[GatheringUrza]-เล่า บ่น ก่น ด่า

แรดกันยาว ๆ เลยทีนี้ ไม่เคยใช้เวลาเขียนเอนทรี่ไหนนานสามวันเท่าเอนทรี่นี้

แรดระเบิดระเบ้ออออ

คำว่าแรด  ทำไมเอามาใช้เป็นคำด่า ก็ยังไม่มีคำตอบแน่ชัด  มีแต่ข้อสันนิษฐานลอย ๆ เท่านั้น ซึ่งก็ใช้เป็นเอกสารอ้างอิงไม่ได้เท่าไร และเราคงจะไม่พูดถึงมันให้ปวดง่ามนิ้วนะครับ แต่ในขั้นต้นเราจะมาฟังการจำแนกอันสืบเนื่องจากบทสนทนาต่อไปนี้ครับ ไปดูกันว่ากี่ระดับกับคำว่าแรด

บทสนทนาของพี่มุ่ยและสหายท่านหนึ่ง

คุณ 234: โอ๊ย ยัยนั่นน่ะเหรอ มีคนบอกเธอ "ร่าน"...จะตาย  ...
กู(นึกในใจ): (ตายห่า  แม่งด่าผู้หญิงว่าร่าน นี่มันแรงมากๆ)
กู:  มึงว่า..."ร่าน" กับ "FRIENDLY" ต่างกันยังไงวะ?
คุณ 234:  มันจะมีขีดนิดนึงว่ะ...คือ "FREINDLY" ...มันจะ "กำลังน่ารัก" ถ้าเกินขีดนั้นมา เรียก "ร่าน"...
กู(นึกในใจ):  อันนั้นมัน "แรด" เว้ย ไม่ใช่ "ร่าน"

อาการแรดในแง่ของการเข้าหาเพศตรงข้ามไม่ว่าชายหรือหญิงก็ตาม มีการแบ่งระดับความแรดไว้ห้าระดับด้วยกัน โดยคุณพี่ มุ่ย Meisan นักเขียนการ์ตูนอุตสาหะ ผู้ตอบคำถามของทางรายการเป็นหนึ่งเอนทรี่ถ้วนโดยไม่แบ่งชายหญิงดังนี้ครับ

เลเวล ๑ มนุษยสัมพันธ์ดี (เฟรนไชน์ เอ้ย FRIENDLY)

ก็คืออาการก็คือการที่บุคคลหนึ่ง ๆ มีความถือตัวต่ำ ไม่กั๊กมิตรภาพ สามารถคุยหรือเข้าหาคนได้ทุกประเภท สนิทได้ในเวลาอันสั้น และไม่รังเกียจที่จะคุยกับคนที่ไม่รู้จัก อย่างเช่นพริตตี้ หรือคนที่เป็น PR เป็นการดีต่อหน้าที่การงานครับ

ความเห็นจาก ไนท์หนุ่ม ซอกหลืบ

 “ความแรดสำหรับกูมันเป็นจริตจะก้านที่ออกมาโดยธรรมชาติ และไม่น่าเกลียดของผู้หญิง แรดนี่ไม่เชิงว่าบ้าผู้ชาย

เหมือนพวกแอดมินที่มาอ้อนไปทำงานให้ ไม่ใช่มาอ่อย คุณไนท์ขาทำงานให้หญิงหน่อยนะค้า นะนะนะ หญิงไม่ไหวแล้วจริง ๆ ติดต่อใครไม่ได้เลยค่ะนะคะ นะ  แบบนี้กูก็จะทำให้ ถ้ามาแบบรักนวลสงวนตัวพูดอะไรฉับ ๆ งานไม่ทันค่ะ รบกวนทางนั้นประสานงานให้ด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ กูกดหูทิ้งไม่คิดเลย

 มันออกจะเป็นการแรดแบบไม่ทำร้ายใคร กูนึกถึงพริตตี้นะ เป็นแรดเพื่อการงาน แรดแบบน่ามอง แล้วกูสนับสนุนประมาณนี้แหละ ไม่ชอบผู้หญิงเรียบร้อย นั่นเอาไว้ชื่นชมไว้เป็นตัวอย่างสอนเด็ก แต่ส่วนตัวต้องการแบบแรด ๆ”

