7 ประหลาดกังหนำ - พฤติกรรมปวดซอกตับเมื่อยง่ามไต
posted on 30 Sep 2009 03:24 by urza in Gon
เอนทรี่ที่แล้วออกแนววงในไปหน่อย จะขยายความก็แล้วกันว่า
ผมรู้จักบุรุษผู้หนึ่งผู้สามารถเนียนมีตติ้งกับบอร์ดต่าง ๆ
โดยไม่รู้จักใครในบอร์ดและไม่เป็นที่รู้จักเลย
ทิ้งไว้เพียงคำถามว่า ไอ้เถิกนั่นใครวะ....
ใครจะเชื่อว่าเขาไปแจมในลักษณะข้างต้นมาแล้วถึง 9 บอร์ดด้วยกัน !
เลขสวย และมงคลกำลังดี
แต่เดี๋ยวนี้ไม่ได้ไปบอร์ดที่ 10 สักที ทิ้งตำนานเนียนมีตไว้เท่านั้น
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นครับคุณผู้ฟัง....เอ้ย ผู้อ่าน
ล่าสุดผมคุยกับสมาชิกท่านหนึ่งของบอร์ดการ์ตูน
คุยกันถึงตอนความลึกความหลังครั้งเมื่อเราเจอกันใหม่ ๆ
ผมบอกกับเธอไปว่า จริง ๆ ผมแอนตี้คนบอร์ดนั้นมาก
เค้าก็บอกงั้นแอนตี้เค้าด้วยสิ
ผมบอกว่าไม่ เพราะ เธอไม่มีนิสัยเจ็ดประหลาดกังหนำพาสังเวช
ก็เลยเกิดโจทย์ของวันนี้ขึ้นมา ว่านิสัยเจ็ดประหลาดกังหนำที่ว่ามีอะไรมั่ง
เทียบเคียงจากตำนานเนียนมีตที่ผมได้ฟังจากบุรุษในตำนานข้างต้น
ก็พอจะทราบจะคำบอกเล้าเก้าจุดห้าของนั้น
7 บุคคลิกงามไส้ที่มักจะพบกับเด็กสมัยนี้ มีอะไรบ้าง
ไปดูกัน
1. ทำตัวมากหลักการ
ปราชญ์ครับปราชญ์ พวกพี่จบด๊อกเตอร์กันมาเหรอครับ
จะพูดจะจาอะไรทำไมต้องควักหลักการออกมาแกล้มคำพูดด้วย
พวกนี้จะมีคาแรคเตอร์ชัดเจนมาก จะพูดจาเป็นวรรค ๆ
"คือเรื่องนี้น่ะ...พูดก็พูดนะว่า....มันไม่ใช่เรื่องเลย..คือเรื่องไม่เป็นเรื่องอะนึกภาพออกมั้ย....ของแค่นี้นะ...ตามทฤษฏีแล้ว...."
มาแล้วครับ วรรคทองของพี่แก "ตามทฤษฏี"
พูดติดปากกันเลยทีเดียว "ตามทฤษฏีแล้วถือว่าถูก" "ตามทฤษฏีถือว่าไม่ผิด"
"ตามทฤษฏีก็ว่าอย่างนั้น" อยากรู้ว่า ถ้าเป็นตามปฏิบัติ จะถูกมั้ยครับพี่ครับ
ตอนเด็กแม่ต้มตำราให้กินแทนข้าวหรือไง
คือมันไม่ได้ทำให้ตัวเองดูฉลาดขึ้นเลยครับ มันจะดูซุยมาก
ถ้าเรื่องที่พูดออกมามันไม่จริง
เช่นกรณีที่ว่า หนุมานเป็นตัวละครของไทย ตามทฤษฏีแล้วถือว่าถูก
เพราะในลายไทยกำแพงวัดผนังโบสถ์มักมีรูปหนุมาน รอยสักลงยันต์ต่าง ๆ
เป็นลายหนุมาน ซึ่งเป็นลายไทย
มีใครบอกมั้ยว่าเราอิมพอร์ทมาจากรามาวตารของอินเดีย.....
