คำเตือน : เอนทรี่นี้อาจไม่แซ่บเท่าที่หวัง ขออภัยในความนิ่มนวล
 
ผู้อ่านทุกท่าน และผีบ้านผีบล็อกทุกตนครับ
นี่ก็คือปีที่แปดของเว็บไซต์ที่ติดอันดับแปดของประเทศละนะครับ
นับ ๆ ดูมันก็ผ่านไปไวเหลือเกิน
 
ย้อนดูตัวเองตอนนี้ ก็พบว่า
ผมเขียนบล็อกมาตั้งปี 2005
ตอนนั้นยังไม่มีระบบฮอตโพสเลย
บล็อกที่ขึ้นหน้าแรกคือบล็อกที่ยอดการเข้าชมสูงสุด 10 อันดับ
แน่นอนว่าต้องเป็นบล็อกที่อัพเพลงมาแปะ 
 
และเพศศึกษาของเจ๊นิวส์
 
ใครทันมั่ง...
 
จากวันนั้นถึงวันนี้ก็ 6 ปีแล้วสำหรับผม
ยังคงเขียน css ไม่เป็นเหมือนเดิม
และโง่เรื่องตกแต่งมาก
 
 
6 ปีในสังคมนี้ ที่ผมไม่ได้มีเพื่อนมากขึ้นเท่าไร
แต่กลับมีสิ่งดี ๆ มากมายเข้ามาในชีวิต
และในโอกาสนี้ ผมขอสรุปสิ่งที่ผมเรียนรู้ได้ด้วยตัวเอง
จากการใช้บริการสังคมเอ็กทีนนะครับ
 
 
 
1. อดีตเป็นครูให้ปัจจุบัน
 
มีคนบอกกับผมว่า อดีตผ่านไปก็อย่าไปเก็บมาใส่ใจ
ไม่งั้นจะเป็นคนที่ยึดติดกับอดีต
 
แต่แม้แต่โทนี่ สตาร์ก ยังรอดตายเพราะยังเก็บฐานพลังงานเก่าไว้
ดังนั้น บางเรื่องเราก็เก็บไว้เป็นประสบการณ์เพื่อสอนตัวเองได้ครับ
 
 
งานเขียนของผมช่วงปี 2005 - 2006 
เป็นอะไรที่กากเกินจะเรียกว่างานเขียน
เพราะยังไม่เข้าใจระบบ หรือจุดประสงค์ของการเขียนบล็อก
 
ยังหาตัวเองไม่เจอด้วย
 
ย้อนกลับไปอ่านแล้วทุเรศหัวใจ
แต่ก็ไม่ได้ลบทิ้งนะ ปล่อยไว้มองตัวเอง
อะไรที่อนาถ ๆ จะได้ไม่ไปทำซ้ำ
 
นอกจากนั้นยังมีนิสัยเสีย ๆ ที่ชอบทะเลาะกับชาวบ้าน และคะนองปากไปทั่วด้วย
นอกจากจะก่อปัญหาแล้ว ยังทำให้ภาพลักษณ์ผมดูแย่ด้วย
เสียงเชียร์ในตอนนั้น ไม่ได้วัดว่าผมทำถูกเลย
 
กระนั้นก็ดีครับ
ข้อผิดพลาดในอดีตถือว่าเป็นครูที่ดีในการพัฒนาตัวเองครับ
 
 
2. รู้เขา รู้เรา ย่อมเข้าใจคน
ผมไม่เคยเข้าใจการตลาด กระทั่งได้เรียนเมื่อสองปีก่อน
และก็รู้ว่ารู้จักนำหลักการตลาดมาใช้ตั้งแต่ต้นแล้ว
 
บล็อกผมเพิ่งมาเป็นที่รู้จักในวงกว้าง ๆ ก็ตอนเขียนเรื่อง
7 ข้อระวังหากจีบสาวในเน็ต
ประสบการณ์ตรง ๆ ล้วน ๆ
แล้วยิ่งดังขึ้นอีกตอนที่เขียนเรื่อง 7 เรื่องที่มักเจอในการสร้างตัวละครเพื่อร่วมกิจกรรมคอมมิคต่าง ๆ
พวกความสามารถเว่อ ๆ 
 
