[GatheringUrza]-เล่า บ่น ก่น ด่า

จากที่ผมเขียนบล็อคมาเป็นเวลากว่าสามปี เริ่มตั้งแต่2005
ก็เฝ้าสังเกตพฤติการณ์ของมนุษย์บล็อคมาตลอดว่ามีลักษณะนิสัยการเขียนและการอัพอย่างไร

1.พฤติกรรมการเลือกช่วงอัพบล็อค
เรื่องแรกก็คงเป็นเรื่องของช่วงเวลาในการอัพบล็อก
หลายท่านอาจจะคิดว่าเสาร์อาทิตย์คนจะเยอะ
หึหึ

ผิดถนัด !

ช่วงเวลาที่คนอัพทะลายโลกเอนทรี่เป็นร้อยเป็นพันทยอยแหวกเสียดเบียดตูดกันตกเฟรม
ไม่รู้ว่าทำไมบล๊อคถึงไหลมาเทมายังกะเขื่อนแตก ฤๅกระทิงหลุดคอกในเทศกาลวิ่งวัวก็ไม่ปาน
จนผมให้สมญามันว่าห้วงเวลา"ห่าลง" และพี่วิชัยเรียกมันว่า "องค์ลง"

คือช่วงเวลาตั้งแต่ 16.00 - 20.00 เลยจากนี้ไปคนเขียนจะเริ่มไปอ่าน บล๊อคที่ทยอยอัพจะแผ่ว ๆ ลง
เป็นช่วงเวลาของการเมนท์กระจาย ดังนั้นเวลาอัพแล้วอยากแช่บนหน้าแรกนาน ๆ หน่อย ใช้ชาวบ้านร้านตลาดได้จับจ่ายไล่อ่าน ควรพ้นช่วงนี้ประมาณนี้ไป แต่ผมลองอัพในช่วงสี่โมง จะสังเกตว่าคอมเมนท์จะมาเร็วเช่นกัน

สันนิษฐานจากซากเอนทรี่หนึ่งพบว่า มันเป็นช่วงเวลาเลิกเรียน เลิกงาน หรือช่วงที่งานน้อยแล้ว เป็นช่วงเวลาสบาย ๆ ที่คนปกติใช้เวลากับครอบครัว หุงหาอาหาร กินเหล้าเมายากันไป แต่มนุษย์บล็อคเลือกจะสังสรรค์กับคอมเมนท์และยอดผู้อ่านมากกว่า เลยทำให้เอนทรี่มันมากันเหมือนแมลงวันได้กลิ่นปลาเค็มแบบนั้น

แต่ช่วงเวลาที่บล็อกไหนทะลึ่งอัพ จะกลายเป็นเอนทรี่สาบสูญ คือช่วงหลังเที่ยงคืนไป
ผมสังเกตว่าเอนทรี่ไหนอัพหลังตีสองไป คอมเมนท์จะน้อยมาก ๆ ล่าสุดนี่มีเมนท์เดียวน้อยที่สุดในประวัติการณ์ผิดกับเอนทรี่ถัดมาที่เลือกเวลาอัพฟ้ากับเหว อันนี้ก็ขอเดาว่า ชาวบ้านเขาไสหัวไปนอนหมดแล้ว ตื่นมาจะได้ทันเรียนทันไปทำงานทำการ บล๊อคจะนิ่งมาก คอมเมนท์ก็เช่นกัน แล้วพอกว่ามันจะเป็นที่สังเกต ก็โดนเอานมเบียดตกขอบโลกไปแล้ว ทำให้เอนทรี่นั้นถูกพบเห็นได้น้อยมาก ๆ

 2.พฤติกรรมการเลือกที่ทำงาน
เรื่องที่สองอีกพฤติกรรมหนึ่งของชาวบล็อคก็คือ
ที่ทำงานของแต่ละท่าน จะเป็นออฟฟิสที่มีคอมและเน็ต (ไม่นับที่บ้าน) หากที่ทำงานใดมีปัจจัยของอย่างนี้ ต่อให้คอมดึกดำบรรพ์จูราสสิกแค่ไหน เน็ตหอยทากเข้าเฝือกเพียงใด สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์บล็อค ก็สามารถเจริญเติบโตได้ดี ต่อให้เล่นเอ็มไม่ได้ เข้าเว็บอื่นไม่ได้ ก็ยังสามารถติดต่อมนุษย์โลกผ่านบล็อคได้ ถึงจะใช้เวลาโหลดคอมเมนท์นานสามสี่ปีแสงก็ยอมทน ไม่กินข้าวกินน้ำก็ได้เอ้า เสพคอมเมนท์แทนอาหารไปเลย