....ว้าย ตามทฤษฏี ถือว่ามั่ว~....
แล้วพวกนี้ต่อมฉลาดจะแตกไม่ดูสถานการณ์ด้วยนะครับ
ชอบสอดแทรกความรู้ไม่ดูหน้าคนฟัง
เช่นถ้าผมพูดเรื่องคอโลเจนท์ หรืออ๊อกซิเดชั่น จะมีบางคนมาเมนท์ว่า
"จริง ๆ แล้วการอ๊อกซิเดชั่นจะไม่เกิดกับสารพวกคอโลเจนท์นะครับ"
มึงถามความรู้สึกผมมั่งรึเปล่าว่าผมอยากฟังความฉลาดอัจฉริยะแบรนด์ซุปไก่
ค่ายเยาวชนคนกล้าของมึงมั้ย
แล้วมีใครบอกมึงมั้ยว่าทุกอย่างที่กูยกมา มันเป็นมุข
ความต้องการความจริงจังถูกต้องตามหลักการเป็น 0
นอกจากทฤษฏีแล้ว ไม่มีใครสอนมึงเรื่องกาลเทศะเหรอ....
2. ร่างทรงการ์ตูนยุ่น
เนื่องจากพี้ผงโรยข้าวจากญี่ปุ่นมากเกินไป
เลยเกิดปฏิกิริยาอ๊อกซิเดชั่นยูเนียนฟอแมทอะแด๊ปปโทเลมีห่ารากซากอ้อย
....อะไรไม่รู้กับซีรีบรัมส่วนที่2.5 ของแก่นสมอง
คนพวกนี้มักจะโพล่งอะไรออกมาที่เราคาดไม่ถึง
เช่น "นายเห็นท้องฟ้ามั้ย....กางมือออกไปคว้าสิ"
ไม่ก็หน่านี้~~~ ไม่ก็ จาน้ายยยย อิย๊า อิไต๊ คิโมจี้ อะไรของมันไปตามเรื่อง
แล้วพวกนี้มักจำวลีในการ์ตูนมาพูด แสดงอารมณ์แบบการ์ตูนคอมมิค ไม่ก็คำพูดจากการ์ตูน
ประโยคแปลก ๆ ที่มนุษย์ทั่วไปไม่ใช้แน่นอน
เช่น "ใช่แล้ว ที่แท้มันเป็นแบบนี้นี่เอง ชั้นไม่น่าโง่เลยบุจจะ"
คนทั่วไปก็คงแค่ตบเข่าฉาด สัดเอ๊ยยย กูไม่น่าเลย....
ไม่มีทางมา "มันเป็นแบบนี้นี่เองบุ๊จจะ!!"
คือคำพูดที่ยกตัวอย่างอาจจะมีคนใช้บ้างอะนะ
แต่ตั้งใจจะสื่อว่า คนพวกนี้มันจะพูดประมาณว่าประดิษฐ์คำไม่ธรรมชาติอะ
คล้าย ๆ กับกำลังสวมร่างการ์ตูนตัวไหน รีบงรีบอน วันพงวันพีช วองโกเล่อะไรของพี่อยู่รึเปล่า
บางคนก็ชี้หน้าเพื่อนแล้วบอกว่า "กวาดล้างบัตโตไซ !!" อะไรแบบเนี้ย...
ประมาณว่าจำมุขในการ์ตูนมาเล่นแบบโอตาคุ ๆ อะ
คือ น้องแสดงออกในสังคมได้แบบ...เอ่อม...เพ้อเจ้อมาก
ตอนเช้าคุณแม่ไม่ปลุกแต่ละเมอออกมาเดินงานใช่มะ
คือน้องนุ่งผมไม่เป็นแบบนี้อะครับ เลยรู้สึกแปลก ๆ...
