หมายเหตุ** เอนทรี่นี้เกิดขึ้นจากการสนทนากับสหายท่านหนึ่ง ไม่ขอเอ่ยนาม แต่มอบเครดิตไว้ณที่นี้ด้วย

มันเอาอีกแล้วครับ ไอ้เอ๋อมันเอาอีกแล้ว
คราวก่อนว่ากันเรื่องการกรอกประวัติไปที่ คราวนี้เรามาดูเรื่องความเป็นมาและกายภาพของตัวละครกันบ้าง
เพราะนอกจากความโดดเด่นทางเผ่าพันธ์ที่อุดมไปด้วยสิ่งมีชีวิตหลากสปีชีส์ที่มารวมตัวเป็นสัตว์หลายเซลฟ์แล้ว ยังมีความโดดเด่นในด้านความดราม่ากีก้าไบรท์ในเรื่องความเป็นมาด้วย

 ไม่ได้บอกว่ามันผิดนะครับ ผมอาจจะจิกกัดตามสันดานบ้าง แต่ต้องการเสนอความนิยมของมัน

มีรูปแบบไหนบ้าง ที่ใช้กันเกร่อเหมาโหลทั่วบ้านทั่วเมือง ไปดูกันครับ

 

1.  สงครามสองเผ่าเจ้าอยู่กลาง   เห็นแล้วขวางหูตาเนรเทศ
นิยมอันดับหนึ่งเห็นมานานแล้ว ก็พวกมีปมด้อยเพราะเกิดมาท่ามกลางความขัดแย้งของสองเผ่าพันธ์
แถมยังเป็นลูกครึ่งอีก พ่อเป็นเทพ แม่เป็นมาร สองเผ่านี้ไม่ลงรอยกัน
ตัวเองเป็นลูกครึ่ง สังคมเลยรังเกียจ ถูกรังแก ถูกเนรเทศ จุดมุ่งหมายคือกลับไปแก้แค้น ไม่ก็ไปไกล่เกลี่ยให้สองเผ่าลงรอยกันให้ได้

พล็อตแบบนี้เราจะเจอกันประจำ เรียกว่าเป็นมาตรฐานโลกไปแล้ว
ให้คะแนนความเบื่อ เจ็ดดาว

ปล. มาอยู่เมืองไทยคงจะได้เป็นดารา เพราะเรานิยมลูกครึ่ง อร๊าย นักร้องชื่อดังดงบังกูสราด ลูกครึ่งเทพมาร พ่อเป็นเทพสามตา แม่เป็นปิศาจยาเบื่อ เกิดเกาหลี เรียนป.สี่สวีเดน เรียนเต้นที่ญี่ปุ่น ลดหุ่นที่เกาะปีนัง ตายแล้วฝังที่ลำลูกกา อะไรก็ว่ากันไป

 

2. เกิดมาน่าเศร้าเราไ้ร้เพศ  ก้าวข้ามเขตหญิงชายในเผ่าพัีนธ์
พล็อตที่มาแรงอีกแบบคือตัวละครเกิดมา ไม่ใช่สิงมีชีวิตปกติ ไม่อาจระบุได้ว่าชายหรือหญิง
ไม่ใช่แบบที่แปลงร่างได้นะ ไม่ใช่แบบที่เกิดมาเพศหนึ่งแต่บุคลิกภายนอกเป็นอีกเพศหนึ่งด้วย
คือกูไม่มีเพศอะใครจะทำไมวะ ไม่มีอะไรเลย โล่งเรียว ๆ เยี่ยวทางรูขุมขน อะไรแบบนั้น

พวกนี้ส่วนใหญ่จะเป็นเทพ เป็นสัตว์เซลพ์เดียว มนุษย์ทดลอง เป็นอินคิวบัส ยังไม่ถึงวัยเลือกเพศ
ไม่ก็เป็นสิ่งมีชีวิตไม่ระบุสัญชาติ

คือไม่รู้ว่ารสนิยมเด็กเดี๋ยวนี้เป็นยังไงนะครับ คือชอบวาดผู้หญิงหรือผู้ชายแล้วดูไม่ออก
จะเป็นชายก็ได้ เป็นหญิงก็ได้ หน้าตามันกลาง ๆ นั่งสองแถวก็นั่งแถวกลาง จังหวัดที่อยู่ก็อยู่ภาคกลาง
ออกเดินทางเพื่อเสาะหาดินแดนที่ไม่แบ่งแยกเพศ

ผมเข้าใจว่ามาจากระแสยาโอยส่วนหนึ่งนะ เพราะนายเอกหน้าตาน่ารักแบบผู้หญิงมีเยอะมาก
ออกแนวเคะ ๆ กันซะหมด เลยทำให้เกิดตัวละครไร้เพศออกมา

 

3. คำสาปติดตัวมาแต่เกิด  เหง้ากำเนิดโดนแช่งแม่งแสบสันต์
ปมนี้เป็นอีกปมตัวละครที่นิยมครับ คือกูโดนสาปมา กำลังจะตายแล้ว คำสาปแดรกเป็นมะเร็งเกร็งไปค่อนตัวแล้ว ไม่สามารถแก้ไขได้ รอวันตายอย่างเดียว ก่อนตายขอทำความดีสักครั้ง อยากแข่งโอลิมปิกวิชาการ อะไรเทือกนี้
เหมือนกับเล่งฮู้ชงที่โดนลมปราณห้าสายกระจายในร่าง ต้องเดินทางหาทางแก้ไข
แต่ส่วนใหญ่จะไม่ได้มาเจอเอง จะเป็นมาตั้งแต่เกิด ประมาณบรรพบุรุษไปเหียบหัวแม่ตีนเทพสุนัขเข้า ลูกหลานเลยต้องคำสาปมีหมาในปากกันทุกคน เป็นต้น

เอ๊ะเหมือนด่าตัวเอง

 

 4. นั่งคุยกับอาวุธกันทั้งวัน  บางทีนั้นก็เฮี้ยนสดปรากฏตัว
พวกอาวุธมีชีวิตครับ ดาบที่มีเทพสถิตย์ ดาบวิเศษมีชีวิตจิตใจ หอกวิเศษปรากฏตัวออกมาเป็นคนได้ให้เลขให้หวย หรือพวกที่มีวิญญาณสถิตย์แต่คนทั่วไปมองไม่เห็น ต้องเป็นผู็มีพลังวิญญาณถึงจะเห็นได้ บางทีก็ดาบเถียงกับคนใช้ ตบตีอีรุงตุงนัง

ผมว่าพล็อตนี้มาจากเรื่องเทพมรณะครับ ยมทูตสามารถพูดคุยกับดาบได้เพื่อเปล่งพลัง แบบพระเอกที่เข้าไปเรียนฟันดาบกับดาบตัวเองในโลกมิติ

"โอ้วว จงอิ๊อ๊างสิ โนบุโกะ !!! "
"จงครวญคราง มิยาบิ!!!"

แอร๊ย เรท..

แล้วเวลาเดินทางก็คุยกับดาบให้คนทั่วไปมองแบบแหยง ๆ งง ๆ ว่าไอ้นี่คุยกับใคร
ใหม่ ๆ ก็แปลกดีครับ หลังมาซะเยอะเลย แล้วถ้าอาวุธพวกนี้มันเจอพวกเดียวกัน เวลาปะทะกันมันก็จะคุยกันครับ

เช่น หอกดาบปะทะกันเช้งงง

ดาบ : "อ้าวว ว่าไง หอกศักดิ์ โหสนิมบานเลย เ