3.พฤติกรรมการคอมเมนท์
อันนี้สาธยายไปเยอะแล้วในเอนที่ที่แล้ว ยอดขายทะลุร้อยขอบคุณแฟน ๆ มาก
แต่มันมีอีกเทรนด์หนึ่งที่ไม่เกี่ยวกับเนื้อหาการคอมเมนท์ คือการเลือกคอมเมนท์ในแต่ละเอนทรี่ครับ
เอนทรี่ที่คนจะสนใจที่สุดมีปัจจัยดังต่อไปนี้ครับ
A. ชื่อเรื่องต้องแทงตับ
ตั้งให้ล่อแหลม ดิบเถื่อนไว้ยิ่งดี เพราะมันจะจิกคนเข้ามาอ่านได้ แต่จะสมหวังผิดหวังแล้วแต่บุคคลไป
พี่วิขัยแนะนำว่า เวลาตั้งชื่อเรื่องให้ดูแอบมกนิด ๆ คนจะแห่มาจากไหนไม่รู้มืดฟ้ามัวดิน ถึงคอมเมนท์จะสามสิบสี่สิบแต่เพจวิวเยอะมาก ช้อนเอาไปขายนี่รวยเลยทีเดียว

เพิ่งรู้ว่าคนลามกนะแต่ไม่กล้าแสดงออกน่ะ เยอะที่สุดในโลก

ปล. คำแนะนำในการตั้งชื่อเอนทรี่ "เสียว"

B. ใจความไม่ยาวเกินไป
เอนทรี่ไหนอัพยาว ๆ ถ้าการเล่าไม่แสบตูดพอล่ะก็ คนจะขี้เกียจอ่านทันที
อยากอ่านเอาเพลิน อ่านสองสามบรรทัดเข้าประเด็นเลย ไม่ได้อยากฟังมหากาพย์
เข้าใจว่าบางคนไม่ชอบจ้องจอนาน ๆ แนะนำ จำกัดความให้สันประมาณ 2000 ตัวอักษรจะดีมาก
หรือไม่ก็แบ่งประเด็นเป็นข้อ ๆ แบบผมก็ได้ คนจะรู้สึกว่าถึงมีหลายข้อและยาวก็อยากอ่านจนจบ อันนี้เป็นจิตวิทยาอย่างหนึ่ง คิดค้นโดย ซิก เมาอลูมิเนียมฟอย เสียชีวิตด้วยอาการน็อกยาเมื่อกุมภา51

C. การใช้คำสำนวนในการถ่ายทอดแนวคิด
อันนี้สำคัญ คนมาอ่านปั๊บ ไอเดียแม่งเจ๋ง หรือเห้ยเรื่องนี้ยังหยิบมาเล่าได้ทั้งที่โคตรธรรมดา คนจะให้ความสนใจจนอดเมนท์ไม่ได้ จะเพราะหมั่นไส้ ขอด่าแม่งหน่อยเหอะ หรืออะไรก็แล้วแต่

D. ธีมบล๊อคและตัวอักษรไม่แรดจนเกินไป
ดูไปยังกะขนมชั้น มึงจะเล่าเรื่องหรือมึงจะไหว้เจ้า อ่านแล้วรู้สึกว่าตัวเองเป็นฮกลกซิ้วเจ้าพ่อกวนอิมเจ้าแม่กวนอูอะไรสักอย่าง แสบตามาก บางทีเนื้อหาอาจจะดีแต่ไม่สามารถข่มตาอ่านได้ ขออ่านเรื่องตลกมุขแป้กในบล็อคเรียบ ๆ บ้าน ๆ พจมานสว่างวงค์ดีกว่า

และข้อสุดท้าย พฤติกรรมที่เป็นหลักใหญ่ใจความของเอนทรี่นี้
ที่อ่านแล้วต้องอุทานในใจว่า "กูว่าแล้วววว" ก็คือ

4. พฤติกรรมเลือกเรื่องที่อัพในแต่ละช่วงของปี
ขออนุญาตยกตัวอย่างช่วงสิ้นปีก็แล้วกัน
ช่วงสิ้นปีนี้ ผมเขียนมาสามปี แต่ละปีแทบจะไม่แตกต่างกันเลย เห็นเมื่อไรก็

4.1 จัดอันดับ
อันนี้ใครเป็นแฟนบล็อตมนุษย์เงินเดือนของมิสเตอร์บองเต่า จะเจอบ่อยมาก
พี่แกจะจัดอันดับได้ทั้งปีทั้งชาติ จัดเอาโล่ จัดชิงแชมป์ จัดเก็บแต้มหรืออะไรก็ไม่รู้ล่ะไม่ขอก้าวก่ายสิทธิส่วนบุคคล เพราะผมก็ชอบอ่านเหมือนกัน แต่เห็นว่าเป็นมุขหากินอย่างหนึ่งที่ชาวประเทศเอ็กทีนนิยมมากที่สุด