สงสัยไปโดนใจสายแต่งนิยายด้วย
เลยฮอตมาก
 
 
แต่ถ้าสังเกตจะพบว่า มันเป็นที่นิยมก็เพราะมันเป็นสิ่งที่คนกำลังให้ความสนใจ
และมันเป็นสิ่งที่ใกล้ตัว
อีกทั้งเรารู้ด้วยว่าคนจะอ่านงานเรา เค้าเป็นคนกลุ่มไหน
 
ซึ่งตอนนั้นตอนนี้ก็ไม่เหมือนกันแล้วด้วย
 
พอจับจุดได้อย่างนั้น
ผมก็ใช้เคล็ดนี้ล่าฮอตเรื่อย ๆ
ตอนนั้นปี 2007-2008
อยู่ในค่ายทหาร มีอะไรก็ต้องเก็บไว้ในใจไม่ค่อยได้ระบายเท่าไร
เรื่องจะคิดจะพูดจะเล่ามันก็เลยเยอะตามไปด้วย
จะเป็นช่วงที่บล็อกผมอัดเอนทรี่่แน่นที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา
 
 
 
 
3. งานดีอาจไม่ฮอต งานฮอตอาจไม่ดี

ช่วงที่บ้าฮอต ก็พอจะจับจุดอะไรได้หลายอย่าง ๆ
ทำให้ผมมั่นพอที่จะสอนจระเข้ว่ายน้ำได้

ผมเขียนเรื่องเกี่ยวกับเทคนิควิชามารการขึ้นฮอตไว้ค่อนข้างมาก
ทั้งเรื่องทำไมคนฮอต ถึงฮอตเอาฮอตเอา
เขียนอะไรให้ติดฮอต 
อะไรคือปัจจัยที่ทำให้งานน่าอ่าน
 
เขียนจนผมเองก็เข้าใจหลักการขึ้นฮอต
แต่บรรลุว่า สุดท้ายแล้ว
การขึ้นฮอตก็ไม่ใช่ที่สุดของการเขียนบล็อก
 
ในขณะที่หลายคนโหยหาเหลือเกิน
คงเพราะต้องการ การยอมรับนั่นเอง
 
บางคนถึงกับน้อยเนื้อต่ำใจ
 
ผมก็เคยเป็นนะ ....แต่ผ่านมาแล้ว
 
และเห็นว่าบางคนที่งานเขียนดี ๆ แต่ไม่ได้ขึ้นฮอตหรือไม่มีคนอ่านเยอะเลยก็มีมาก
 
และบางบล็อกที่ฮอตก็ไม่ใช่ว่าจะมีเนื้อหาสาระอะไรที่เป็นประโยชน์เท่าไร
เช่นภาพวาด หรือการ์ตูนที่ฮอตเพราะฐานแฟนคลับมาช่วยกันอัดดาวให้
มันเป็นดาวไบแอส และดาวหน้ามืด ที่เอะอะปา เอะอะปาเท่านั้น
 
ขึ้นฮอตไปก็ไม่น่าภูมิใจเลย
เหมือนตลกเก๋า ๆ ยังไม่ทันปล่อยมุข คนก็ฮาให้ก่อนแล้ว
เค้าเรียกว่าบุญเก่า ครับ "กินบุญเก่า"
 
 
ที่สุดแล้ว การขึ้นฮอตมันก็แค่กระแสประชานิยม
ไม่ได้หมายความเราคือที่สุด
 
 
ณ จุดนี้ ที่สุดของการเขียนบล็อกคือ
ได้รับการปักหมุดโดยทีมงานตะหาก บร๊ะ ฮ่า ๆ ๆ
 
 
 
ไม่ใช่ว้อย
 
 
 
4. ที่สุดแล้วก็อยู่ที่ใ่จ
 
ผมเพิ่งกลับมาเล่นบล็อกจริง ๆ จังอีกครั้ง
มาขยันปล่อยของก็เมื่อต้น เมษาที่ผ่านมานี่เองครับ
 
