จับผิดหนังมวยแอคชั่น ...มุกนั้นอีกแล้วววว
posted on 17 Aug 2009 10:47 by urza in Lao
พูดถึงหนังแอคชั่นไทย ก็ต้องพวกที่สหมงคลฟิล์มชอบดัน
ผมเรียกมันว่าหนังมวยครับ
ไม่ว่าจะเป็นจาพนม หรือจาพนม ไม่ก็จาพนม แสดง
แล้วล่าสุด
เพิ่งไปดูหนังเรื่องจีจ้า ดื้อสวยดุมา ปกติไม่ใช่คนชอบดูหนังแอคชั่นประมาณนี้
แต่ที่ดูเพราะอยากจะเอาพล็อตมาแต่งนิยายบ้าง แต่ไม่ได้อะไรเลยนอกจากท่ามวย....
งวดนี้มีผสมบีบอยงึก ๆ งัก ๆ ด้วย
จริง ๆ แล้วก็ตะหงิดหลายประการเหมือนกันกับหนังแนว ๆ นี้ ตั้งแต่องค์บากสองกะต้มยำกุ้งละ
แล้วอีเรื่องนี้ก็สะดุดตั้งแต่ชื่อเรื่องแล้วว่า นางเอกไม่ได้ชื่อจีจ้า แล้วเอาชื่อนักแสดงมาขึ้นทำไมวะ...
เพราะถ้าจะโฆษณา บอกในเทลเลอร์ หรือตัวอย่างหนังก็ได้
พอเข้าไปดู กลับสะดุดหลายจุด ก็เลยเรียบเรียงมาเจ็ดจุดที่มันแหม่ง ๆ
สักวาหนังบู๊สยามประเทศ ดูแล้วเกิดเหตุ และความสงสัย
...
1. พี่ครับ...จะมีปมเรื่องไปทำไม เพราะสุดท้าย ก็มีแต่ โดดเตะกัน
หนังแนวนี้ต้องมีสิ่งที่ตามหา ต้องไปช่วย ต้องมีปมเรื่องที่ตัวเอกต้องสู้เพื่อจะได้ลุยไปถึงจุดนั้น
แต่สุดท้ายก็สำเร็จบ้างไม่สำเร็จบ้าง แถมไม่เน้นเท่าไรด้วย ดูไม่ค่อยขลังเลย อย่างเรื่องนี้ก็มีพวกผลิตภัณฑ์บางอย่างที่ตัวร้ายผลิต แล้วบอกว่าจะให้ผลรุนแรงแค่สูดดม
แต่ไอ้พวกตัวเอกไม่เห็นมันเป็นไรมากเลย ขนาดระเนระนาดซากอ้อยทั้งคลัง กลิ่นนี่คลุ้งจนทะลวงพื้นออกไป ไม่เห็นแมวที่ไหนมันเคลิ้มด้วยสักตัว แถมตามดมจนลงไปถึงรังได้อีก
สุดท้ายก็ไปเตะกันกระจุยกระจายในนั้น ไม่เห็นมันจะได้รับผลอะไรเลย แล้วจะผูกปมนี้มาทำซากเกลืออะไรเนี่ย หรือว่ามีไว้ให้เรื่องเดินไปงั้น ๆ
แล้วสุดท้ายก็ช่วยคน หรือเอาของคืนมาได้แบบงั้น ๆ
ไม่ได้ส่งเสริมการขายอะไรให้พล็อตหลักของตัวร้ายเลย
2. ร้องว้าก ๆ แยกเขี้ยวเข้าขบหัว พอจวนตัว แม่งหยุดกระทันหัน
...แล้วมีเหตุอะไรต้องว้ากกัน... ตะโกนเจ็บคอเอามัน...ทำส้นตึกหรือกระไร...
ฉากนี้เห็นบ่อยมาก ปกติคนเราถ้าจะลุยใช่มะ
มันต้องย้ากกกก
แล้ววิ่งเข้าชาร์จ ชน หรือเตะต่อยกันตูมตามไปเลย
ไอ้นี่มันว้ากกกกกกก วิ่งเข้าใส่ ตุบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
พอใกล้จะถึง
หยุดกึก.......
....
......มึงติดไฟแดงเหรอ...
