[GatheringUrza]-เล่า บ่น ก่น ด่า

ผมทำงานขีดเขียน ๆ ลุยเดี่ยวมาสี่ปีเต็ม แต่เพิ่งได้ร่วมงานกับคนอื่นมาได้ปีเดียว ผลงานก็ใช่ว่าจะมากอะไร
แต่ก็พอจะวัดนิสัยการทำงานของผู้ร่วมงานได้ในระดับหนึ่ง อันนี้ไม่ใช่จะมาประจานกันนะครับพี่น้อง
แต่ผมจะสาธก  ว่าการทำงานนั้น ควรจะเป็นรูปแบบไหน

 ส่วนตัวแล้วการทำงานของผม หากกำหนดวันส่งงานมาถึง ไม่ว่าจะฝนตกรถติดหงุดหงิดน้ำท่วมส้วมเต็มปลาเค็มหมดตดเหม็นเปรี้ยวเยี่ยวเป็นนิ่ว

ถึงเวลาส่งงาน ผมต้องมีส่ง
ส่งไปแล้ว บก. ทำต้นฉบับหาย แล้วไม่ได้สำเนา ผมก็ต้องพิมพ์ใหม่ ถึงแม้สุดท้าย บก.จะหาเจอ เราก็ไม่บ่น
แต่เราจะใช้ตุ๊กตาสาปแช่งเอา ...ไอ้แช่แฟ้บ โป้ก ๆ ๆ ๆ

การทำงานนั้น เราย่อมคาดหวังผลของงานครับ หว่านพืชไม่หวังผล จะหว่านให้นกให้กากินทำบุญทำทานไปก็คนละจุดมุ่งหมาย

ดังนั้นในการทำงาน การกระทำมาก่อนคำพูดเสมอครับ เจ้านายหรือบริษัท ย่อมต้องการชิ้นงาน มากกว่าคำพูดครับ ดังนั้นสิ่งที่เราควรหลีกเลี่ยงในการทำงาน และสิ่งที่ควรทำมีอะไรบ้าง มาดูกันว่า มีลมปากแบบไหน ที่ไม่ควรใช้ในการทำงาน

1. อย่าขอโทษขอโพยจนเกินงาม   เขามองข้ามไปแล้วนะอีหนู
ล่าสุดมีน้องคนหนึ่งร่วมโปรเจคกับผมชิ้นหนึ่ง เธอรับปากว่าจะเริ่มทำวันที่ 14 กุมภา และคาดว่าน่าจะทันเส้นตายวันที่ 1 มีนาคม

 กระนั้นก็ดี น้ำมันมีวันหมด มดมีวันเมาไบก้อน ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน

คุณน้องมาบอกว่าไม่สามารถส่งงานได้ตามกำหนดแล้ว ด้วยการบอกว่า

"ขอโทษจริง ๆ ค่ะ พี่จะด่าจะว่าหนูยังไงก็ได้ หนูทำไม่ทันจริง ๆ เพราะเริ่มลงมือจะทำเมื่อไร งานโรงเรียนมันก็มา อาจารย์ก็บลา ๆ ๆ ๆ ๆ ซากแฟ้บ อะไรมากมาย"

ผมตัดบท ไม่มีอารมณ์ด่าหรอก มีแต่อารมณ์เสีย
ถ้าผมเป็นบริษัทผมก็คงพูดแบบเดียวกันว่า

คุณสามารถทำงานให้ผมได้ในวันไหน

พอพูดออกไปอีน้องก็บลา ๆ ๆ ๆ อีกว่าหนูไม่อยากจะเลิกทำนะคะ เพราะเริ่มไปแล้ว แต่ไม่สามารถเจียดเวลามาทำได้เลย ขอโทษจริง ๆ ค่ะ และอะไรต่อมิอะไรซากอ้อยอีกกระบุงเกวียน

หยู้ดดดด อีหนู แอทเทนชั่นพรีส สต๊อปนาวเลย ตอบมาเลยว่า จะส่งงานได้วันไหน

อีน้องก็บอกว่าอยากให้ผมกำหนดให้มากกว่า

เอ๊า ก็ผมกำหนดไปแล้ว คุณก็เบี้ยวผม ผมจะกำหนดทำซากอ้อยอะไรเล้า ให้รู้ตัวเองดีกว่ามั้ยว่าส่งได้วันไหน