ก็เพิ่งได้รู้ว่าต้อนนี้เราเดินทางมาถึงยุคใหม่ ของปี 2012
ผมว่าเอ็กทีนพัฒนาไปมาก
ชุมชนจากหมู่บ้านไปสู่ประเทศอย่างรวดเร็ว
ทั้งด้านความแปลกใหม่ที่เพิ่มเติม การแยกประเภทของงานที่หลากหลาย
การกระจายฮอตสู่บล็อก ระบบปักหมุดที่มีเพื่อแนะนำของดีที่ยังหลบใน
หรือแม้แต่ศักยภาพการทำงานที่เพิ่มขึ้น ทีมงานจากสองคน
มาสเตอร์แชมป์ก็กลายเป็น CEO ที่มีเวลาให้ตัวเองมากขึ้น
 
พอมองเข้าจริง ๆ เค้าได้อะไรมากมายเหรอ ?
จากการทำเว็บให้คนมาสุมหัวพ่นของในกบาล
มารับแรงก่นด่าจากคนที่ไม่เข้าใจ
มาปวดกะโหลกกับการพัฒนาระบบเอาใจชาวบ้าน
 
มาสเตอร์แชมป์ตลอดระยะเวลา 8 ปี ได้ไถหว่านอะไรไปมากมาย
และมันก็เกิดดอกออกผลไม่ได้หวือหวาอลังการอะไร
 
ค่าโฆษณาก็แค่พอประทังกันไปเดือน ๆ ไม่ได้รำ่รวยอู้ฟู่อะไร
 
ผมอาจจะคิดไปเองก็ได้
เค้าไม่ได้หวังอะไร ของจากความสุขเล็ก ๆ ของเค้า
เป้นความสุขแรกเริ่ม และอุดมคติตั้งต้นในการทำเอ็กทีน
ก็คืออยากให้คนไทยใช้บล็อกเป็น
 
พี่แชมป์คงมีความสุขที่ได้เห็นชุมชนของเค้ามีคนรักการเขียนและการอ่านมากขึ้น
นี่คือที่สุดของเค้าแล้ว ถึงอยู่มาตลอดจนแปดปี และยืนหยัดที่จะทำต่อไปโดยไม่ได้ท้อแท้
 
 
แล้วความสุขของเราชาวบล็อกล่ะ คืออะไร
งานเขียนมีคนยอมรับ
ไปไหนมีคนนับหน้าถือตา
ให้ชาวบ้านเรียกเราว่าคนดังแห่งเอ็กทีน เวลามีดราม่าจะได้นึกหน้าออกง่าย ๆ ?
 
สำหรับคนอื่ืนผมไม่รู้ครับ 
แต่ตอนนี้แล้ว สำหรับผมความสุขของผม
มันคือความบันเทิงในการได้ถ่ายทอดเรื่องราวของเราเองตะหาก
นั่นล่ะจุดประสงค์ของการเขียนบล็อกของผม
 
ที่เราได้พูดในสิ่งที่คิด มีอิสระที่จะเล่าสิ่งที่อยู่ในใจเรา
โดยที่ไม่มีใครมาเบรกเรา
และถึงเบรก ก็ไม่สามารถหยุดเราได้ (เพราะเราเกรียน)
มีคนที่พร้อมจะให้กำลังใจและรับฟังเรา โดยไม่สำคัญที่จำนวน
 
แค่นี้ก็สุด ๆ แล้วครับ
 
 
 
5. จงใจเกินไป มักไร้ความธรรมชาติ
 
เล่น ๆ ละดีจัง จริงจังละบรรลัย
เป็นอะไรที่ผมมักบ่นออกมาเสมอ...
 