หยุดทำไมวะ แสรดดดด ต่อยกันเลยเด้ วิ่งเข้าแล้วเตะอะจ้า ๆ ๆ ๆ ไปเลย ขัดอารมณ์มาก อารมณ์ไม่ต่อเนื่อง แถมบางเรื่องแม่งไปว้ากใส่กันต่อ มึงเป็นว้ากเกอร์เหรอห๊าาาาา
เดี๋ยวไล่ไปรับน้องที่ ม. เลยแสรด
3. ไอ้ตัวประกอบเพื่อนพระเอกจะโชว์เทพหา.....เหรอ สุดท้ายก็โดนเขาเตะไส้ไหล
มาตอนต้น โอ้วแม่เจ้า เก่งแทบตาย ฉากสุดท้าย.....ช่วยอะไรไม่ได้ เลยนะมึง....
ตัวประกอบ พวกมีคาแรคเตอร์ "เสือบิน โดดกินอ้อย" "บุญห้อย ลูกพระเจ้าแช่แฟ้บ" "สมแต๊บ ศิษย์ปวดตับ"
มีชื่อ มีสมญา มีคาแรคเตอร์ เหมือนจะเป็นตัวเด่น ตัวเก่งในเรื่อง
ปรากฏตัวครั้งแรก กระทืบจิ๊กกะโล่กระเรี่ยกระราดอย่างเก่ง
แต่สุดท้ายเจอไอ้ลูกน้องผู้ร้ายขั้นเมพโนเนม ไม่มีการแนะนำ ไม่มีอะไรเลย ไม่รู้กระทั่งชื่อ
มาถึงเตะป้าบ ๆ ๆ ๆ
เพื่อนพระเอกที่เทพตอนต้น ๆ ลงไปนอนดิ้นหางปัดดิน ชักแหง็ก ๆ แดรกโอวัลซ่งติงตลอดท้ายเรื่อง
ให้ตัวเอกโดนยำ แล้วสู้ด้วยตัวเอง....
แล้วเหมือนมันจะไม่มีแรงนะ นอนจุกบิดไปมา ๆ
แต่พอตัวเอกชนะ เสือกมีแรงมาเอ้าฮาเฮฮาชักช้าอยู่ไยดีใจกับเค้า....
ตกลงมึงนอนอู้สินะ...
4. โชว์ศิลปะการต่อสู้แบบใหม่ ๆ โดนหวังใจว่าคนไทยจะเข้าถึง
มาโดดหย็องแหยงสองสามฉากเชียวนะมึง แต่สุดท้ายก็ทะลึ่ง โดนอัดตาย...
เคยเห็นบ่อย ๆ ที่ผู้กำกับพยายามจะใส่ความแปลกใหม่ ด้านการใช้อาวุธ
ศิลปะการต่อสู้แบบใหม่ ๆ ของชาติอื่น เอามาเปรียบมวยกับไทย เพื่อให้รู้ว่ายุทธวิธีของตัวเอกนั้นสวดยวด
เช่นเรื่องดื้อสวยดุนี่ฉากแรกเราจะเห็น ขาหยั่งติดดาบ คือไม่รู้ว่าเค้าเรืองอะไรอะนะ แต่คนใส่ใส่แล้วยืนไม่ได้ ต้องเต้นเหมือนโดนกุมารจิงโจ้สิง
ดึ๋ง ๆ ๆ
เราตอนแรกเห็นก็โอ้วแม่เจ้า เท่ว่ะ คิดได้วุ้ย
แต่ไม่เห็นแม่งทำอะไรพระเอกได้เลย เห็นโดดไปโดดมา ข้ามหัวพระเอกไปมา ๆ ๆ
เหมือนมันหาที่ลงไม่ได้
ก็สงสัยว่าขามันคมขนาดตัดไม้อัดได้ ทำไมไม่รุกเข้าเตะพระเอกเลยวะ สู้กันตั้งนาน โดดกันจนเมื่อยง่ามตีนถากพระเอกได้แผลเดียว
เพื่อนผมกระซิบว่า อย่าไปว่ามันเลย......ลำพังจะยืนให้อยู่ก็ลำบากแล้ว...
