ขึ้นชื่อว่าร้านอาหารถ้าคนเยอะแปลว่ามันอร่อยใช่มั้ยครับ
ต่อให้ร้านจะไม่ใหม่เก่า ๆ ทรงบ้าน ๆ
แต่เข้าถึงคนในท้องถิ่นกว่าร้านหรูสไตล์โมเดิร์นเพราะดูไม่น่าเข้าหา
และคิดว่าราคาแพงแม้มันจะพอ ๆ กัน

ผมมีเหตุผลที่จะไม่กินร้านนั้น ๆ เพราะคนเยอะครับ
ถึงมันจะอร่อยลากไส้แค่ไหน ขอรอจนกว่าจะเหลือไม่กี่โต๊ะในร้านดีกว่า (บางทีกูรอจนของหมด)
เหตุผลคือ มันจะมีเหตุอารมณ์เสียตามมาค่อนข้างจะเยอะ ดังต่อไปนี้

 

 ๑. ลำดับสับสน
เจอมาหมาด ๆ กุมาก่อนตั้งนานน้ำแก้วนึงยังไม่มาเสิร์ฟเลย ถ้าแบบบริการตัวเองจะไม่ว่าสักคำ แต่อยากบริการทุกระดับประทับใจน้ำท่าส่งให้่ถึงโต๊ะ แต่พี่ค้าบ กูมาเหนื่อย ๆ มาก่อน ร้อน ๆ หิว ๆ ไอ้ห่านั่นมากันเยอะเป็นกลุ่มมาทีหลัง ก็ดันไปบริการมันก่อน น้ำไม่ว่าสิ อาหารด้วย แหม่ สั่งไปตั้งนานไม่จดสักกะตัว
กะว่ากูเซียน จำอย่างเดียว แล้วจำสลับกัน กลายเป็นว่ากูไม่ได้กินซะงั้น

ผมเลยลุกจากโต๊ะ บอกว่าไม่กินแล้ว
ป้าก็ท้วงว่าเตรียมของแล้วนะ
(แหม่..พอบอกไม่เอาละได้ไว ไม่ก็ลดราคา สัจธรรมจริงเชียว)

งั้นใส่ถุงมา ! กูจะไปนั่งแดกตากแอร์ที่บ้านสบายจึย
แหม้...อารมณ์เสีย

 

๒. เมนูสับสน
อันนี้ก็เจอบ่อย ร้านข้าวไม่เท่าไร ร้านก๋วยเตี๋ยวเนี่ยตัวดีเลยคุณ
สั่งเส้นใหญ่ ได้เส้นเล็ก สั่งเส้นเล็ก ได้เส้นหมี่ขาว
พี่สาวผมเคยวีนทีนึงแต่ผมสกัดไว้ให้ว่า นี่อาจจะเล็กที่สุดในร้านเค้าแล้วก็ได้
ผลปรากฏว่าพี่ยอมกิน ฟู่ว รอดไป แต่พี่ชายกูสั่งหมี่เหลืองเสือกเอาหมี่ขาวมาเสิร์ฟอีก
จะบอกว่านี่เหลืองที่สุดในร้านก็ไม่ได้ จะโดนตบทิ่มเอากินหมี่เกี๋ยวบ้านเตี่ยแกใช้หมี่ขาว เค้าใช้หมี่เหลืองทั้งนั้น จบป.ตรีมหา'ลัยไหนวะจะได้ไม่ไปเรียน

แบบนี้กูก็ปกป้องพวกคุณไม่ไหวนะครับ

ยังไม่พอ บางผมกินข้าวซอยเงี้ย วันนั้นอยากกินสัตว์ใหญ่เพิ่มบาป
สั่งข้าวซอยเนื้อหนึ่ง...

ที่มาเสิร์ฟเป็นข้าวซอยไก่

...อืม มันอาจจะเป็นไก่ที่ตัวใหญ่ที่สุดในร้านแล้วก็ได้

 

มีเขาด้วยมั้ยล่ะไอ้ควายเอ๊ยยย

 

ท้วงไม่ได้ด้วยนะ บางร้านมีเถียง เอ้าก็น้องสั่งอันนี้นี่ พี่จำได้
จำได้เหี้ยอะไร กูเข้ามาตอนไหนมากี่คนมึงยังจำมั่วเลย ตกลงคนสั่งเป็นทาสเหรอวะ กูคนสั่งกูต้องจำได้สิว่าสั่งอะไร พูดเองใครจะลืมวะ แล้วบอกอาหารตามสั่ง

ไปเปลี่ยนชื่