เด็กบอกวันที่ 8

โอเค ตกลง วันที่แปดไม่มีงานไม่ต้องมาพูดกัน วัดเครดิตกันไปเลย
ถ้าเป็นบริษัทไม่ตัดเงินเดือนก็ไล่ออก

คุยงานคุยกันแบบรวบรัดตัดความ ขอโทษแต่พองาม ไม่ต้องมาโทษตัวเองอ้างโน่นอ้างนี่ให้มากความหรอกครับ
ไม่ได้ช่วยให้งานเสร็จไวขึ้น ถ้าคุยกันแบบแมน ๆ เลยก็มาบอกกับผมเลยว่า

"โหยเพ่ เสร็จไม่ทันว่ะ ขอเลื่อนไปวันที่แปดได้ป๊าวว วันที่แปดไม่ทันก็ไม่ทันล่ะเพ่ เพ่เตรียมตัดงานผมทิ้งเลย แต่รอหน่อยนะเพ่ วันที่แปดอะ จายป้ะ" สำเนียงแว้น ๆ หน่อย

โอเค กูให้ึมึง

2. อย่ารับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะเกินตัวนะโฉมตรู   จบท้ายกูโดนหักลำช้ำยกงาน

มันจะมีไอ้พวก ได้ครับพี่  ดีครับผม  เหมาะสมครับนาย  สบายครับเฮีย  แล้วมาโยนเหี้ยท้ายรายการ

เจอมาเยอะครับ ตั้งกะสมัยเรียนละ งานกลุ่มเนี่ย ไอ้พวก "โอ้ย ได้หมดเลยเพื่อน" "จาดห้ายเลยเพื่อน"
"รอรับเลยเพื่อน" "เราจัดเองเลยเพื่อน"

สุดท้ายก็แดรก 0 กันเกลื่อน เกลื้อนกินหลัง รู้งี้กูทำเองแต่แรกดีกว่า ไม่น่าหวังกับมึงเลย
ไอ้พวกรับปากเป็นมั่นเ้ป็นเหมาะ ไม่คำนึงถึงเรื่องในอนาคต ไม่สามารถหยั่งรู้ศักยภาพตัวเองได้
แต่กลัวเสียน้ำใจ รับปากไปก่อน สุดท้ายน้ำใจหยดเดียวก็ไม่เหลือ กลายเป็นเซ็งขี้หน้ากันไปเลยก็มี

ต้องคำนวนความสามารถของเรา คิดถึงอนาคตในตอนนั้น ว่าเราต้องทำอะไร คุยกับพ่อแม่ผู้ปกครองว่าจะไปไหน ตรวจเช็คตารางกิจกรรม ตารางงานต่าง ๆ ลองถ้าคุณรับปากแล้ว คุณต้องสละเวลามทำงานชิ้นนั้น ๆ ให้จงได้

ไม่งั้นก็อย่าไปรับปากซากไตอะไรเลย มันจะเสียเครดิตตัวเองเปล่า ๆ แล้วใครจะอยากร่วมงานด้วย นอกจากคนที่ยังไม่รู้ฤทธิ์

ในค่ายทหารนะครับ  ไอ้คนปากบาง อะไรก็ได้ครับหมด แล้วถึงเวลาทำไม่ได้ ไม่ต้องกินข้าวเลย จุกทีน...

3. ลังเลจนเกินไปบิดเอาถ้วย   ตัดสินใจแล้วบอกด้วยโทรสาร

อีกแบบก็คือพวกลังเลจนเกินไป
คือหนูก็ไม่แน่ใจอะค่า อาจจะได้ หรืออาจจะไม่ได้ ขอฟังรายละเอียดงานก่อนได้มั้ยคะ บางทีหนูอาจจะทำได้

พอหลอกให้กูพล่ามร่ายเสร็จสมอารมณ์หมาย เอ็งก็มาไม่แน่ใจอะค่ะ

อาจจะไม่ได้แล้ว ขอดูอีกทีนะคะว่าจะได้มั้ย บางทีอาจจะไม่ได้

อีหลืบตับ....