เออ จริงของมัน.... แล้วทำไมมึงไม่ใช้อาวุธอื่นวะ ไอ้ขาจิ้งโจ้กุมารทองนี่มันฆ่าคนลำบาก มึงไม่พกลูกซองมาเลยล่ะ
ยิงให้ตายไปเลย ถ้าพระเอกมันเก่งมากก็ยิงตัวตายเลย ไม่ต้องสู้แล้ว
แล้วไอ้พวกนินจาในองค์บากอีกนะ โหนสลิงค์ห้อยเชือกกระโดดม้วน มาอะจิ้ว ๆ ๆ เหมือนจะเก่ง เหมือนจะเทพ มากันมาก
สุดท้ายโดนพี่จาเตะตายห่านหมด....
คือถ้าอยากจะโ๙ว์ความสามารถพวกนี้นะครับ
พี่อย่าเอาไปเป็นตัวประกอบสิ ตัวประกอบกี๊ก๊า ฉากเดียวรับตังค์กลับไปนอนเกาตูดดูดหรี่อยู่บ้านนะ ให้มันเป็นนักเลงลิ่วล้อสามเม็ดบาทพอ
ไม่ต้องให้อาวุธหนักหรือศิลปะเจ๋ง ๆ กับมัน เพราะมายังกะประกัน มาเร็ว เคลมเร็ว ซ่อมเร็ว ไปเร็ว....
มีมอบศิลปะอาวุธพวกนี้ให้ระกับหัวหน้ามันเลย ให้มันได้ดวลกะพระเอกนาน ๆ หน่อยก็ดี
เสียดายว่ะ ไอเดียดี แต่ต้องได้รับบทที่ทำอะไรพระเอกไม่ได้
แล้วเอาหัวสก๊อยที่ไหนไม่รู้มาเป็นตัวเก่ง ไม่มีท่าห่านอะไรเลย แต่แรงควายตายยาก...โคตรไม่มีศิลปะเลย
5. หน้าขาว ๆ ไม่ใช่แนวหนังแบบนี้ ทั้งน้องพี่ต้องเลือดสาดกลบปากไหล
ไม่ใช่หนังจีนเลือดมุมปาก นี่หนังไทย มีน้ำแดง...จงพกไว้ ใช้โบ๊ะเติม
สังเกตมั้ยว่านางเอกสวยได้ไม่นาน จีจ้าสวยแป๊บเดียว น่ารักได้แป๊บเดียวครับ
ประเดี๋ยวประด๋าวข้าวไม่ทันย่อย ก็ต้องไปบู๊หน้าเปื้อนหลู้กับเค้าแล้ว หน้านี่แดงเถือกตลอดเรื่อง มีแผลตลอดรายการ
ขนาดว่าสู้จบแล้ว ก็ยังมีเลือดหยด ๆ แต้ม ๆ แก้มไว้
นิดนึงนะคะ เดี๋ยวเค้าหาว่าหนังเราไม่บู๊คร่า อีช่างก็เอาเลอดแต้มแปะ ๆ ๆ หน้าไว้
อย่างว่านะครับหนังแอคชั่น ไม่ใช่หนังจีนกำลังภายใต โดนแทงตรงไหนก็ช่าง เลือดมาหยดมุมปากตลอด
ทั้งตัวมีต่อมเลือดจุดเดียวหรือไงก็ไม่ทราบ
อันนี้ก็เข้าใจ .....แต่มันอดแซวไม่ได้สิเนี่ย...
แอบสงสัยว่าถ้างบน้อยใช้เฮลบลูบอย อะไรจะมาตอมจีจ้ามั่ง ...ยุง แมลงวัน ด้วงกว่าง...ช่วงนี้ฤดูกว่างด้วยสิ
แล้วถ้าถ่ายนาน ๆ นอนสลบหน้าไม่ได้ฟิล นอนแช่นาน ๆ เชื่อเหอะเดี๋ยวหมาก็มาเลีย....
6. พระเอกเอ๋ยไม่เคยจะเจ็บหนัก พวกขาหัก หัวขาด ไม่อาจเสริม
อย่างมากก็หัวแตก เลือดออกปาก มุขเดิม ๆ ...ดูแล้วเอิ่ม....หรือมึงสัก คงกระพัน
เป็นข้อน้อยเนื้อต่ำใจจนเกิดสัจธรรมว่า พระเอกต่อให้โดนยิงแทบตาย จะโดนอย่างมากก็ท้อง แขน ขาไหล่
ถ้าใกล้เข้าจุดตายก็เด้งกับสร้อยอันเท่าตับแมว
แต่โจรห้อยพระองค์เท่าบ้าน ก็โดนยิงแสกหน้าตายห่านหมด
(วิชัยคนโรงแรม 16 ส.ค. สำนักพิมพ์ซากอ้อย)...มีอ้างอิง..
