บทจะว่างก็ว้างว่าง บทจะยุ่งก็ยุ่งยะเห้
เพื่อไม่ให้ขาดตอน ขอเอ่ยอะไรถึงผีญี่ปุ่นสักตำนานละกันนะครับ
เพื่อให้ต่อเนื่องกับตอนที่แล้ว

...มึงแทรกด้วยร็อคแมน กะบ่นร้านข้าว แถมเว้นช่วงจนหมาคลอด
มันขาดตอนไปสามชาติเศษละโว้ย

เอาน่า
วันนี้ผมจัดซีรี่ส์มาเล่าให้ฟังครับ
เป็นเรื่องราวความน่าเศร้าของสาว ๆ ขอให้ชื่อว่า

"รันทดซีรี่ส์-ผีสาว7ตำนานยุ่น"

ซึ่งรวบรวมรักโศกกะโหลกผีกวีนิพนธ์มาให้อ่านกัน เจ็ดเรื่อง อันเป็นเลขโปรดของบล็อกนี้
ซึ่งสิ่งที่เล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องราวของความรัก ความแค้น การหักหลัง ช่วงชิง ความตาย และวิญญาณครับ

พร้อมรึยัง...
เมื่อพร้อมแล้ว !

 

 

 

 

ผมยังไม่พร้อม...

 

ทุ้ย !  มุขนี้เล่นจนเบื่อละ ไป ๆ ไปอ่านกัน

 

ตำนานที่ ๑ เรื่องของโออิวะ กับสามีเลวชาติ

ผู้อ่านทุกท่าน เคยได้ยินข่าวฆ่าเอาเงินประกัน หรือกรณีแต่งงานกับคนสูงอายุ รอตายหวังฮุบทรัพย์มั้ยครับ

เรื่องทำนองนี้ไม่ได้เพิ่งเกิดในยุคนี้ แต่มีมานานแล้วครับ
ในญี่ปุ่นโบราณ ยุคซามูไร ยังห่างไกลคำว่าอารยะอยู่มาก
ทุกอย่างตัดสินด้วยคมดาบหมด

มาจะกล่าวบทไปถึงสมัยเอโดะ ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่งเรียกกันว่า ชิตาชิซาม่อน
ซึ่งในปัจจุบันคือชินจุกุ โตเกี่ยวนั่นเอง มีชายหนึ่งนามว่า ทามิย่า อิโอริ
เป็นเจ้าของบริษัทผลิตรถแข่ง เลส แอนด์โกไว้หลอกเด็ก ถุย ไม่ใช่

เขาเป็นผู้ชายมีพันธะ อาศัยกับลูกสาวที่ชื่อว่า โออิวะ ซึ่งมีชีวิตยากจนข้นแค้นขาดแคลนกันดานเหลือตับสุดไต
แถมยังไม่มีใครมาสืบสกุล ซึ่งเป็นเรื่องที่ซีเรียสมาก หากนามสกุลนี้จะจบลงในยุคของเขา

สาเหตุที่ไม่มีทายาทนั้น ก็เพราะลูกสาวของเธอ ยามเล็กนั้นเป็นไข้ทรพิษ ป่วยหนักจนหน้าเละมีติ่งห้อยย้ายมาปิดตาข้างหนึ่ง และปุปะพุพอง เป็นที่อัปลักษณ์อดสู ไม่มีไอ้หนุ่มหน้ามืดคนไหนมาขอแต่งงาน กระทั่งผู้เป็นพ่อป่วยหนักเจียนตาย ยังมิวายห่วงเรื่องเจ้าบ่าวของลูก ก็คอยแต่จะสั่งเสียว่า อย่าให้ตระกูลจบที่รุ่นเรานะลูก ฮึ อะ แอ่ก เอื่อ คร่อก หลับ...
พอฟื้นขึ้นมาก็วนลูปแบบเดิน อย่าให้จบรุ่นเรานะ ฮึ อะ แอ่ก คร่อก
เป็นแบบนี้จนโออิวะโดนไซโคหนักเข้า ๆ เธอก็เปรยออกมาว่า
"พ่อ จริง ๆ แล้วฉันรู้จักผู้ชายคนหนึ่งที่ขยันขันแข็ง เน้นคำว่าขันแข็ง ทั้งขันทั้งแข็งเลยพ่อ ก็พูดคุยกันมาประมาณหนึ่งแล้่ว"

 