กูมาติดต่องานไม่ได้มาขอเป็นเมีย ทำได้ก็ได้ ไม่ได้ก็ไม่ได้ ยังให้คำตอบแน่นอนไม่ได้ ไว้ใกล้ ๆ้ ค่อยว่ากันอีกทีก็บอกมา  บิดไปบิดมายังกะกูขอแต่งงาน หน้าอย่างกูแค่เติมตังมือถือยังคิดเลย ไม่ต้องมาลังเล

บางคนบอกขอเวลาคิด สามสี่อาทิตย์มันก็ยังคิดไม่ออก

ถึงเวลาจะมาอยากทำก็ไม่มีงานให้แล้วครับ  ได้ ไม่ได้ ไม่แน่ใจ บอกมาเลย
เขาจะได้ประเมินชิ้นงานถูกว่า เออ จะมีงานชัวร์ สามชิ้นนะ ไม่ชัวร์อีกชิ้น ยังไงก็หาคนมาทำงานแทนเผื่อ ๆ ไว้ละกัน ได้ก็เอาไม่ได้ก็ไม่เอา แบบนั้นไป เขาจะได้จัะดการถูก มาทำตัวร้อน ๆ เย็น ๆ ไม่แน่ใจอยู่ได้ ไม่มีใครจ้างหรอกครับ

4. พวกให้ความหวังฟังอยู่นาน  ตอนส่งงานกลับไม่มี "ซากน้ำลาย..." 

อีกพวกคือให้ความหวัง พวกนี้จะเล่าโครงการแช่แฟ้บอะไรของเขาให้เราฟังยืดยาวครับ
เช่นผมถามว่า ผมมีโปรเจค การ์ตูน 10 หน้า เอาหนึ่งมีนาคม ทำได้มั้ย

น้องดก็จะร่ายให้ผมฟังครับว่า วันที่ 14 กุมภาเนี่ย มีงานโรงเรียน ส่วน 21 แอดมิชชั่นนะ
พอ27 กุมภาเนี่ยจะว่าง อาจจะทำวันนั้นได้ 10 หน้า สองวันคงทัน

"คงทัน"

ให้ความหวังแล้วครับ เออ น้องเค้าก็เคลียงานอะไรให้หมดแล้วเนาะ ช่วงยุ่ง ๆ ก็จริง แต่ว่างสองวัน"คงทัน"

พอถึงเวลา น้ำลายจะมาก่อนครับ

โหยพี่ขา หนูนะคะไม่คิดไม่ฝันเลยว่างานราตรีสโมสรโรงเรียนมันจะเลื่อนมาวันนี้ ไอ้ครูฝ่ายกิจกรรมที่ก็แย่จริง ๆ เลยอะ เลื่อนไปเดือนหน้าก็ไม่ได้ เนี่ยหนูต้องช่วยงาน1อาทิตย์ไม่มีเวลาเลยค่ะพี่ บลา ๆ ๆ ๆ ซากอ้อยแฟ้บแช่ตอแหลลงตับอะไรกันไปสามลำเกวียน

สรุป

มึงทำไม่ได้

จบ

แล้วจะมาให้ความหวังกูทำไม

5. หาคำแก้ตัวถนัดนัก แต่พวกมักไม่ติดต่อหลบหัวหาย
ระหว่างช่วงเวลาที่ทำงาน หายหัวครับ ไม่มีการรายงานความคืบหน้า ไม่มีการติดต่อคอนแทคเลยว่าเออถึงไหนแล้ว จะว่าเป็นหน้าที่ของหัวงานที่ต้อวคอยตาม มันก็ถูก

แต่เอ็มเอสเอ็นก็ไม่ออน ถามก็ไม่ตอบ ตอบยาก ตอบช้ากว่าจะตอบ ติดละครหลังข่าวเหรอ เจยดเวลามาคุยงานกับกูหน่อยได้มั้ย  โทรศัพท์ก็ไม่รับ รับก็รีบคุยรีบพูดธุระยุ่ง

มีปัญหาอะไรไม่บอก เก็บไว้แก้ตัวตอนไม่มีงานส่งอย่างเดียว
แทนที่จะบอกกันก่อน จะได้ช่วยกันแก้ อันนี้เงียบซุ่มอมพะนำ เหมือนดอกหน้าวัวจะร่วงจากปาก

ไอ้เราก็นึกว่าไปได้สวย ไม่มีปัญหา รอรับงานได้เลยเพ่้

พอสุดท้าย หนูทำไม่ทันค่ะพี่ ขอเลื่อนนะนะนะนะ

แล้วทุกคนก็รองานมันคนเดียว ต้นฉบับก็เลื่อนการปิดออกไป จบเห่เอวัง

6. พอผิดพลาดพี่แกก็ลาตาย ทิ้งเอาไว้ "เป็นความทรงจำอันสวยงาม"
มุกนี้ผมคุยกับพี่ไนท์หนุ่ม แกเล่าว่าระวังให้ดี ถ้าเด็กไม่มีงานส่ง มันจะหายหัว ลาออกจากบอร์ด ไปตามหาความฝัน ไม่มีหน้าจะอยู่แล้ว ขอเก็บพวกพี่เอาไว้เป็นความทรงจำอันสวยงาม