ความเห็นจาก อาจารย์ คุสะโยชิ ณ นครสวรรค์

 “ข้าพเจ้าว่าผู้หญิงทุกคนมีจริตอยู่เเล้วล่ะค่ะ ... ใครที่ไม่มีก็อาจจะขาดเสน่ห์ไป

ไอ่จริตนี่ถ้าถามข้าพเจ้าก็อาจจะเเบ่งระดับไปได้อีก
คน ที่ไม่มี ก็คือคนที่ไม่ค่อยมีเสน่ห์ (ทั้งกะเพศเดียวเเละเพศตรงข้ามนะ) เหมือนคนที่จืดๆ น่าเบื่อ ตอนเรียนก็ไม่ค่อยมีใครนึกถึง โดนลืม ไม่ค่อยโดนนับเข้ากลุ่ม

อีกระดับก็คือมีเสน่ห์กะเพศเดียวกัน อาจจะเฮฮาคุยสนุก มีน้ำใจ รู้ว่าจะปฏิบัติกะเพื่อนยังไง เพื่อนผู้หญิงจะชอบ เเต่ผู้ชายอาจจะไม่สะดุดตาในการมองเเว่บเเรก .. (อาจจะต้องเป็นเพื่อนกันก่อน ถึงรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้มีเสน่ห์นะ)

                ก็คงจะเป็นการแรดเลเวลแรก ๆ ยังไม่เข้าแก่นแรดจริง ๆ ครับ เป็นมนุษย์สัมพันธ์ที่ดีสำหรับผู้หญิง แน่นอนว่าผู้ชายชอบครับ สำหรับจริตจะก้านความเป็นหญิง

 เลเวล ๒ แรด  (FLIRT ฟเลิท)

 แปลอีกแบบว่าเจ้าชู้ประตูผีครับ เห็นเพศตรงข้ามแล้วเกิดอาการหรือปฏิกิริยาทางอารมณ์ จ้องตาไม่กระพริบ อยากเข้าไปทำความรู้จัก เป็นความปรารถนาที่แสดงออกแบบพอสมควรครับ ไม่มากไม่น้อยเกินไป แบบนี้สิ ถึงจะเรียกว่าแรด

คุณพี่มุ่ยบอกว่า ไอ้พวกนี้จีบคนอื่นไปทั่วทั้งที่ตัวเองไม่ได้ชอบพอ ก็คงจะประมาณว่าเจ้าชู้นั่นแหละครับ

ความเห็นจาก อาจาย์คุสะ อีกเลเวล

“อีกเเบบมีเสน่ห์ กะเพศตรงข้าม ... เเต่เพศเดียวกันไม่ชอบ เช่นดาราเซ็กซี่หลายๆคน ที่เเอ๊บเเบ๊วเกินเหตุ ขณะที่ผู้ชายคลั่งไคล้จะเป็นจะตาย .. เเต่ผู้หญิงไม่ชอบเลย (ไม่ใช่อิจฉานะ) ผู้หญิงจะรู้สึกว่านังคนนี้ไม่เห็นจะมีอะไร ไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ชายชอบ

คนเเบบสุดท้ายนี้เเหละ ... ที่ข้าพเจ้าจะรู้สึกว่าเเร่ดๆ ..นะคะ คือมุ่งเน้นที่จะบริหารเสน่ห์กะเพศตรงข้ามมากเกินไป ...เเละไปสนใจในเรื่องด้านเพศมากเกินงาม

เเต่พวกที่เเรงๆ สก๊อยๆ นี่.... อันนั้นเป็นความเเรงเเร่ดเเบบปราศจากศิลปะ เพศเดียวกัน หรือเพศตรงข้ามก็รับไม่ได้ทั้งนั้นเเหละ
อนึ่ง ข้าพเจ้าคำว่า เเร่ด ... ไม่ได้กำหนดใช้เฉพาะผู้หญิงนะคะ ผู้ชายเต็มตัว เเมนเต็มร้อย ... ก็เเร่ดได้เหมือนกัน

เด็กของข้าพเจ้า จะมีเเยกไปอีก คือเเต่งตัวเเรง ชอบเเต่งเปรี้ยวๆ เหมือนเเรดๆ เเรงๆ เเต่จริงๆเเล้วไม่มีอะไรเลย เเค่ชอบเเต่งตัว เฮฮาเท่านั้น ... เเบบนี้ข้าพเจ้าก็ไม่นับว่าเเรด”