อะไรที่เราตั้งใจ จงใจเกินไป คาดหวังเกินไป
มักขาดความเป็นธรรมชาติ มากเกินไป จริงจังเกินไป
ไร้เสน่ห์ครับ
 
แปลกใจเหมือนกันว่าบางเรื่องเราทุ่มเท่นำเสนอ
แต่เสียงตอบรับต่ำจนน่าสลด
 
บางเอนทรี่ผมกลั่นมาจากใจ
คนอ่านไม่เกิน 10 เมื่อก่อน 3 คนด้วยซ้ำ
 
บางเอนที่ผมทำเพื่อกระตุ้นยอดขาย
เอาไว้ล่อเป้า และเป็นเอนทรี่ทดลองทฤษฏ๊ฮอต
ไมไ่ด้ตั้งใจให้มันนิยม.... เสือกคนอ่านเยอะซะงั้น
 
เห้ย!! นี่มันอะไรแวะ !!
 
ทุกคนก็เคยผ่านจุดนี้มาใช่มั้ยครับ
เป็นเรื่องที่เรารู้กันแทบทุกคนแล้ว
ใคร ๆ ก็มักเจอ
 
 
 
6. ครองสื่อ ครองโลก
 
คุณผู้อ่านเชื่อมั้ยครับ ว่าตอนนี้ทุกท่านมีสื่อในมือ
สามารถที่จะชี้นำสังคมได้ในระดับหนึ่ง อย่างน้ิอยก็คนจำนวนหนึ่งที่ติดตามท่านได้
สามารถสร้างความคล้ิอยตาม หรือสร้างแรงต่อต้านก็ได้ ถ้าควบคุมมันได้
 
ไอ้ที่ผมบอกเสมอว่า ผมไม่ได้ชี้นำสังคมนะครับ ไม่ได้ขอให้ทุกคนเชื่อ
นั่นแหละครับผมสารภาพว่าผมกำลังพยายามชี้นำสังคมอยู่
 
 
ผมทำการทดลองด้วยการปล่อยงานเขียนหลาย ๆ แบบ
และติดตามวัดผลมาตลอด (โดยไม่ได้บอกกับใคร)
และพบว่า มันสามารถควบคุมได้จริง ๆ ครับ
 
เขียนงานเอาใจกระแสนิยมผมก็ทำได้
ผมสามารถบอกกับเพื่อนว่า เอนทรี่ผมอันนี้ต้องฮอต
ส่วนอันนี้ไม่ฮอต แต่คนจะเม้นท์เยอะ
 
ผมเคยทำสำเร็จมาแล้ว เพราะจับหลักได้ 
ผมเข้าใจแก่นของมัน
 
ผมสามารถที่ใช้มันเป็นแหล่งโฆษณาสินค้า
หรือกิจกรรมของผมได้
ทั้งทางตรงและแอบแฝง
 
โดยเทคนิคมีอยู่ว่าผมจะเขียนเอนทรี่แรง ๆ ฮา ๆ เจ๋ง ๆ
ให้เป็รนกต่อล่อเป้าขึ้นหิ้งฮอตไปก่อนตัวนึง
 
แล้วเว้นระยะสักแป้บ
จะทำให้คนอยากอ่านอะไรของเราต่อ
 
พอจังหวะมาแล้ว ก็ให้เราอัดที่อยากสื่อแต่แรก
ไม่ว่าจะขายของ ฟ้องสังคม ประฌามคน
ก็ทำได้แล้ว เพราะอิงฐานคนอ่ืานเดิมได้ 
 
เห็นมั้ยครับ
เรามีสื่อในมือ ถ้าเราควบคุมได้
มันจะเป็นอาวุธร้ายกาจของเราเลย
 
บางท่านอาจกำลังทำให้ใครหลายคนสะดุ้งเป็นเรือนพัน
ด้วยการเขียนข้อความสั้น ๆ ที่จริงจนเจ็บใจ
 
 
นี่วิชามาร..ครับ....
ไม่จำเป็นอย่าทำตาม 555 
 
 
7. ยิ่งค้น ยิ่งพบว่าตนรู้น้อยเหลือเกิน
 
เอ็กทีนตอนนี้อาจจะเป็นประเทศของชาวบล็อกที่ดีที่สุดของประเทศ
ถึงแม้บางคนจะชอบบล็อกแก๊ง หรือบล็อกสปอตมากกว่า
แต่ผมว่าที่นี่ก็ไม่แพ้บล็อกไซต์ใดในสยามประเทศ
และต่อไปในอนาคตจากประเทศหนึ่ง
....มันจะกลายเป็นโลกใบหนึ่ง
 
