวเดียวไปเลยเด้ว์
อ่าโด่... เดี๋ยวมาสเตอร์แชมป์ก็น้อยใจไปจับแม่นมคนข้างบ้านมาเปนตัวประกันหรอก

5. อิอิ
เอ่อม...น้องขำอะไรครับ ขำบรรทัดไหน ชี้แจงด้วย
มาอิอิแค่นี้พี่ฉงนครับ อยากจะรู้ว่าสิ่งที่แฝงเร้นในสองพยางค์ของน้องนั้น
เต็มไปด้วยความสุขสนุกสนานแค่ไหน
จนไม่สามารถกลั่นออกมาเป็นถ้อยคำงามสง่า
จนต้องหดรูปบีบอัดจนเหลือแค่หัวกะทิสุดยอดแค่สองพยางค์นี้
หรือว่าต้องเอามาใส่น้ำร้อนปิดฝารอสามนาทีให้คำมันอืดออกมา
ถึงจะได้รับรู้ถึงจิตเจตจำนงค์ที่น้องบรรจงบรรจุลงไปในคอมเมนท์นั้น

6. ง่า...
นี่แสดงถึงความอึ้งตะลึงงัน อาจจะอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก
ง่า...เป็นภาษายุคใหม่ครับ แสดงถึงว่าอาการอ้าปากค้าง

ถ้านำไปต่อท้ายจะกลายเป็นประโยคบอกเล่าที่มีการขยาย
เช่น หิวง่า....
แต่นี่มาโดด ๆ มันแสดงถึงความนิ่งอึ้งตลึงงัน
ทั้งที่บางทีผมอัพว่าวันนี้ไปเที่ยวห้างมา พอดีอยากกินครัวซอง แล้วมี ง่า...โผล่มา
หรือว่าครัวซองนั้นมันเป็นปมอดีตของน้องครับ
ตอนเด็ก ๆ โดนครัวซองปล้นบ้าน จับพ่อแม่เผาทั้งเป็นแล้วข่มขืนพี่สาว
น้องเลยแสลงใจกับคำนี้แต่ไม่อาจกลั่นออกมาเป็นคำพูดได้
เพราะสะเทือนใจ น้ำตามันเอ่อล้น มือสั่นเทา สามารถเมนท์ได้แค่คำว่า ง่า....
อันนี้พี่ก็เข้าใจนะครับ ขอแสดงความเสียใจด้วย
ตกลงมึงแค่ไม่รู้จะเมนท์อะไรใช่มั้ย....

7.  <<< อันนี้ชอบมาก แต่พูดสักหน่อยก็ดี
บางทีมีแพคคอมโบ้   ...ตกลงชอบสินะ แต่ไม่อยากกลั่นออกมาเป็นคำพูด
แปลว่ามันเยี่ยมยอดจนพูดไม่ออก หรือไม่รู้จะเมนท์อะไรดี

9. มาเม้นแร้วน๊ะ
บล๊อกไม่ใช่ HI5 นะครับ แล้วกูต้องไปเมนท์แร้วนะมึงกลับมั้ยครับเนี่ย
เดี๋ยวพ่อจะเอาให้เต็มโควต้าคอมเมนท์เลย ว่า

เม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้น
เม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้น
เม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้น
เม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้น
เม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้นเม้น

แร้วนะ
วิบัติไม่ว่านี่เว็บไซต์ไม่ใช่วรรณกรรมเยาวชน น่ารักดี
แต่เนื้อหาใจความน่าตบมาก เดี๋ยวตบด้วยความรักเลยนี่

10. คุณพร้อมที่จะเปลี่ยนแปลง ต้อนรับปีใหม่นี้ หรือยัง
อยากสุขภาพจะแข็งแรง ต้องการดูแลตัวเอง แต่!!!!!!!!!
คุณไม่มีเวลา เราถ้าให้คุณลอง นาโน spray นวัตกรรม ใหม่
ที่ทั่วโลกยอมรับ   tr.Im/tazi  copyไปวางเลยเว็บมาสเตอร์นำเสนอค่ะ

อันนี้เทรนด์ล่าสุดเลย ใครขึ้นฮอตแล้วไม่ได้ถือว่าเชย ตกยุคนะเนี่ย
เพราะเจ๊แกเอามาแปะแจกทุกเอนทรี่ที่ขึ้นหน้าแรก
ผมโดนไปครั้งนึง แล้วลบ เพราะผมยังไม่อยากจะเปลี่ยนแปรง ไอ้ที่ใช้ก็ยังไม่เก่าไม่สึกเท่าไร