                มีการเติมไม้เอกเพื่อการออกเสียงแร่ด อย่างถูกต้องด้วยครับ ก็เห็นภาพชัดในระดับหนึ่งว่า ถ้าจะแรด มันต้องประมาณนี้ ไม่น้อยหรือมากกว่า แล้วมีที่เกินเป้ากว่านี้อีกไหม ไปดูกันครับ

เลเวล ๓ ร่าน (SLUT อ่านสลัด)

                สลัดผักจริง ๆ อ่านว่า แซลัด สลัดแปลว่าร่าน อีสลัด แปลว่าอีร่านครับ ไม่ใช่อีรักสุขภาพ อย่าเข้าใจผิด คำนี้มันก้ำกึ่งกับแรดในความเข้าใจของต่างชาตินะครับ แต่จะใช้ในกรณีที่คบผู้ชายเจ็ดแปดคนแล้วเปลี่ยนในอาทิตย์เดียว มีอีกสำนวนคือ แทรชชี่ หรือนังขยะ ทำตัวไร้ค่า ไร้ค่าในด้านของการไม่รักนวลสงวนตัวแบบสุดหูรูดครับ ก็ใช้ในระนาบประมาณเดียวกัน

                คำว่าร่านนี่เหนือกว่าแรด (เจ้าชู้) ไปเป็น ร่าน (บ้าผู้ชาย) ครับ ซึ่งก็คงชัดกว่าแรดมากในด้านของจุดประสงค์และการกระทำ พวกนี้ถึงขั้นมีสัมพันธ์ได้โดยไม่ต้องรักเลยทีเดียว

เลเวล ๔ เคอรี่/แมงดาทะเล (Whore)

พวกพริกแกงและน้ำพริกครับ เป็นพวกที่สามารถมีสัมพันธ์กับใครก็ได้ "ทุกคน" "ทุกที่" "ทุกเวลา" เป็นขั้นกว่าครับ
แต่เราไม่ได้เหยียดหยามอาชีพขายบริการนะครับ แต่หมายถึงคนที่ทำตัวไร้ค่าโดยไม่จำเป็น ไม่ใช่อาชีพ แต่เพื่อสนองความต้องการของตัวเองล้วน ๆ ครับ บางคนก็ล่าแต้ม เก็บยอด แข่งกันเป็นโอลิมปิกวิชาการเลย อันนี้เข้าขั้นอาการหนักครับ แต่ยังไม่ถึงที่สุด พี่มุ่ยของเรามีเลเวลสุดท้ายครับ เธอนิยามเลเวลนี้ว่า

เลเวล ๕ จิตวิปเลี้ยว

สั้น ๆ ขั้นมาร -- มีเซ็กได้กับทุกอย่างครับ....

พบแพทย์ด่วน....

ก็มีคร่าว ๆ ดังนี้สำหรับการแบ่งเลเวลครับ

ประเด็นที่ผมกำลังมุ่งเน้นก็คือเลเวลสองเท่านั้นครับ เอาแค่แรดแบบพองาม แรดแบบ แรดนะ แต่ไม่แสดงออก มันเลยต้องระเหิดออกมาแบบเก็บไม่อยู่

แรดออกตามรูขุมขน

                 ความแรดไม่เข้าใครออกใครครับ แรดบางทีก็ดูดี ไม่แรดก็ไม่มีเสน่ห์ ไม่เจ้าชู้เหมือนงูไม่มีพิษ ประเภทงูเหลือมงูหลามเน้นใช้แรงปลุกปล้ำขม้ำ

แดรกทั้งตัวไป ไม่มีเสน่ห์

ไอ้คำว่าแรดออกตามรูขุมขนนี่ มันแว้บเข้ามาในหัว ส่วนตัวแล้วพอฟังผมจะนึกถึง ออร่าของผู้หญิงเจ้าชู้ครับ มันระเหยระเหิดออกมาจากรูขุมขน ไม่สามารถอั้นไว้ในตัวได้ และออร่าพวกนั้นจะผลักดันให้เกิดการกระทำต่าง ๆ อ้อ ไม่จำกัดแค่เพศแม่นะครับ แต่มันเผื่อแผ่มาเพศผู้ด้วย และส่วนใหญ่จะเป็นเพศผู้ จุดห้า ด้วย