แล้วหนังเตะต่อยก็เหมือนกัน
ต่อให้พระเอกจะโดนถีบ โดนบ้องหู เตะหัวหน้าหัน
แต่ไม่มีมาคอหัก แขนเคล็ด แขนใช้การไม่ได้
ต่อให้แทบตายก็ลุกขึ้นมาสู้ได้อีก....
แต่บทจะตายเหรอ...
ตกเหวครับ...
ตายแบบให้คนดูไม่เชื่อใจอะ
มันอาจจะกลับมาก็ได้ เหวมันคงไม่ลึกหรอกเนอะ เดี่ยวก็ตะกายขึ้นมาเผื่อมีภาคต่อ
แต่มันจะไม่ตายจากการต่อสู้เด็ดขาดครับ ไม่มีแบบโดนจิ้มไส้ปลิ้น หรือโดนเตะหัวหลุด
ในขณะที่ตัวร้ายโดนเตะจนตาย ถ้าตกเหวจะปีนกลับขึ้นมาได้ ลักษณะจะมียายเป็นตุ๊กแก
7. จะโดดทีเตะทีแม่งท่ามาก แลลำบากต้องม้วนหน้าซ้ายขวาหัน
ตกลงว่าพวกมึงจะสู้กัน หรือประชันการโดดน้ำ แบบลีลา...โอลิมปิค ห๊ะ...เอย...
สักวาต้องลงเอยสินะ เอาเป็นว่า กูลงล่ะ...
สังเกตอีกอย่างนึง ตะหงิดใจมาก มึงจะโดดถีบปากกันแต่ละที ทำไมต้องกระโดดควงเกลียวสามรอบครึ่งก่อน ตีนถึงจะฟาดเข้าซอกหน้าตัวร้ายวะ
บางทีก็ใช้จังหวะตก แบบห้อยลงมาจากที่สูงม้วนหงายหลังทีนึงแล้วตีนไปเขี่ยผ่านหน้าผู้ร้ายนิดนึง แต่แรงเหมือนโดนค้อนปอนด์แบ กบาล
หรือเวลาจะลงจากที่สูง ประมาณสองขั้นบันได มึงต้องลังกาเกลียวรอบนึงก่อน
โดดลงมาเฉย ๆ ไม่ได้
แล้วต่อให้มันม้วนกี่สิบรอบ ตัวร้ายก็จะยืนรอนะ จะยังไม่ทำอะไร
เป็นการให้เกียรติคู่ต่อสู้มาก ไม่ว่าจะเหี้ยขนาดไหน ขายยา ค้าประเวณี ขยี้พรหมจรรย์ แต่มีน้ำใจนักกีฬา
ยืนแคะขี้มูกรอเลย ม้วนจบแล้ว เมสเสจหรือทวิตมาบอกกูนะ ไปนั่งแดกอะไรรอก่อนละ....
แล้วพอถึงคิวจะต้องเตะแล้ว มันจะวิ่งเอาหน้าไปซบหนังตีนตัวเอกเอง
เพราะตัวเอกม้วนจนเมาจับทางไม่ถูก มึงเอาหน้ามาชนตีนกูหน่อยเร้ว ๆ ๆ กูเมา...
เอ้อ....นะ
ไม่เข้าใจ....
เอาเป็นว่าคัดมาหลัก ๆ คร่าว ๆ ละกัน แบบว่าเพิ่งไปดูมา
ใครมีอะไรมากกว่านี้ก็เสริมกันได้นะครับ
ก็เข้าใจว่าพวกนี้เค้าขายท่า ขายลีลาครับ ไม่ได้ขายพล็อต
ดังนั้นเข้าปดูไม่ต้องไปนั่งจับผิดหรอกว่านินจาโผล่มาชายวาซาบิอะไรกลางยุคกรุงศรี หรือพี่ตั้วศรัณญูลงจากเวทีพันธมิตรมาแพล็มหน้าทำไมแค่สองสามวิ
เสียเวลาปราศัยด่าแม้วหมด
อันนี้ก็ต้องเข้าใจ ว่าเค้าขายท่าจ้ะ
ไปละ เลิฟยอล
ผมเรียกมันว่าหนังมวยครับ
ไม่ว่าจะเป็นจาพนม หรือจาพนม ไม่ก็จาพนม แสดง
แล้วล่าสุด
เพิ่งไปดูหนังเรื่องจีจ้า ดื้อสวยดุมา ปกติไม่ใช่คนชอบดูหนังแอคชั่นประมาณนี้
แต่ที่ดูเพราะอยากจะเอาพล็อตมาแต่งนิยายบ้าง แต่ไม่ได้อะไรเลยนอกจากท่ามวย....