เจ๊แกมีการกลับมาดูผลงานด้วยนะครับ
เมื่อหายไปปั๊บ มันก็มีทายาท งอกออกมาอีกเรพหนึ่ง
ทำให้เกิดความสงสัยว่า เอ่อ... เว็บมาสเตอร์ที่พี่ว่าเนี่ย
ใช่มาสเตอร์แชมป์หรือเปล่า ไม่น่าใช่

แล้วเว็บลิงค์ก็ไม่ให้ไว้ แล้วไอ้นาโนสเปรย์เนี่ย มันทำอะไรได้
หรือว่าพ่นแล้วแข็งแรงเลย หรือว่าพ่นแล้วต้องไปวิ่งรอบสนามสามรอบ แล้วถึงจะแข็งแรง
กูไปวิ่งเลยดีมั้ย แล้วทำไมต้องต้อนรับปีใหม่ด้วยสเปรย์นี้
ทั้งที่คนส่วนใหญ่เค้าต้อนรับด้วย สเปรย์ รอยัล ฮันเดรดไพเพอร์
เอ๊ะหรือมันจะเป็นสเปรย์รอยัลลุกซ์ใหม่ ใช้ฉีดกรอกปากมีโค้กโซดาพร้อม
กรอกแล้วกินน้ำแข็งตามได้เลย

อ่านแล้วสร้างความสงสัยเป็นที่ยิ่ง

ก็เข้าใจนะครับว่าอยากขายของ แต่แบบนี้มีใครสอนมั้ยที่บ้าน ว่ามันสร้างความรำคาญ
หรือเป็นยุทธวิธีหลอกให้ด่าแล้วดัง มีคนพูดถึงแล้วดัง ถ้างั้นก็ประสบความสำเร็จแล้วครับ
คนจะรู้จักสเปรย์รอยัลนาโนแมชชีนของพี่ดีเลย ได้โฆษณา ได้เกิด แต่ได้ขายมั้ยไม่รู้นะ

10.5 (เพิ่มเติม)

เสียดายถ้าไม่รู้จัก ....... โกร๊ ก อ ร์ โ ม น ก่อน....แก่...
โกร๊ ก อ ร์ โ ม น ลดลง คือ โรคแ ก่ ....///
เข้าดูรายละเอียดได้ที่นี่ค่ะ.......
http://huxza.notlong.com/

อันนี้ก็ดังอยู่ในยุคหนึ่งของเอ๊กทีน ผมไม่ได้รับนะฉบับนี้
แต่ยุคก่อนนี่ดังมาก ใครไม่ได้รับก็เชยอีกนั่นแหละ
แถมมีน้องคนหนึ่งบอกว่าถ้าเข้าไปตามเว็บที่มันแปะไว้
จะได้รับของสมน้ำหน้าคุณเป็นไวรัสด้วย
แหม่ โกร๊กกอโมนส์ กูขอแก่แล้วมีความสุขโดยไม่รู้จักจะดีกว่า

11. เยี่ยม

มาก ๆ

เคยเจอมั้ย เว้นบรรทัดเยอะ ๆ กว้าง ๆ ยาว ๆ ให้อากงมึงมาจอดรถบูโดเซอร์ได้สามคัน
อันนี้ผมไม่ค่อยเจอนะครับ แต่เห็นที่บ้านอื่น คุณ 609 ก็เคยเล่าให้ฟังเหมือนกัน
ไม่รู้มันจะว่างให้เช่าหรือไง ทั้งที่สัมปทานก็ของเรา แล้วเราก็ต้องลากลูกกลิ้งเมาส์ผ่าน ๆ ไป
โดยไม่ได้รับสารอาหารอะไรเลยในคอมเมนท์นั้น

บางคนก็แอบสร้างสรรค์ ด้วยการเล่นมุข โปรยคำด้านบนให้เข้าใจผิดแล้วมาเฉลยได้ล่าง
อันนี้ไม่ว่าครับ หรือจะโปรยข้างบนน้อย ๆ แล้วมาหนักตอนท้ายเยอะ ๆ
เหมือนมีคอมเมนท์ลอยอยู่ปากขวดเป็นฟอง ๆ นิดหน่อย 
แล้วก้นขวดก็มีคอมเมนท์ตกตะกอนหนา ๆ อยู่