ไม่ว่าจะออกด้วยคำพูด การแต่งกาย หรือสีหน้าท่าทางก็ตาม คือกูเก็บไม่อยู่แล้ว ไม่ได้ขายเซ็กซี่นะเคอะ....แต่มันออกมาเองง่ะ งุ้งงิ้ง อะไรแบบนั้น

เพราะเท่าที่ดู คนที่แรดระเบิดระเบ้อสว่างจิตพิสมัย เราก็เห็นจนเจนตาแล้ว แต่คนที่พยายามข่มไอมารอวตารแรดไว้ในตัว ไม่แสดงออก แต่มันมีมากเกินไป จนระเหิดออกมาทางรูขุมขนล่ะครับ มันน่าสนใจนะครับ แรดเก็บกดแบบนั้น

การแรดมันต้องแรดแบบมีศิลปะนะครับ บางทีคนเราก็ต้องปลดปล่อยตัวตนออกมาบ้าง อย่างให้กรอบเกณฑ์ทางสังคมมาช่มเราไว้จนเป็นคนเก็บกด ให้ความแรดที่ไม่สามารถระบายมาอุดตันตามชั้นผิวหนังแล้วระเหิดออกมากับเหงื่อแบบนั้น เราจะเสียสุขภาพครับ

ผมนึกไปถึงบุคคลต่อไปนี้ครับเมื่อพูดคำว่าแรดออกตามรูขุมขน

๑. แม่ชีสาว ๆ

มีเยอะแยะไปในการ์ตูนญี่ปุ่น แม่ชีคาทอลิกที่ไม่อาจจะปลดปล่อยความเจ้าชู้และกิเลศของตนได้ แต่แอบซ่อนสิ่งนั้นไว้ในรูปของ ถุงน่องตาข่ายสุดเซ็กซี่ หรือชั้นในลูกไม้สีดำ อร๊าย...เซะซี่....

๒. พยาบาล

นางฟ้าในชุดขาวที่ทำตัวเรียบร้อยตรงเป๊ะอยู่ในกรอบในเกณฑ์ แต่พอสุดสัปดาห์จะนัดรวมตัวแถวอาซีเอ สายเดี่ยวส้นตึกเที่ยวดึกตอแหล แล้วกลับมาชุดขาวเรียบร้อยในวันทำงานอีกครั้ง หากคนไข้คนไหนเสือกจำได้จะได้รับยาสลบเป็นสิ่งตอบแทน

๓. แอร์โฮสเตด

พนักงานบริการบนเครื่องบิน ชีวิตกูแขวนบนเส้นด้ายอยู่แล้วยังต้องมาแขวนกับอีผู้โดยสารซากอ้อยอีก ต้องพูดจาสุภาพยิ้มหวานหลังตรงเป๊ะ บริการแบบคาดเค้นว่าชาหรือกาแฟดีเคอะ... ผมว่าก็แอบเก็บกดเหมือนกัน เห็นบางเรื่องชีเอาส้นสูงคนกาแฟให้กินด้วยนะเออ อย่าเชียว อย่ามากระตุกหนวดแม่นะยะ....

๔. พนักงานบริษัท

วัน ๆ ต๊อกแต็กอยู่แต่หน้าคอมกับกองแฟ้ม ต้องโบ๊ะหน้าทาปากมัดผมหน้าเชิดอกตั้ง ไม่มีเวลาไปกุ๊กกิ๊กกับใครเลย พอวันศุกร์บ่าย ๆ เจ้านายกลับบ้านก่อน เธอจะเริ่มจับกลุ่มเมาส์ มีเครื่องดองของคาวเป็นของเซ่นไหว้ ก่อนจะเริ่มเชิองค์มาลงร่าง เมาส์แตกระเบิดระเบ้อเสียงดังเกรียวกราว แล้วจบลงที่RCA โดยมีเพื่อนพยาบาลอีกกลุ่มตามไปสมทบ

๕ ครูอายุน้อย

ตัวอย่างที่ดีของนักเรียนนักศึกษา แต่ชั้นยังสาวนะยะ อยากเที่ยวบ้าง แต่ต้องเก็บไว้ เป็นแม่พิมพ์ ไปหนุกหนานมากไม่ได้ ผู้ชายไม่ตกถึงท้องเลย ขอไปหลั่นล้ามั่งได้มั้ย ได้มั้ย ได้มั้ยยยย

แล้วคืนนั้นก็จบด้วยการถูกนักเรียนทักในผับ....