เห็นแล้วหน่ายจริต ถ้าแทงตับใครก็ขออภัยด้วยนะ
3. สู่รู้
ผมเรียกพวกนี้ว่าอับดุลครับ พวกถามอะไรตอบได้
อับดุล
เอ้ย
หญิงรู้
รู้
ชายรู้
รู้
แต่รู้จริงมั้ย
ไม่รู้จริง
เอ้ย ๆ ไปวัน ๆ
สนใจแต่รายละเอียดกาก ๆ ย่อย ๆ เช่นคนเขียนคนนี้นะครับ เค้าเคยเป็นผู้ช่วยของคนนี้มาก่อน
จริง ๆ แล้วเค้ามีรากกำเนิดมาจากจังหวัดไซตามะ
แม่ยายเค้าเป็นคนฮิบารากิอายิโนะโมโต๊ะเก้าอี้ถ้วยถังกะละมังหม้อ
และมีเชื้อสายจากเผ่าไอนุโบราณ
ว่อย ! กูอยากรู้มั้ยเนี่ย....
คือเราแค่พูดถึงเฉย ๆ อะ ไม่ได้อยากลงลึกถึงไส้ติ่งแบบนั้น
น้องจะผ่าเอาเม็ดแมงลักออกเหรอ ล้วงซะลึกเลย
คือพวกนี้กับพวกข้อสองจะโคกันครับ แต่พวกสามนี่จะไม่พูดจาบ้าหลักการ แต่บ้าความรู้
พยายามจะแสดงให้โลกเห็นเหง้าสมองของตัวเองว่าเลือกจดจำระแยมม๋าระย้ามาวอะไรมามั่ง
แต่ไม่ได้แคร์คนฟังเลยว่าเค้าอยากรู้มั้ย
แล้วที่สำคัญพวกนี้จะมีความเห็นขัดแย้งกับคนทั้งโลก
ขอให้ได้แย้งไว้ก่อน แม้แต่มุข
ใครปล่อยมุขส้นตึกอะไรมา
เช่น ช้างตกมัน ก็มีคนเล่นก่อนว่า เอ้าตกมันจะขึ้นยังไง
พวกนี้จะโผล่มาละ ไม่ไม่ไม่ ตกเผือกตะหากล่า ฮ่า ๆ ๆ ๆ
ขอให้ได้เสือกเหอะ....จะมาไม่ ๆ ๆ ทำซากตึกอะไรล่ะ มันก็แป้กเหมือนกัน
การแย้งของมันไม่ได้ทำให้ความเห็นเปลี่ยนเลย แต่ขอให้ได้แย้งไว้ก่อน
กลัวโลกไม่รู้ว่ากูคิดต่าง แสรด...
4. พูดจาอวดดี
ต่อมอวดดีของคนจะอยู่ประมาณใต้ริมฝีปากล่างเหนือคางขึ้นมาครับ
เวลาต่อมพวกนี้ทำงานมันจะบีบให้กล้ามเนื้อปากบิดเป็นรูปโค้งเหมือนสระอิ
ปากเลยจะเบะออกอัตโนมัติ ถ้าต่อมพวกนี้อักเสบจะลามลงคอทันที ทำให้ต้องเชิด ๆ หน้าไว้
แล้วต้องส่ายหน้าบ่อย ๆ ไม่งั้นจะปวดคอ ต้องคอยคลายเอ็นคอบ่อย ๆ
แล้วถ้าต่อมโต หน้าตาจะดูถูกอัตโนมัติ
เราจะไปว่าเค้าไม่ได้ครับ เค้าเป็นผู้ป่วยเป็นโรคสายพันธ์ดึกดำบรรพ์
เรียกว่าโรค "ต่อมอวดดีอักเสบ"
ต้องบำบัดด้วยจุดยืนของเราครับ
ใช่ครับ ซ่งติงนี่แหละครับ
พวกนี้นอกจากหน้าตาจะดูถูกเพื่อนมนุษย์แล้ว คำพูดยังจะหยิ่ง ๆ ด้วย
ชอบมีเสียงฮึ เสียงเฮอะ เวลาไม่รู้จะพูดอะไร ขอให้ได้ส่งเสียง กลัวเค้าไม่รู้ว่ากูดูถูกอยู่