พี่จะทำตัวเป็นสารส้มทำไมครับ เห็นแล้วอยากจะเอาทัพพีกวน ๆ ให้คอมเมนท์กระจาย

12.เห็นด้วยค่ะ
อันนี้จริง ๆ ก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไร
ชอบด้วยซ้ำมีคนสนับสนุนออกเสียงเยอะจะได้เป็นนายกกับเขามั่ง
แต่มันน่าจะมีอะไรมากกว่านี้ บางคนก็ครีเอต
แบบอาจารย์คุสะ "เห็นด้วยอย่างแรง" (ขออภัยที่พาดพิง)
มีติดสำเนียงใต้และคำขยายทำให้เห็นว่าไม่ได้เห็นด้วยธรรมดานะ
ของชั้นพิเศษเพิ่มข้าว มันไม่ใช่อย่างเบาด้วย มันอย่างแรงงง

แต่อยากรู้จังว่า เห็นด้วยกับบรรทัดไหน

เพราะบางครั้งผมก็เขียนอะไรขัดแย้งกันเองนะครับ เช่นย่อหน้าแรกอาจจะสนับสนุนให้สงสาร
แล้วมาหักลำในอีกย่อหน้าว่า "บางทีก็น่าฆ่าให้ตาย"

ตกลงเห็นด้วยกับที่น่าสงสารหรือควรฆ่าให้ตายครับ
หรือว่าเห็นด้วยหมดเลย จะทำอะไรก็ดีทั้งนั้น
แหม อะไรจะขนาดโน้น

13. รับทราบ
อันนี้ส่วนใหญ่จะเป็นในกระทู้ครับ ในบล๊อคไม่ค่อยมี
กระทู้ตามเว็บบอร์ดเราจะมีการแจงกฏ แจงข้อตกลง แจ้งประกาศข่าวต่าง ๆ
บางคนเค้าก็มีคำถาม บางคนก็เมนท์ดีเป็นข้อเสนอแนะนำ
แต่ส่วนใหญ่จะมา "รับทราบ" กันซะหมด
คือการมาบอกว่าทราบหรือไม่ทราบ มันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นนะครับ
จะมาบอกทำไม บอกว่าหมาข้างบ้านคลอดลูกเจ็ดแปดตัวยังน่าสนใจกว่าอีก
คนตั้งกระทู้เขาไม่ดีใจหรอกว่า อุ๊ยแหม เลิศจัง มีคนมารับทราบตั้งเยอะแน่ะ
อุฮิ ๆ ๆ แสดงว่าการแจ้งข่าวของเราเข้าถึงทุกคนสินะโฮะ ๆ ๆ ๆ

ไม่จำเป็น

ทราบไม่ทราบก็เก็บไว้ในใจเหอะครับ รกเปล่า ๆ มาประกาศให้ฟัง ก็ให้นำไปปฏิบัติ
ทราบแต่ปาก ทราบไปงั้น เห็นช้างทราบทราบตามช้าง

บางคนแอบสร้างสรรค์

"รับแซ่บบบ"

ทำไม ส้มตำที่บ้านเผ็ดเหรอ....

การคอมเมนท์มันก็ดีอะครับ ผมก็ไม่ได้หงุดหงิดโมโหหรือเคืองอะไรหรอกครับ 
มีคนมาเมนท์ก็ดีแล้ว อ่านแล้วก็เพลิน ๆ ขำ ๆ ดี แต่เราก็อยากจะรู้ว่าพออ่านไปแล้ว
ได้อะไรมั่ง ในฐานะคนเขียนงาน ก็อยากจะรู้ว่าสิ่งที่เรานำเสนอ ผู้คนรับได้แค่ไหนมั่ง
ชอบตรงไหน โดนใจตรงไหน ไม่ชอบตรงไหน โกรธตรงไหน
ข้อมูลพวกนี้ก็ต้องสำรวจเอาจากความเห็น มันถึงเรียกว่าคอมเมนท์อะครับ

ไม่ถึงขนาดต้องคอมเมนท์ให้คะแนนแบบ อ.เชน ครูอ้วนและพี่โน๊ตหรอก
ไม่ใช่ดันดารา เอาแค่พอให้รู้ว่า คิดอย่างไรกับสิ่งที่ผมเขียน

แล้วคุณผู้อ่านละครับ

เจอคอมเมนท์เหงื่อตกแบบไหน ?