จากนั้นวันศุกร์เด็กก็จะมาชวนโดยไม่ต้องเอ่ยปาก จารย์ คืนนี้ไปป๊าววว....โดยไม่ถือสาหาความและไม่ต้องเก็บกดอีกต่อไป

ความจริงเป็นไงไม่รู้นะครับ เป็นจินตนาการส่วนบุคคลของผมล้วน ๆ ไม่มีเจตนาพาดพิงใคร ไม่ได้ว่าพวกนี้แรดนะครับ แต่ถ้าเปรียบความแรดเป็นความอยากสนุกสนาน อยากฮู้วเบเบย์หลั่นล้าทิงนองนอย มันก็คงจะทะลักออกมาจากรูขุมขนแล้วครอบงำร่างต้นในที่สุด

อันนี้ก็ความเห็นส่วนตัว เรื่องนี้แต่ละท่านมีความเห็นอย่างไรบ้าง เราไปดูกัน กับคำถามว่า

“ถามว่า หากฟังวลี [ แรดออกตามรูขุมขน ] ท่านจะคิดถึงอะไร”

ดูภายนอกเรียบร้อย...เเต่ความจริง อะโห...อย่าให้เล่าเลย

----- อาจารย์คุสะ โยชิ อาจารย์วิชาภาษาอังกฤษ

เด็กสาววัยรุ่น มีเหงื่อหลั่งไหลออกมามากมายพร้อมอาการตื่นเต้นตัวสั่น กระหายอยากได้อะไรซักอย่าง
อารมณ์ประมาณ "กรี๊ดดดด!! กรูอยากได้ แฮ่ก..แฮ่ก.."

----- บัพโฟ่ การ์ตูนนิสโสดข้ามปี

แปลได้ว่า อีนี่แรดมาก...แรดขนาดที่ว่า เชื้อแรดส่งกลิ่นออกจากรูขุมขน... ใครสูดกลิ่นอาจแรดตามได้

----- วิชัย ดิวตี้เมเนเจอร์โรงแรมห้าดาวกว่า ๆ 

นึกถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่ตื่นเช้ามาวิ่งออกกำลังกายในสวนลุมทุกวัน เพียงเพื่อวิ่งตามผู้ชายหล่อล่ำที่แอบชอบ โดยพยายามทำให้เขาสนใจ ด้วยการใส่เสื้อรัดรูปสีเขียวมะนาวสะท้อนแสง รวมไปถึง การแกล้งล้ม และกินน้ำจากขวดให้น้ำไหลลงมาที่ร่องอกครับ
เป็นความแรดที่ทำให้ร่างกายแข็งแรงครับ ขอสนับสนุน
----- บองเต่า พนักงานกินเงินเดือนในเครือซีเมนต์ไทยที่แรงที่สุดในอินโดจีน

(เออร์ซ่า : อันนี้ผมก็อยากไปสวนลุมครับ ผมนึกถึงตั๊กบงกช)

นึกถึง "กลุ่มคำที่เกี่ยวข้องต่อไปนี้" เลเวลทั้งห้าคือ  FRIENDLY  FLIRT  SLUT  WHORE และวิปเลี้ยว
-----  MEISAN ฟรีแลนซ์ที่แรงที่สุดในลุ่มน้ำอเมซอน

นึกภาพเห็นเป็นแรด ที่เป็นตัวๆน่ะครับ แล้วมันก็ออกตามรูขุมขนจริงๆ..
----- Clock บล็อกเกอร์ 24 ช.ม.

ฟังดูก็ได้ภาพดีเหมือนกัน.... แต่จะเป็นแนวรู้สึกหมั่นไส้แกมเกลียด  ตัวอย่างที่นึกถึงน่าจะเป็นพวกละครทีวี ที่มันเว่อร์ผิดมนุษย์  กรี๊ด ริษยา กันทั้งเรื่อง แนวๆ นั้น
------ เดอะเส่ง Wesong การ์ตูนนิสต์หนุ่มแว่น 

คิดถึงผู้หญิงที่ชอบเป็นที่สนใจของคนอื่นมาก ๆ จนเกือบจะเรียกว่า "โรคจิต" ไม่ยากนัก
----- หลวงพี่อัครกิตย์ ธัมมะสาโรคิกขุ วัดบินเดี่ยว

(หลวงพี่บอกว่า อาตมาคงไม่มีอะไรจะเล่าให้ฟัง  ส่วนตัวคิดว่าแรดมันยังไม่เข้าถึงธรรมะ  ไฟฟ้ามาแล้วแต่แรดยังไม่มา ดีแล้วครับหลวงพี่ที่ไม่เห็นอะไรแบบนี้ในวัดในวา....)