งวดนี้มีผสมบีบอยงึก ๆ งัก ๆ ด้วย
จริง ๆ แล้วก็ตะหงิดหลายประการเหมือนกันกับหนังแนว ๆ นี้ ตั้งแต่องค์บากสองกะต้มยำกุ้งละ
แล้วอีเรื่องนี้ก็สะดุดตั้งแต่ชื่อเรื่องแล้วว่า นางเอกไม่ได้ชื่อจีจ้า แล้วเอาชื่อนักแสดงมาขึ้นทำไมวะ...
เพราะถ้าจะโฆษณา บอกในเทลเลอร์ หรือตัวอย่างหนังก็ได้
พอเข้าไปดู กลับสะดุดหลายจุด ก็เลยเรียบเรียงมาเจ็ดจุดที่มันแหม่ง ๆ
สักวาหนังบู๊สยามประเทศ ดูแล้วเกิดเหตุ และความสงสัย
...
1. พี่ครับ...จะมีปมเรื่องไปทำไม เพราะสุดท้าย ก็มีแต่ โดดเตะกัน
หนังแนวนี้ต้องมีสิ่งที่ตามหา ต้องไปช่วย ต้องมีปมเรื่องที่ตัวเอกต้องสู้เพื่อจะได้ลุยไปถึงจุดนั้น
แต่สุดท้ายก็สำเร็จบ้างไม่สำเร็จบ้าง แถมไม่เน้นเท่าไรด้วย ดูไม่ค่อยขลังเลย อย่างเรื่องนี้ก็มีพวกผลิตภัณฑ์บางอย่างที่ตัวร้ายผลิต แล้วบอกว่าจะให้ผลรุนแรงแค่สูดดม
แต่ไอ้พวกตัวเอกไม่เห็นมันเป็นไรมากเลย ขนาดระเนระนาดซากอ้อยทั้งคลัง กลิ่นนี่คลุ้งจนทะลวงพื้นออกไป ไม่เห็นแมวที่ไหนมันเคลิ้มด้วยสักตัว แถมตามดมจนลงไปถึงรังได้อีก
สุดท้ายก็ไปเตะกันกระจุยกระจายในนั้น ไม่เห็นมันจะได้รับผลอะไรเลย แล้วจะผูกปมนี้มาทำซากเกลืออะไรเนี่ย หรือว่ามีไว้ให้เรื่องเดินไปงั้น ๆ
แล้วสุดท้ายก็ช่วยคน หรือเอาของคืนมาได้แบบงั้น ๆ
ไม่ได้ส่งเสริมการขายอะไรให้พล็อตหลักของตัวร้ายเลย
2. ร้องว้าก ๆ แยกเขี้ยวเข้าขบหัว พอจวนตัว แม่งหยุดกระทันหัน
...แล้วมีเหตุอะไรต้องว้ากกัน... ตะโกนเจ็บคอเอามัน...ทำส้นตึกหรือกระไร...
ฉากนี้เห็นบ่อยมาก ปกติคนเราถ้าจะลุยใช่มะ
มันต้องย้ากกกก
แล้ววิ่งเข้าชาร์จ ชน หรือเตะต่อยกันตูมตามไปเลย
ไอ้นี่มันว้ากกกกกกก วิ่งเข้าใส่ ตุบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
พอใกล้จะถึง
หยุดกึก.......
....
......มึงติดไฟแดงเหรอ...