แล้วมันก็ทิ้งขี้ไว้ หายไปจากวงการ

ส่งงานไม่ทัน กลัวโดนทีนโดนวีนโดนด่า แล้วชิ่ง

กูขอถาม ...สวยงามตรงไง

อันนี้ออกแนวเหมือน ๆ จะขอโทษ แต่ไม่ขอโทษเว่ย คือกูจะบอกลาเลย กูประทับใจกับที่นี่มาก แต่กูไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้ เพราะกูเบี้ยวงานเค้าแล้วเค้ารู้ทัน แก้ตัวไม่ขึ้น ไม่รู้จะรีดคำไหนมาอ้าง กูชิ่งดีกว่า แล้วทิ้งมันไว้ เป็นความทรงจำอันสวยงาม

ตอนนี้ผมกลัวมุกนี้แหละ งานไม่ได้ไม่พอ เสียบุคลากรบอร์ดอีก ปวดซอกเหงือกกันเลยทีเดียว

 7. ไม่แก้ตัวไม่ขอโทษไม่ลาตาย  แต่เลวร้ายแม่งนินทาว่ากูทราม

ไม่มีงานส่ง ไม่แก้ตัว นิ่ง ๆ เงียบ ๆ ปล่อยเราวีนโวยวาย ไม่ให้คำตอบ ไม่ทำแล้ว
แล้วเอาเราไปนินทา ไอ้เชี่ยนี่นะแม่งมันว่ามันเป็นใครวะ มาสั่ง ๆ ๆ ๆ อยู่ได้ ชั่วจริง ๆ พ่อแม่กูยังไม่เคยใช้งานกูขนาดนี้เลย นี่นั่งกระดิกตีนรองานอย่างเดียว ทวงแล้วทวงอีก กูก็บอกว่ากูไม่ว่าง ๆ ๆ ทำให้ไม่ได้ ก็มาคะยั้นคะยอ

ใส่ไฟเติมถ่านวางกระทะย่างหมูกันอร่อยลำไส้เลย

ไอ้คนโดนนินทาก็กูนี่แหละ จามเหมือนโพรงจมูกอักเสบ ไปหาหมอหมอวินิจฉัยว่าเป็นต่อมนินทากาเลชำรุด

 ไอ้คนจำพวกนี้เลวหนักครับ ไม่พูดไม่คุย ทำได้ไม่ได้ไม่พูด ไม่ชอบให้ทวง แต่ไม่แสดงออก
กูเก็บไว้ในใจ เดี๋ยวไม่มีเรื่องนินทา แล้วไปด่าลับหลัง

คือมึงไม่ทำ มึงก็ไม่พูด มึงบอกว่าจะทำ ทำได้ เสนอซากอ้อยนั่นนี่เป็นมั่นเป็นเหมาะ
ถึงเวลาทำให้กูไม่ได้ กูโวยวาย ...ไปด่ากูลับหลัง

เจริญชัยนครยาง...

การทำงานมันต้องใช้สปิริตในการทำงานครับ ใส่จิตวิญญาณและความทุ่มเทลงไป จะงานเล็กงานใหญ่ ลองเราตกลงปลงใจจะทำแล้ว เราต้องทำให้ถึงที่สุดครับ อย่ามัวแต่อ้างเลย เจ้านายไม่เห็นใจมากขึ้นหรอกครับ
บริษัทเขาสนแค่ว่า คุณจะมีงานให้เขาหรือไม่เท่านั้นเอง

ทำงานไม่ได้ เขาก็หาคนใหม่มาทำแทน

สปิริตมีกันไหมใคร่ขอถาม  หรือสวยงามแค่คำพูด...ตูดหมึกเอย

ขอให้ทุกคนทำงานด้วยแรงกาย ไม่ใช่ลมปากครับ เลิฟยอลล

ปล. เปลี่ยนธีมใหม่(ที่ไม่ค่อยใหม่) และรูปแทนตัว ตัดผมสั้นแย้ว เด็ก ๆ วาดให้เลยเอามาใช้ซะเลย ขอบคุณน้องพันซ์ศรีไว้ ณ ที่โน้น