ก็มีเพียงเท่านี้กับนานาทัศนะ ความแรดมันข่มได้ แต่ควรระบายเมื่อมีโอกาส

แรดแบบพอเพียง
 ...ความแรดไม่ใช่สิ่งที่ผิดครับ.......

.....อ่าว เห้ย หลายคนอาจจะตกใจ มึงใส่ไฟไปซะขนาดนั้นมาสรุปเอาง่าย ๆ นี้น่ะเรอะ !!
แต่เดี๋ยวก่อน ! ความแรดหรือความที่สนใจในเพศตรงข้าม แล้วนำมาบริหารเสน่ของตนนั้น ก็เป็นสิ่งที่ควรมีครับ อย่าทำตัวเป็นปลาซาบะ จืดชืดจิ้มซอสย่างเกลือยังไม่อร่อยขึ้นเท่าไร และไม่ทำตัวเป็นปลาร้าที่รสแรงกลิ่นเข้มเกินรับ ถึงมันอร่อยเมื่อผสมกับส้มตำก็เหอะ

 ผมว่าความแรดนิด ๆ อย่างพองาม แรดอย่างพอเพียง รู้ถึงลิมิตและกาลเทศะว่ากับใครปล่อยจักระได้แค่ไหน ก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งที่สตรีพึงมีครับ มันทำให้เป็นสีสันและรสชาติ เป็นสิ่งที่ดึงดูด และน่าเข้าหา

แต่ถ้ามีมากเกินไป มันก็เป็นตัวขับไล่ และส่งกลิ่นเหม็นครับ เหมืนที่พี่วิชัยว่า แรดจนระเหยออกมาติดคนอื่นนั่นแหละ

ความแรดควรเล็กน้อย และมีเฉพาะบุคคล แบบที่พี่บองเต่าว่า ไปอ่อยคนที่ชอบทุกเช้า แรดแบบสุขภาพดีด้วย ได้กล้ามน่องด้วย ได้แฟนด้วย อร๊าย

หรือควรจะข้ามขั้นในเลเวลทั้งห้า สู่เลเวลเทพ คือเป็นเพนตาก้อน แบบที่พี่มุ่ยกล่าวไว้ว่า
lv.InW=PENTAGON (USA.MINISTRY OF DEFEND)

 ="ผู้หญิงที่พยายามรักษาความบริสุทธิ์ตัวเองให้คนรัก ในเวลาที่เหมาะสมและป้องกัน"
="ผู้ชายที่มีสัมพันธ์เฉพาะคนที่ตัวเองรัก ในเวลาที่เหมาะสมและป้องกัน"

  เพนตาก้อน เป็นที่ๆมี "ระบบรักษาความปลอดภัยสูงสุด"  คุณต้องสามารถรับรู้ ได้ว่า...
-ผู้ชายคนนี้เข้ามาหวังจะ ฟัน คุณอย่างเดียวหรือเปล่า... ผู้หญิงคนนี้เข้ามาหวังจะ จับ คุณทำซะมีหรือเปล่า...

การแรดนั้นควรระงับได้ในเวลาพอเหมาะ แรดถูกกาลเทศะ ไม่แรดพรีเซ็นเกินไปแบบตัวอย่างของคุณ คล็อกในบทสนทนาต่อไปนี้

ถ้าหมายถึงกิริยา ผมเข้าใจว่าเป็นผู้หญิงเปรี้ยวๆ แล้วก็ชอบทำเสียงดังๆ ชอบอวด ชอบเป็นเป้าสายตา แล้วก็ชอบโชว์ออฟน่ะครับเหตุการณ์คงประมาณ
"ต๊าย!! เธอเห็นรูปแฟนใหม่ฉันรึยัง?...หล่อเริดมาก..กว่าฉันจะอ่อยติดนะ ลำบ๊ากลำบาก"
หรือแบบว่า อยู่ในร้านอาหาร คนเยอะๆ แล้วกลุ่มเจ้าหล่อนก็คุยกันเสียงดังๆให้คนทั้งร้านได้ยิน
A:"เนี่ย เธอดูนี่ กระเป๋าปลาดาวของฉัน ใบละ 8 หมื่นนะเธอ"
B:"ของฉันไฮโซกว่าย่ะ หลุยติงต๊อง ใบเป็นแสนเชียวนะ"
C:"ของฉันก็กุ๊ดจี่ เกือบๆ สองแสนเลยนะเธอ"
ABC : "พวกเรานี่ไอโซจริงๆนะเนี่ย 5555!!!"