หยุดทำไมวะ แสรดดดด ต่อยกันเลยเด้ วิ่งเข้าแล้วเตะอะจ้า ๆ ๆ ๆ ไปเลย ขัดอารมณ์มาก อารมณ์ไม่ต่อเนื่อง แถมบางเรื่องแม่งไปว้ากใส่กันต่อ มึงเป็นว้ากเกอร์เหรอห๊าาาาา
เดี๋ยวไล่ไปรับน้องที่ ม. เลยแสรด
3. ไอ้ตัวประกอบเพื่อนพระเอกจะโชว์เทพหา.....เหรอ สุดท้ายก็โดนเขาเตะไส้ไหล
มาตอนต้น โอ้วแม่เจ้า เก่งแทบตาย ฉากสุดท้าย.....ช่วยอะไรไม่ได้ เลยนะมึง....
ตัวประกอบ พวกมีคาแรคเตอร์ "เสือบิน โดดกินอ้อย" "บุญห้อย ลูกพระเจ้าแช่แฟ้บ" "สมแต๊บ ศิษย์ปวดตับ"
มีชื่อ มีสมญา มีคาแรคเตอร์ เหมือนจะเป็นตัวเด่น ตัวเก่งในเรื่อง
ปรากฏตัวครั้งแรก กระทืบจิ๊กกะโล่กระเรี่ยกระราดอย่างเก่ง
แต่สุดท้ายเจอไอ้ลูกน้องผู้ร้ายขั้นเมพโนเนม ไม่มีการแนะนำ ไม่มีอะไรเลย ไม่รู้กระทั่งชื่อ
มาถึงเตะป้าบ ๆ ๆ ๆ
เพื่อนพระเอกที่เทพตอนต้น ๆ ลงไปนอนดิ้นหางปัดดิน ชักแหง็ก ๆ แดรกโอวัลซ่งติงตลอดท้ายเรื่อง
ให้ตัวเอกโดนยำ แล้วสู้ด้วยตัวเอง....
แล้วเหมือนมันจะไม่มีแรงนะ นอนจุกบิดไปมา ๆ
แต่พอตัวเอกชนะ เสือกมีแรงมาเอ้าฮาเฮฮาชักช้าอยู่ไยดีใจกับเค้า....
ตกลงมึงนอนอู้สินะ...
4. โชว์ศิลปะการต่อสู้แบบใหม่ ๆ โดนหวังใจว่าคนไทยจะเข้าถึง
มาโดดหย็องแหยงสองสามฉากเชียวนะมึง แต่สุดท้ายก็ทะลึ่ง โดนอัดตาย...
เคยเห็นบ่อย ๆ ที่ผู้กำกับพยายามจะใส่ความแปลกใหม่ ด้านการใช้อาวุธ
ศิลปะการต่อสู้แบบใหม่ ๆ ของชาติอื่น เอามาเปรียบมวยกับไทย เพื่อให้รู้ว่ายุทธวิธีของตัวเอกนั้นสวดยวด
เช่นเรื่องดื้อสวยดุนี่ฉากแรกเราจะเห็น ขาหยั่งติดดาบ คือไม่รู้ว่าเค้าเรืองอะไรอะนะ แต่คนใส่ใส่แล้วยืนไม่ได้ ต้องเต้นเหมือนโดนกุมารจิงโจ้สิง
ดึ๋ง ๆ ๆ
เราตอนแรกเห็นก็โอ้วแม่เจ้า เท่ว่ะ คิดได้วุ้ย
แต่ไม่เห็นแม่งทำอะไรพระเอกได้เลย เห็นโดดไปโดดมา ข้ามหัวพระเอกไปมา ๆ ๆ
เหมือนมันหาที่ลงไม่ได้
ก็สงสัยว่าขามันคมขนาดตัดไม้อัดได้ ทำไมไม่รุกเข้าเตะพระเอกเลยวะ สู้กันตั้งนาน โดดกันจนเมื่อยง่ามตีนถากพระเอกได้แผลเดียว
เพื่อนผมกระซิบว่า อย่าไปว่ามันเลย......ลำพังจะยืนให้อยู่ก็ลำบากแล้ว...
เออ จริงของมัน.... แล้วทำไมมึงไม่ใช้อาวุธอื่นวะ ไอ้ขาจิ้งโจ้กุมารทองนี่มันฆ่าคนลำบาก มึงไม่พกลูกซองมาเลยล่ะ
ยิงให้ตายไปเลย ถ้าพระเอกมันเก่งมากก็ยิงตัวตายเลย ไม่ต้องสู้แล้ว
แล้วไอ้พวกนินจาในองค์บากอีกนะ โหนสลิงค์ห้อยเชือกกระโดดม้วน มาอะจิ้ว ๆ ๆ เหมือนจะเก่ง เหมือนจะเทพ มากันมาก
สุดท้ายโดนพี่จาเตะตายห่านหมด....