ในบอร์ดจะชอบพิมพ์เสียงหัวเราะหึหึ เหอ ๆ
โดยมีความเชื่อว่าตัวเองพิมพ์สั้น ๆ แค่นี้แล้วจะเท่ตัยหอง
พูดจายกตนข่มท่าน กูเมพ ดูถูกคนอื่นเป็นงานอดิเรก เบะปากเก่งมากครับ
แล้วมักจะมาคู่กับพวกข้อหนึ่งและข้อสาม
สันดานมันจะมิ๊กแอนด์แมทกันตามธรรมชาติ เข้ากันยังกะผีจับยัด
แล้วไม่รู้ทำไม คนจำพวกนี้มีจำนวนประชากรมากในเพศชาย
ส่วนเพศหญิงจะพบได้น้อย
และถ้าพบ อัตราความน่าตบและน่าหมั่นไส้จะถีบเพดานดัชนีย์สูงกว่าตัวผู้สี่ช่วงตึก....
หึ.... เฮอะ...บอร์ดมหาลัยดัง ๆ ผมก็แฮคมาแล้ว ฮึ เบะปาก...
5. ปีนเกลียว
เคยมั้ยครับที่คุยกับใครแล้วเกิดความคิดที่ว่า
"มึงอายุเท่าไร" ไม่ก็ "เพื่อนเล่นมึงเหรอ แสรด"
บางคนไม่รู้จักเด็กผู้ใหญ่ ถือว่าเป็นสมาชิกบอร์ด ฐานะเท่าเทียมกันหมด เป็นเพื่อนพ่องมึงหมด
แม้ตอนแรกเราจะไม่รู้จักกัน และไม่สามารถประเมินอายุได้
แต่บางคนพอบอกอายุไป ยังมีหน้ามาบอก โอ้ย ปีสองปี ไม่เป็นไรหรอก
แสรด กูอาจจะเป็นไรก็ได้ เคยถามความรู้สึกกูบ้างมั้ย
คือส่วนตัวเนี่ยผมก็มีเพื่อนรุ่นพี่ค่อนข้างจะเยอะ
ในบอร์ดผมอาจจะไม่เรียกเค้าพี่ แต่ผมเจอตัวต่อตัว ผมไหว้สวัสดีเค้านะครับ
จะมาจะไปมียกมือไหว้ทักทายตลอด
ไม่เคยบอกกับใครว่าปีสองปีเอง ไม่เป็นไรเพื่อนกัน ๆ สักครั้ง
ไม่ให้เกียรติอายุก็ควรให้เกียรติศักดิ์ศรีเค้าหน่อย
ไม่ได้สนิทอะไรกันขนาดที่จะมาเรียกไอ้เรียกแกได้
ผมเจอตัวนึงในบอร์ดการ์ตูน ผมเป็นคู่ต่อสู้เค้าไง
โอ้โห แม่งทักยังกะกูเป็นเสี่ยวคลานตามมึงมา กูอายุจะ 2x อยู่แล้ว
มึงยังไม่สัมผัสชีวิตเกณฑ์ทหารเลย พูดจาเหมือนเป็นเพื่อนร่วมสถาบันกูเลยนะเนี่ย
จะว่ารู้จักมักจี่คุ้นเคยตบหัวตบไหล่กันก็ไม่ใช่ ชื่อเล่นมันผมยังไม่รู้จักเลย
คือคนเราไม่สนิทกันไม่ควรจะแสดงออกถึงความคุ้นเคยเกินไปนะครับ
แถวบ้านผมเรียกปีนเกลียว ต่อให้เพื่อนกันแต่อายุมากกว่า
ผมก็ไม่เคยพูดจาก้าวร้าวเลย มีลงครับตลอด
ไอ้เด็กสมัยนี้เป็นส้นตึกอะไรกัน พ่อแม่ไม่สอนให้เคารพคนอายุมากกว่าเหรอ
บางคนอาจจะให้เหตุผลว่า เคารพคนที่พึงเคารพเท่านั้น
อาจจะเพราะไม่ประทับใจนิสัย ไม่น่าเคารพ อันนี้เข้าใจ
แต่นี่เพิ่งรู้จักกัน....ยังไม่อะไรกันเลย...