ที่ยิ่งค้น ก็ยิ่งพบว่าผมช่างมีอะไรที่ยังไม่รู้อีกมาก
มีหลากหลายบุคคลที่น่าสนใจอีกเยอะแยะ 
ที่เราไม่เคยคิดจะมองเค้ามาก่อน
 

ผมบอกตรงนี้เลยครับว่าผมเป็นบล็อกเกอร์ที่สักแต่เขียน
ตะบี้ตะบันเขียน คิดอะไรได้ก็ยัดเยียดสู่สังคมหมด
 
กระทั่งไม่นานมานี้ผมเริ่มมาสนใจอ่านบล็อกของคนอื่น ๆ
ทั้งคนที่มาคอมเมนท์ คนที่เพิ่งอัพบล็อกใหม่ ๆ
 
เริ่มสนใจเพื่อนบ้านมากขึ้น
มันทำให้ผมเรียนรู้อะไรได้มากขึ้น
มีหลายคนที่เราไม่เคยรู้มาก่อนว่าเค้าเป็นใคร
 
รู้จักป้าปิยะมั้ยครับ
ที่ชอบเขียนบล็อกแม่ค้า ๆ ของท่านอะ
นั่นนักเขียนอาชีพนะคร่าบ
 
รู้จักบล็อกบินเดียวในผ้าเหลืองมั้ยครับ
ตุ๊เจ้านะครับ....โอ้ว พระสงฆ์ !!
 
ยังมีคนที่เราไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังเค้าอีกเยอะ
 
หลายคนอยู่ต่างประเทศ มีสามีต่างชาติ
และกำลังถ่ายทอดแง่มุมใหม่ ๆ ของหญิงไทยกับสามีต่างชาติ
 
หลายคนเป็นแม่บ้านธรรมดา แต่ทำอาหารขั้นเทพ
และเป็นคนพิเศษในแวดวงคนชอบบล็อกอาหาร
 
หลายคนเป็นนักศึกษาไทยที่มีประสบการณ์ดี ๆ ในต่างแดน
กำลังแชร์สิ่งที่เธอเจอและยินดีกับมัน
 
บางคนเป็นชาวสีม่วงที่กำลังเคลื่อนไหวลับ ๆ
และกำลังสร้างทัศนคติที่ดีต่อพวกเค้า ไม่เคยฮอต แต่คนอ่านเป็นพัน
 
บางคนก็เป็นผู้ป่วย ที่จะจากเราไปวันไหนก็ไม่รู้
แต่กำลังเดินหน้าถ่ายทอดเรื่องราวดี ๆ และให้กำลังใจคนอ่านเสมอ
 
หลายท่านกำลังปลอบโลกด้วยงานศิลป์สวย ๆ
ทั้งที่กำลังเผชิญกับอะไรเลวร้าย กับสังคมดัดจริตของประเทศไทย
 
เหล่านี้คือคนที่เรายังไม่เคยสัมผัสอีกมาก
ทั้ง ๆ ที่อาจจะอยู่ใกล้ตัวเรามากจนขนลุก
 
และบางครั้ง คุณอาจจะพบรักที่นี่ก็ได้ :)
 
 
 
 แปดปีแล้วครับ
ขอบคุณพื้นที่ที่มอบความสุขให้พวกเรา
อยู่กับเราตลอดไปนะครับ เอ็กทีน <3

Comment

Comment:

Tweet

อันสุดท้ายนี่โดนใจใช่เลย รู้สึกและรับรู้ได้เช่นกันค่ะ
และก็ดีใจที่ได้มาเล่นบล็อกจริงๆ เหมือนได้พาตัวเองมาเจอผู้คนไม่เอาแต่เก็บเงียบอยู่คนเดียว เหมือนโลกใบที่สองไปแล้ว big smile