หัวข้อก็จะมีแพทเทิ่ลเป็นสากล คือ

"78" อันดับ "ซากอ้อย" ที่ "ส้นตึก" ที่สุดใน "พศ.นี้"
สามารถเปลี่ยนคำในเครื่องหมายคำพูดได้ตามอัธยาศัย
เป็นอะไรที่สมบูรณ์ที่สุดแล้วสำหรับแบบแผนนี้ มีการบอกหมด How What Who Where และ Why ด้วยบางที
คนจะขยันจัดกันทั่วไปในช่วงเทศกาล เช่น 10 อันดับเรื่องซวยซากอ้อยตลอดปี 51 13 อันดับบ้านผีสิงที่เฮี้ยนที่สุดในเบตง 7 อันดับโรงแรมที่นิยมเสียตัวมากที่สุดในวันวาเลนไทน์

แล้วคนจะสนใจ จะอยากรู้ว่าอะไรที่ไหนยังไงใครได้อันดับที่เท่าไร
มันเป็นการเล่าเชิงสถิติที่จัดขึ้นเองบ้าง โดยคนอื่นบ้าง โพลสำรวจบ้าง โพคาฮอนทัสบ้าง โพลี่คลินิคมั่ง จะน่าเชื่อถือไหมไม่ค่อยสนใจเท่าไร ส่วนใหญ่มาเสพเอาฮา และความรู้เล็กน้อยประปราย

เรื่องที่แนะนำ... เอนทรีตลกสุด ...เอนทรีอินสุด ...tag ฮอตสุด ....บล็อคเกอรที่แรดที่สุด....อันหลังสุดนี่อยากอ่านเหมือนกัน ใครจะจัดอันดับใครมั้ง

4.2 สรุปชีวิต
ผมเคยเขียนเอนทรี่ช่วงชีวีตลอดปี 50 ไว้ ปีนี้ก็ว่าจะเขียน มันเหมือนปูมบันทึกตลอดปีที่เราได้ทำ และได้รู้ว่าเราใช้ชีวิตแบบไหนยังไงมั่ง และเสียเวลาไปกับอะไรส่วนใหญ่ในปีนั้น หรือชีวิตเดินทางไปในทางไหน มันเป็นการเตือนความจำและเตือนตัวเองว่า ควรจะทำอะไรสักอย่างเพิ่มหรือน้อยลง

ก็เป็นสิ่งที่ดีนะครับ ก็แนะนำให้ทำกันทุกปี มกราทำอะไร กุมภาทำอะไรอยู่ที่ไหน ถ้าจำได้ก็เขียนไว้
แต่เอนทรี่ในเอ็กทีนก็ช่วยได้เยอะนะครับ มันจะบอกว่าช่วงนั้นเราคิดอะไรและเผชิญสถานการณ์แบบไหนอยู่

ไว้ตอนวันที่ 31 หรือช่วงราว ๆ นั้น ก็คงจะเห็นเอนทรี่ทำนองนี้บานเป็นดอกเห็ดเดือนห้ากันทีเดียว
อ่านกันให้สำลักปุ๋ยกันไปเลย

4.3 อวยพร
ไม่ว่าแต่ละช่วงเทศกาลโดยเฉพาะปีใหม่ มนุษย์บล็อกจะรักกันเป็นพิเศษ อวยพรกันใหญ่ ขอให้โน่นน้า ให้นี่น้า มีความสุขสนุกสนานหฤหรรษ์บานตะไททิงนองนอย พบแต่เรื่องดี ๆ เรื่องร้ายไม่กลายกล้ำ ย่ำไปที่ใดที่คนรักใคร่เอ็นดู สาธุ สาธุ

รับพรกันไปสนุกสนาน แล้วค่อยไปเครียดกับปัญหาทีหลัง เอาสุขภาพจิตดีก่อน
จริง ๆ การอวยพรมันก็ดีนะครับ คนเราจะคึดแต่เรื่องดี ๆ หลอกตัวเองมั้ยไม่รู้ แต่ไม่มีใครเอาความจริงมาอวยพรหรอกจริงมั้ย

เช่นขอขยันอ่านหนังสือตั้งใจเรียน ไปเรียนตรงเวลา งานอาจารย์ส่งครบ คะแนนเก็บเยอะกว่าคะแนนสอบจะได้ไม่เครียด

มันจะเป็นคำแนะนำไป ไม่ใช่การอวยพร จะอวยพรต้องอาศัยอำนาจเหนือมนุษย์ ถึงจะเรียกว่าพร
ถ้ามันสามารถทำเองได้ ก็ไม่ต้องขอพรกันแล้ว ...