มึงประเมินกูด้วยการปฏิบัติกับกูเยี่ยงเสี่ยวสหายขนาดนี้เลยเหรอ
เห็นแล้วมันอยากจะเอาช่วงล่างแสครชตั้งแต่กระหม่อมถึงกระเดือกยันกระ............
กระเป๋ากางเกง
6. จริงจังกับชีวิต
พวกพูดเล่นไม่ได้ ซีเรียสกับชีวิต โอเวอร์แอคติ้ง
รีแอคชั่นเยอะ พูดอะไรคิดมาก เครียด โกรธ งอน
พวกนี้มักจะแอนตี้พวกข้อบน
แต่ตัวเองนี้ก็เกินไป ตึงเกิ๊นนน หย่อน ๆ หน่อยเฮอะ
แยกแยะหน่อยอันไหนจริงอันไหนเล่น
คือบางคนเค้าก็ให้เหตุผลว่าบางอย่างก็ไม่เล่นด้วย อันนี้ก็เข้าใจ
หรือไม่สนิทกัน ไม่อยากเล่นด้วย
แต่คนจำพวกนี้ไม่เคยเล่นกับใครเลย ชีวิตมึงจริงจังมาก ซีเรียสกับทุกอณู
แม้แต่ญาติพี่น้องเพื่อนพ้องน้องพี่ก็เล่นด้วยไม่ได้
แต่พอถึงคราวตัวเองปล่อยมุขแซวบ้าง โคตรเหี้ยยยม์ ด่าแม่ยังจะเจ็บใจน้อยกว่า
แล้วพวกนี้จะทำหน้ามึนตึงกับชีวิตมาก เหมือนหมากินแฟ้บ ตาขวาง ๆ ตี่ ๆ นิ่ง ๆ
เวลาคนปล่อยมุขชอบมองหน้ากลับ ประมาณจะส่งความทางสายตาว่า "ตลกเหรอะ"
พวกนี้คนมีอารมณ์ขันจะเกลียดมาก จะไม่มีใครพูดเล่นด้วย
แต่จะเป็นเป้าของการแขวะอันดับหนึ่ง
ชะตาขมวดปมมาก เคร่งมาก....
เคยเจอคนนึง พอบอกว่าช่วงนี้เป็นไง
ทางนั้นตอบว่าเรื่อย ๆ
เราก็ตบเข่าฉาดโอ๊ย ไม่เจอแป๊บเดียว เป็นช่างไม้ไปแล้วเหรอ มีเลื่อย ๆ
ทางนั้นส่งสายตา.....ชิ้ง...กลับมา.....(ไม่ขำไม่ว่า แต่อย่าปล่อยออร่ามาคุ)
"นี่เรียกว่ามุขเหรอ...อืม..ผมจะจำไว้ครับ เลื่อย ๆ เรื่อย ๆ อืม....ช่างไม้...."