#18 By Jiseino on 2014-07-18 22:22

เขียนได้โดนใจมากเลยโดยเฉพาะข้อ 3.//ก็เราเป็นนักเขียน
เราก็คิดเหมือนกันว่า บางคนก็เขียนงานดี แต่ไหงไม่มีเม้น ไม่ดัง งงมาก(นี่ไม่ใช่ของเรานะ ของรุ่นน้องเรา) 
ของเราก็เหมือนกัน คิดว่า ทำไมมันไม่ฮอตวะ?? รึเราเขียนงานไม่ดีพอ ทำไมๆๆๆ???
อันนั้นเราไม่รู้นะ เรารู้แต่ว่า...บางคนฮอตแต่งานไม่ดีก็มี (ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม) อาจเป็นเพราะคนรู้จักเยอะ มีหน้ามีตาพอสมควร คนเลยเทเม้นให้ เหมือนคนดังแหละนะ ทำอะไรก็เป็นจุดสังเกต
ยอมรับว่าเป็นพวกกระหายคอมเม้นนะ แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยหวังละ (หวังอยู่นะ แต่ไม่หวังเยอะ) แต่เม้นที่เราอยากได้ เราไม่อยากได้คำชม(หือ?) จริงๆนะ เราไม่อยากได้คำชมว่าแต่งเก่ง แต่งสนุก เราไม่อยากได้เลยจริงๆ แต่เราจะชอบที่สุดเวลาคนอ่านถ่ายทอดอารมณ์ออกมา เช่น ทำไมพระเอกทำงี้อะ ใจร้าย แงๆๆ หรือ ทำไมพระเอกดีอย่างนี้อะ อิจฉา ฯลฯ
แบบนี้เราจะชอบ เพราะเราได้เห็นปฏิกิริยาคนอ่าน เรามีความสุข ไม่ต้องมาบอกว่าเราแต่งเก่งไม่เก่ง เห็นคนอ่านมีความสุข เราก็มีความสุขแล้ว

#17 By roku-san on 2013-06-10 13:48

Hot! Hot!

#16 By Simplificity on 2013-01-23 00:44

คะ ก็อดีคะเพิ่งมาสิงอยู่ที่นี่ได้ไม่ถึงเดือนเลย

ก็รู้สึกสนุกดีสังคมกว้างมาก กว่าสื่ออื่นๆ อีก

แต่ที่มาเปิดบล๊อกเพราะอยากโชว์ห่วย งานเขียนแฟนฟิคของตัวเอง เท่านั้น 

ถึงไม่ได้รับความนิยม คนอ่านน้อย คอมเม้นต์หด แต่ก็รู้สึกดีคะ ที่ยังมีคนคอยติดตาม  Hot! Hot! Hot! big smile big smile        

#15 By NN on 2012-06-12 20:37

คะ ก็อดีคะเพิ่งมาสิงอยู่ที่นี่ได้ไม่ถึงเดือนเลย

ก็รู้สึกสนุกดีสังคมกว้างมาก กว่าสื่ออื่นๆ อีก

แต่ที่มาเปิดบล๊อกเพราะอยากโชว์ห่วย งานเขียนแฟนฟิคของตัวเอง เท่านั้น 

ถึงไม่ได้รับความนิยม คนอ่านน้อย คอมเม้นต์หด แต่ก็รู้สึกดีคะ ที่ยังมีคนคอยติตาม  Hot! Hot! Hot! big smile big smile        

#14 By NN on 2012-06-12 20:37

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#13 By สกุณา on 2012-06-07 21:49

สวัสดีรุ่นพี่ครับ
ผมเพิ่งเข้าปี 2011 ชี้แนะด้วยฮะ

 big smile big smile Hot! Hot!