คือถ้าอยากจะโ๙ว์ความสามารถพวกนี้นะครับ
พี่อย่าเอาไปเป็นตัวประกอบสิ ตัวประกอบกี๊ก๊า ฉากเดียวรับตังค์กลับไปนอนเกาตูดดูดหรี่อยู่บ้านนะ ให้มันเป็นนักเลงลิ่วล้อสามเม็ดบาทพอ
ไม่ต้องให้อาวุธหนักหรือศิลปะเจ๋ง ๆ กับมัน เพราะมายังกะประกัน มาเร็ว เคลมเร็ว ซ่อมเร็ว ไปเร็ว....
มีมอบศิลปะอาวุธพวกนี้ให้ระกับหัวหน้ามันเลย ให้มันได้ดวลกะพระเอกนาน ๆ หน่อยก็ดี
เสียดายว่ะ ไอเดียดี แต่ต้องได้รับบทที่ทำอะไรพระเอกไม่ได้
แล้วเอาหัวสก๊อยที่ไหนไม่รู้มาเป็นตัวเก่ง ไม่มีท่าห่านอะไรเลย แต่แรงควายตายยาก...โคตรไม่มีศิลปะเลย
5. หน้าขาว ๆ ไม่ใช่แนวหนังแบบนี้ ทั้งน้องพี่ต้องเลือดสาดกลบปากไหล
ไม่ใช่หนังจีนเลือดมุมปาก นี่หนังไทย มีน้ำแดง...จงพกไว้ ใช้โบ๊ะเติม
สังเกตมั้ยว่านางเอกสวยได้ไม่นาน จีจ้าสวยแป๊บเดียว น่ารักได้แป๊บเดียวครับ
ประเดี๋ยวประด๋าวข้าวไม่ทันย่อย ก็ต้องไปบู๊หน้าเปื้อนหลู้กับเค้าแล้ว หน้านี่แดงเถือกตลอดเรื่อง มีแผลตลอดรายการ
ขนาดว่าสู้จบแล้ว ก็ยังมีเลือดหยด ๆ แต้ม ๆ แก้มไว้
นิดนึงนะคะ เดี๋ยวเค้าหาว่าหนังเราไม่บู๊คร่า อีช่างก็เอาเลอดแต้มแปะ ๆ ๆ หน้าไว้
อย่างว่านะครับหนังแอคชั่น ไม่ใช่หนังจีนกำลังภายใต โดนแทงตรงไหนก็ช่าง เลือดมาหยดมุมปากตลอด
ทั้งตัวมีต่อมเลือดจุดเดียวหรือไงก็ไม่ทราบ
อันนี้ก็เข้าใจ .....แต่มันอดแซวไม่ได้สิเนี่ย...
แอบสงสัยว่าถ้างบน้อยใช้เฮลบลูบอย อะไรจะมาตอมจีจ้ามั่ง ...ยุง แมลงวัน ด้วงกว่าง...ช่วงนี้ฤดูกว่างด้วยสิ
แล้วถ้าถ่ายนาน ๆ นอนสลบหน้าไม่ได้ฟิล นอนแช่นาน ๆ เชื่อเหอะเดี๋ยวหมาก็มาเลีย....
6. พระเอกเอ๋ยไม่เคยจะเจ็บหนัก พวกขาหัก หัวขาด ไม่อาจเสริม
อย่างมากก็หัวแตก เลือดออกปาก มุขเดิม ๆ ...ดูแล้วเอิ่ม....หรือมึงสัก คงกระพัน
เป็นข้อน้อยเนื้อต่ำใจจนเกิดสัจธรรมว่า พระเอกต่อให้โดนยิงแทบตาย จะโดนอย่างมากก็ท้อง แขน ขาไหล่
ถ้าใกล้เข้าจุดตายก็เด้งกับสร้อยอันเท่าตับแมว
แต่โจรห้อยพระองค์เท่าบ้าน ก็โดนยิงแสกหน้าตายห่านหมด
(วิชัยคนโรงแรม 16 ส.ค. สำนักพิมพ์ซากอ้อย)...มีอ้างอิง..