ไอ้หนุ่มคนนี้มีนามว่าอิเอม่อน ไม่ทราบว่าชินกับหนังหน้าสยองแบบนี้่จากละครผีหรือเปล่า จึงไม่รังเกีัยจโออิวะ เพราะต่อมาเขาเดินทางจากชายแดนระหว่่างจังหวัดเฮียวโงะและโอซาก้าปัจจบุนถ่อมาถึงเอโดะ เพื่อขอโออิวะแต่งงาน พอรู้อย่างนี้ลูปนรกที่วน ๆ ของอิโอริผู้เป็นพอก็จบลง ตายตาหลับ เอื่อออ

สาเหตุที่อิเอม่อนแต่งงานกับโออิวะนั้น หลายคนคาดเดาว่า คงเป็นเพราะแม้โออิวะจะรูปชั่ว แต่จิตใจงดงามทรยศหนังหน้า ช่วยสาีมีทำงานขยันตัวเป็นเกลียว หัวเป็นโปเต้

ทว่าแท้จริงแล้ว ชายผู้นี้หาได้ปลงใจแต่งงานกับโออิวะเพราะความรักไม่ หากแต่ไม่ต้องการร่อนเร่พเนจร อยากจะลงหลักปักฐานสักที กะใครก็ช่างแม่ง ตัวโออิวะรู้ข้อนี้ดี แต่ก็ยังปลอบใจตัวเองไปวัน ๆ ว่า ถ้าเราขยันทำงานไปเรื่อย ๆ สักวันสามีคงหันมารักเราบ้าง

ทว่าต่อให้ทำงานจนมือเป็นฟันเฟือง ก็ไม่มีทีท่าว่าอิเอม่อนจะพิศวาสอะไรหล่อนเลย
แต่กลับมีใจให้โออุเมะสาวบ้านข้าง ๆ ที่ทั้งรวยกว่าและสวยกว่าจมหู

พอมีคนที่ชอบ ของเดิมที่ไม่น่ามองก็ยิ่งน่าเกลียด กลายเป็นก้างขวางหูขวางตาไป

เมื่อคนคิดไม่ซื่อแต่ต้นเกิดแรงบันดาลใจในการบาป
ก็ได้วางแผนให้โออิวะกินยาพิษ โดยผสมลงในอาหารวันละนิด
ซึ่งยาพิษนี้รุนแรงและสร้างความทรมาณมาก
มันทำให้โออิวะผมร่วงไปครึ่งหัว หน้าที่เน่าอยู่แล้วก็ยิ่งเละเฟะ อุบาทว์กว่าเดิมเจ็ดแปดช่วงเหว
กว่าจะรู้ความจริงว่าสามีวางยาก็สายเกินไปแล้ว โถ แม่นางเอกรันทด...

ก่อนโออิวะจะตายนั้น ได้ฝากแค้นไว้ใหญ่หลวง และประกาศจองเวรไม่เลิกรา
จากนั้นก็ล้มตายไปอย่างน่าสงสาร

ยังไม่พอ ไอ้อิเอม่อนโจรบาปในคราบผู้ดี กลับอำพรางคดีด้วยการนำศพของโออิวะ ตอกติดกับบานประตูเพื่อนำไปถ่วงน้ำอีกด้วย ฮู้ยย ไอ้ชั่ว ชั่วกว่าเรื่องที่แล้วที่ปิ๊งสาวแล้วไปฟันแขนขาเค้าอีก นรกตัวสุดท้ายจริง ไอ้นี่

แม้ร่างโออิวะจะดับสูญไปในทะเล แต่วิญญาณกลับเต็มเปี่ยมไปด้วยแรงอาฆาตครับ
เธอได้กลายเป็นวิญญาณร้าย สังหารคนที่เกี่ยวข้องกับแผนการนี้ทั้งหมด แต่ละคนในบ้านของอิเอม่อนเริ่มมีอันเป็นไปบ้างป่วยตายกระทันหัน บ้างเสาเรือนล้มทับ บ้างถูกเกวียนแว้นมาชน กระทั่งโออุเมะเมียใหม่ที่ตั้งท้องก็ก้าวพลาดตกบันไดตกเลือดแท้งลูก ตัวแม่ก็แืทบจะเอาชีวิตไม่รอด
ซึ่งนี่เป็นความวิบัติอาฆาตจากวิญญาณของโออิวะ

 ส่วนตัวอิเอม่อนนั้นเจอแจ๊คพ็อตรางวัลที่หนึ่ง สยองกว่าใคร เมื่อโออิวะมาปรากฏตัวในสภาพสุดสยองสองมือตอกด้วยตะปู ใบหน้าเน่าเฟะไปข้างหนึ่ง ผมเผ้าร่วงโกร๋น เลือดไหลออกจากตาจมูก พร่ำเพ้อแต่ว่า ทรยศ ทรยศ เพื่อทวง