4.4 ฉลองครบกี่ฮิต กี่เมนท์
เห็นบ่อยมาก
จุกกรู๊วบอมบาเย่ เอนทรี่ขอบคุณ ฉลองครบ 1000 ฮิต
เฮ ขอบคุณมากค่าผู้อ่านทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมบล็อคของสมทรงค่ะ แหม่อัพไม่กี่เอนทรี่เอนทรี่ละไม่กี่พยางค์
คนเข้ามาดูครบพันซะแล้ว นี่ก็เขียนบล็อคมาสี่ปีแล้วค่ะ ดีใจมาก ๆ เลย ฮ่า ๆ ๆ ๆ ฮ่า...

ความพอใจมึงต่ำมากนะเนี่ย พอใจกับอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ดีจัง ถึงว่าเขียนมาตั้งสี่ปีมีไม่กี่เอนที่ คนดูแค่พันเดียว
เป็นตัวมันเองซะ 500 เข้ามานั่งดูเฮดดูแบล็คกราวด์ตัวเองเล่น ๆ

บางคนก็ขยันฉลองจัง ทุก ๆ พันเลยมั้ง เดี๋ยวก็ขอบคุณอีกละ ยอดคนดู 1500 ยอดคนดู 3000 ยอดคนดู 3500
ยอดคนดู 7000 ยอดคนดูครบ 10000

ถ้าได้สักแสนค่อยกรี๊ดกร๊าดเหอะเจ๊ แหม่...

ตูได้ร้อยเมนท์เอนทรี่แรกยังไม่ฉลองเลย เด่อ....

ไม่มีอะไรจะเลี้ยงเค้า น้ำเปล่ายังคิดหนักเลยเนี่ย...

4.5 ประทับใจเกี่ยวกับexteen
เอนทรี่นี้น่ารักครับ ชอบมาก เหมือนเรียงความส่งครู ครูใหญ่ด้วย
ต้องขอบคุณมาสเตอร์แชมป์นาก๊า ที่ทำให้โฮรกศรีมีวันนี้ได้ก๊ะ
ที่ผ่านมานู๋เป็นคนเก็บกดมากก๊า ไม่ค่อยมีเพื่อนให้ระบาย ต่อยตุ๊กตากระต่ายแบบแม่อีเนเน่ก็ไม่หาย
ก็มีบล็อคของคุณพี่แชมป์นี่แหละก๊าทำให้หนูได้บำบัดสิ่งที่อัดอันอยู่ในใจ ขอบคุณนะก๊า จร๊วบ ๆ

อะไรแบบนั้น
บางคนก็เขียนได้ดี บางคนก็เขียนเอาฮา บางช่วงก็จัดเป็นเทศกาล มักจะเจอในวันครบรอบต่าง ๆ
ถ้าจะให้ดีเรามาขอบคุณเป็นหมู่คณะดีมั้ย เลือกเอาซักวัน เช่นวันครบรอบถั่วงอกมาสเตอร์แชมป์ที่ปลูกไว้กินได้ (ผัดไทยได้หนึ่งจาน) อะไรแบบนั้น ถือวันนั้นเป็นวันเอ็กทีนแห่งชาต บล็อกเกอร์ต้องมาอัพเอนทรี่ขอบคุณ เหมือนวันขอบคุณพระเจ้าของชาวคริสต์ แต่นี่เป็นวันขอบคุณกับข้าวของชาวบล็อก อะไรแบบนั้น

(บ้าบอนะกู)

4.6 กันเน่า
ไอนี่มันมีทุกฤดู ทุกเทศกาล ไม่มีอะไรจะอัพแต่อยากอัพอะ มีไรเปล่า ดองมานาน กันเน่า
ก็อัพเลวอัพเกรียนอะไรกันไปตามเรื่อง แล้วจะบอกทุกครั้งด้วย ว่ากันเน่า จะไม่มีการเนียนแอบแฝงเด็ด จริงใจเปิดเผยกันทุกคน

ส่วนตัวผมไม่ค่อยทำนะ ไม่มีอะไรจะเล่าก็เงียบ ๆ ไป แต่บางคนเค้าแคร์ผู้อ่านไง ก็น่ารักดี
เหมือนกับเปิดร้านอะ แต่ไม่มีอะไรจะขาย เอาหมากฝรั่งไปเคี้ยวก่อนมั้ยครับ อ่า เอาเม็ดทานตะวันไปแทะเล่นก่อนนะ หมูหมด อ่า จิบน้ำเย็น ๆ ไปนะ พรุ่งนี้มากินใหม่

เอิ๊ก ขำ...

ก็คงจะมีแต่เพียงเท่านี้ กับสิ่งที่กูนึกแล้ว ว่าทุกท่านมักจะทำ

แล้วคืนนี้ คุณจะอัพเรื่องอะไรครับ

อะแน้

กูนึกแล้ว

มึงต้องอัพ

ขอได้รับความขอบคุณจากพี่วิชัยคนโรงแรมสำหรับไอเดียโครงเรื่องและชื่อเอนทรี่