แล้วหนังเตะต่อยก็เหมือนกัน
ต่อให้พระเอกจะโดนถีบ โดนบ้องหู เตะหัวหน้าหัน
แต่ไม่มีมาคอหัก แขนเคล็ด แขนใช้การไม่ได้
ต่อให้แทบตายก็ลุกขึ้นมาสู้ได้อีก....
แต่บทจะตายเหรอ...
ตกเหวครับ...
ตายแบบให้คนดูไม่เชื่อใจอะ
มันอาจจะกลับมาก็ได้ เหวมันคงไม่ลึกหรอกเนอะ เดี่ยวก็ตะกายขึ้นมาเผื่อมีภาคต่อ
แต่มันจะไม่ตายจากการต่อสู้เด็ดขาดครับ ไม่มีแบบโดนจิ้มไส้ปลิ้น หรือโดนเตะหัวหลุด
ในขณะที่ตัวร้ายโดนเตะจนตาย ถ้าตกเหวจะปีนกลับขึ้นมาได้ ลักษณะจะมียายเป็นตุ๊กแก
7. จะโดดทีเตะทีแม่งท่ามาก แลลำบากต้องม้วนหน้าซ้ายขวาหัน
ตกลงว่าพวกมึงจะสู้กัน หรือประชันการโดดน้ำ แบบลีลา...โอลิมปิค ห๊ะ...เอย...
สักวาต้องลงเอยสินะ เอาเป็นว่า กูลงล่ะ...
สังเกตอีกอย่างนึง ตะหงิดใจมาก มึงจะโดดถีบปากกันแต่ละที ทำไมต้องกระโดดควงเกลียวสามรอบครึ่งก่อน ตีนถึงจะฟาดเข้าซอกหน้าตัวร้ายวะ
บางทีก็ใช้จังหวะตก แบบห้อยลงมาจากที่สูงม้วนหงายหลังทีนึงแล้วตีนไปเขี่ยผ่านหน้าผู้ร้ายนิดนึง แต่แรงเหมือนโดนค้อนปอนด์แบ กบาล
หรือเวลาจะลงจากที่สูง ประมาณสองขั้นบันได มึงต้องลังกาเกลียวรอบนึงก่อน
โดดลงมาเฉย ๆ ไม่ได้
แล้วต่อให้มันม้วนกี่สิบรอบ ตัวร้ายก็จะยืนรอนะ จะยังไม่ทำอะไร
เป็นการให้เกียรติคู่ต่อสู้มาก ไม่ว่าจะเหี้ยขนาดไหน ขายยา ค้าประเวณี ขยี้พรหมจรรย์ แต่มีน้ำใจนักกีฬา
ยืนแคะขี้มูกรอเลย ม้วนจบแล้ว เมสเสจหรือทวิตมาบอกกูนะ ไปนั่งแดกอะไรรอก่อนละ....
แล้วพอถึงคิวจะต้องเตะแล้ว มันจะวิ่งเอาหน้าไปซบหนังตีนตัวเอกเอง
เพราะตัวเอกม้วนจนเมาจับทางไม่ถูก มึงเอาหน้ามาชนตีนกูหน่อยเร้ว ๆ ๆ กูเมา...
เอ้อ....นะ
ไม่เข้าใจ....
เอาเป็นว่าคัดมาหลัก ๆ คร่าว ๆ ละกัน แบบว่าเพิ่งไปดูมา
ใครมีอะไรมากกว่านี้ก็เสริมกันได้นะครับ
ก็เข้าใจว่าพวกนี้เค้าขายท่า ขายลีลาครับ ไม่ได้ขายพล็อต
ดังนั้นเข้าปดูไม่ต้องไปนั่งจับผิดหรอกว่านินจาโผล่มาชายวาซาบิอะไรกลางยุคกรุงศรี หรือพี่ตั้วศรัณญูลงจากเวทีพันธมิตรมาแพล็มหน้าทำไมแค่สองสามวิ
เสียเวลาปราศัยด่าแม้วหมด
อันนี้ก็ต้องเข้าใจ ว่าเค้าขายท่าจ้ะ
ไปละ เลิฟยอล
Tags: action, movie, ซังแหนว, หนังควายจี่, แซวหนัง20 Comments
#1 By ซูเนะโอะ on 2009-08-17 11:24