(บทสนทนาโดยคุณClock)

อันนี้แรดอวดไฮโซโชว์โง่ครับ ไม่ดีเท่าไร คนไม่ได้ชื่นชมครับ กระเปาใบละแปดหมื่นมีตังค์อย่างเดียวซื้อไม่ได้ครับ ต้องโง่ว์ ด้วย

มาร่วมแรดอย่างพอเพียงครับ แรดกันพอหอมปากหอมคอ พอเป็นเสน่ติดกายให้มันหอมเหมือนน้ำหอม อย่าให้มันเหม็นเหมือนซากหนู แล้วผีเสื้อจะมาตอมครับ ผู้ชายดี ๆ จะมาหา แต่ถ้าทำตัวเหม็น แมลงวันก็มาครับ ผู้ชายแย่ ๆ ก็จะมาหาเรา

นอกจากนี้ข้อเตือนใจอีกอย่างหนึ่งจากคุณพี่มุ่ยก็บอกว่า

อย่าทำตัว "หัววุ้น"    อย่าปล่อยให้...
"ผู้ก่อการร้ายจี้เครื่องบินชนเพนตากอน" ได้ง่ายๆ  "ผู้ก่อการร้ายจี้เครื่องบินชนตึก WTC" ได้ง่ายๆ
ละไว้เป็นนัยยะครับ แต่ทั้งนี้
มันหมายถึง...คุณอาจจะ"ทำลายชีวิต"  ที่เกิดขึ้นมาจากการกระทำของพวกคุณ  ที่ไม่รู้จัก"ป้องกัน"ตัวเอง
แปลว่าหัดควบคุม"ตัณหา"กันบ้าง  ถ้าควบคุม"ตัณหา" กันไม่ได้ ก็หัด "ป้องกัน" บ้าง

ก็ขอจบหัวข้อสนทนา แรดออกตามรูขุมขนไว้แต่เพียงเท่านี้
ไม่ว่าจะอย่างไรครับ เราก็อยู่ร่วมสังคมเดียวกัน การประพฤติปฏิบัติของเราอยู่ในสายตาคนอื่นเสมอ ๆ
ดังนั้น จะทำอะไรก็คิดหน้าคิดหลังดี ๆ ก่อนนะครับ เลือกให้ดีว่าสิ่งที่เราทำนั้นส่งผลกับเราและคนรอบข้างแบบไหน

วันนี้ลาไปก่อน เลิฟยอลลลล (อีกแล้ว มันเป็นคำพูดของน้อง KIA )

ขอขอบคุณ

Meisan  ฟรีแลนซ์ที่แรงที่สุดในลุ่มน้ำอเมซอน สำหรับข้อมูลกว่าค่อนบล็อก คุณพี่อัพไม่ได้ กระผมอัพให้เอง แล้วใครอ่านเอนทรี่นี้แล้วไม่เมนท์พี่ผมแช่งให้แรดสามวันสามคืนเลย

ไนท์หนุ่ม ซอกหลืบ นักเขียนรุ่นพี่ที่อยู่ระหว่างปิดบล็อก

อาจาย์คุสะ    อาจารย์วิชาภาษาอังกฤษที่นินทาลูกศิษย์ได้ฮาที่สุดในนครสวรรค์

Clock คนอะไร ออนเอ็กทีนมากว่าmsn 

Wesong การ์ตูนนิสต์หนุ่มแว่นผู้ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ไว้จะราวีใหม่

หลวงพี่อัครกิตย์  ผู้ทราบทางโลกแต่โบกด้วยทางธรรม

บัพโฟ่ การ์ตูนรนิสต์ผู้รับมุกได้ทุกลีลา

วิชัย คนโรงแรมที่เป็นต้นกำเนิดซากอ้อยแช่แฟ้บ

บองเต่า  มนุษย์เงินเดือนที่แรงที่สุด และคำตอบสร้างสรรค์สุด ๆ

ขอบคุณผู้ร่วมรายการทุกท่านครับ