รู้สึกบาปชอบกลที่ไปเล่นกะมึง
7. แสดงออกถึงความคลั่งไคล้สิ่งใดสิ่งหนึ่งออกหน้าออกตา
งานคอมปาที่ผ่านมาผมแอบสังเกตพฤติกรรมน้องผู้หญิงคนหนึ่ง เธอแต่งตัวพั้งค์นิดนึง
ผมเรียกว่าพลั้งละกัน พลั้งพลาดอะ
เพราะไม่เข้ากับทรงผมน้องมาก มันเป็นทรงตัดสั้นเรี่ยติ่งหูอะ
คือตัดบ๊อบเทฉะเหรียดปลายติ่งนิดหน่อย
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นมันคือน้องเค้า
ยืน "กรี๊ด อ๊า... กรี๊ด อ๊า..." วงดนตรีโคพเวอร์วงหนึ่งอยู่
แล้วเต้นด้วยนะ เต้นท่าคาราบาวอะ แล้วก็หันมากรี๊ดต่อ
แหม่.....อะไรจะขนาดนั้น
กรี๊ดยังกะเจอสิบล้อคว่ำม้วนลังกาเกลียวเกี่ยวเอารถเครนฟาดหลังคาตึก
แล้วเศษกระเบื้องปลิวมาเฉียดโดนกรวดเด้งเข้าหน้าแข้ง
....ไม่เจ็บมาก แต่ตื่นเต้น
บางคนก็ชอบใครสักคน แต่ไม่คุย ไปกรี๊ดใส่หน้าเค้า
ผมเคยเจอครั้งนึง นึกว่าผีแบนชี
เค้ายืนห่าง ๆ ชี้มาที่เรา แล้วกรี๊ดดดด อ๊ากก เออร์ซ่า กรี๊ดดดด
ผมเลยเดินเข้าไปถามว่าน้องครับ เอาลายเซ็นต์มั้ย
มันกรี๊ดหนักกว่าเดิม ...คืออันนี้ไม่ใช่คลั่งไคล้แล้วครับ
...ผมเรียกว่าเสียสติ....
กูไม่ใช่ดงบัง จะอะไรนักหนา เลยบอกเพื่อนเค้าเอาไปเก็บก่อน ถ่านหมดค่อยพากลับมาซื้อนิยายผม.....
คือก็เข้าใจนะว่าวงคอสเพลย์โคพเวอร์เล่นดนตรีมันเท่ แถมเพลงโดนใจ
แต่น้องเหมือนจะทำอะไรไม่ถูก แบ่งประสาทไม่ไหว
จะร้องตาม จะโบกมือเชียร์ หรือจกรี๊ดดี มันเลยวนลูปสามเสตปวน ๆ ไป
เห็นแล้วมันแบบ เอ่อม... เอ่อ...นี่หรือเมืองพุทร...ทำไมเค้าไม่เก็บอาการเลย
คือก็คงรู้สึกดีนะที่มีคนมาชื่นชอบ แต่อยากให้ทำตัวเหมือนคนมีสติสมประกอบหน่อย
อย่าเสียสติกรี๊ดเหมือนผีหลอก....มันรู้สึกว่าน่ากลัวมากว่าน่าภูมิใจ
นี่ยังไม่นับพวกที่แห่มาเป็นฝูงแล้วแบนชีผีกรี๊ดเป็นหมู่คณะนะ
เห็นแล้วอยากจะเสกข้าวสารสาดให้พวกน้องจิกกินแก้บ้า....
ก็มีเพียงเท่านี้ล่ะกับพฤติกรรมปวดตับ
พี่วิชัยบอกว่า เดินเข้าไปในงานการ์ตูน เหมือนกูหลุดไปต่างดาว...
พี่แค่เจอคนแต่งชุด ผมนี่เจอคนทรงเจ้าเลย.....
"โอ้ไม่นะพี่เอ๋อ....อย่าเพิ่งฉกชิงความหวังชาติของพวกเราไป อะเฮื่อ"
คือกูจะเก็บหนังสือกลับแล้วอะครับ จะซื้อก็จกตังค์มา แล้วเอาความหวังชาติมึงไป...
โดนใจให้ดาวส์
(อ่าวมีดวงเดียว เติม ส์ ทำไม ตึงโปีะ
#1 By Namine' on 2009-09-30 04:40