#12 By อิสระรำพัน on 2012-06-03 18:52

Hot! Hot! Hot!
เขียนดีมากๆเลยอะครับ
ผมชอบเจอปัญหาที่ว่าตั้งใจเกินไปกับเอนทรี่นี้ แล้วคนอ่านน้อย sad smile   แต่บางเอนทรี่ไม่ได้ตั้งใจใส่ใจมากแต่ก็ออกมาดังได้

#11 By TaNBaBa on 2012-06-03 08:25

ไม่มีเอ็กซ์ทีน ไม่มีวันนี้ครับ
น้ำตากุจะไหล T THot!
อ่านมาก็นั่งพยักหน้าหงึกๆ
แล้วก็..
มาสะดุ้งเอาอิตรงที่บอกว่า
มาพบรักในเอกซ์ทีนที่แหละ 5555555!!!!
เกือบหงายหลังตกเก้าอี้question
เค้าต้องเรียกตัวเธอว่าพี่แล้วมั้งเนี่ยยยย
..
เค้าเพิ่งมาใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านนี้ได้ประมาณ 2 ปีเองมั้ง
เข้ามาเพราะคุณไอติมตากแห้งชวน
ตอนนั้นคุณไอติมก็เพิ่งสมัครบล็อกได้ไม่นานมาก
(ถ้าจำไม่ผิด)
แล้วก็เลยมาชวนเรา
เราก็ไม่รู้จะทำอะไร ก็เข้ามาบ่นๆๆๆ
อย่างที่ตัวเธอบอกนั่นแหละ งานเขียนสมัยแรกๆน่ะ เหอๆ..

เคยถามตัวเองเหมือนกันว่า..นี่เขียนไปได้ไงวะเนี่ย
55+ แต่ก็นะ..ทุกวันนี้ก็หาุจุดยืนของตัวเองได้แล้วว่าจะอยู่กับเรื่องราวประมาณไหน

บ้านปุ่นมีเรื่องหลักๆอยู่แค่สามเรื่อง
จิตวิทยา เดินเที่ยว (ย้ำ!ว่าเดิน) แล้วก็บ่นๆ ^^
ยินดีที่ได้รู้จักกันในปีที่ 8 และหวังว่าจะเป็นเพื่อนบ้านกันไปนานเท่าอินฟินิตี้ (ตามเครื่องหมายเลขแปด) open-mounthed smile Hot! Hot!

#9 By ' I'm E29AZA ' on 2012-06-02 07:16

ขอบคุณที่นี่ที่ทำให้ได้เจอใครหลายๆคนopen-mounthed smile

#8 By Kanya on 2012-06-02 01:14

เขียนดีขึ้นเรือยๆ ยิ่งอ่านยิ่งสนุก 
ปล. ยินดีกับเอ็กทีนด้วยเช่นกันจ้ะ big smile big smile

#7 By PunPrai on 2012-06-02 00:10

พึ่งเข้ามาอยู่ที่นี่ได้ไม่นานค่ะ ส่วนใหญ่อ่านมากกว่าเขียน และยังไม่เข้าใจหลักหรืออะไรหลายๆอย่าง ง่ายๆว่ายังจับจุดตัวเองไม่เจอค่ะ

แต่ถึงอย่างไรแค่สองสามเดือนที่เข้ามาก็ได้อะไรดีดีในนี้ไปเยอะมากจากการตามบล็อกของใครหลายๆคน...

รวมถึงบล็อกคุณค่ะ ยอมรับว่าถึงบางครั้งความเห็นอาจไม่ตรงกับคุณบางเรื่องแต่(พอจะ)เข้าใจสิ่งที่คุณพยายามจะสื่อค่ะ ถึงเอนทรี่นี้จะไม่แรง..

แต่ซึ้งค่ะ (บวกสาระเล็กๆด้วย)
งั้นตามธรรมเนียม... ถูกใจปาดาว เฮ
Hot! Hot! Hot!

#6 By fahmai on 2012-06-01 22:17

ครั้งแรกที่ได้สัมผัส ก็รู้สึกว่า
เป็นเว็บบล็อกเล็กๆแต่สังคมกว้างใหญ่มาก
ทำให้เราได้รู้จักคนที่สุดยอดๆมากมาย และแบ่งปันความรู้กัน
เอนทรี่นี้ได้มุมมองใหม่ๆที่เราไม่เคยคิดถึงเยอะเลยค่ะ
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
surprised smile

#4 By B.Penguin on 2012-06-01 19:30

ความสุขที่ได้จากที่นี่ คือการได้เขียนบล็อกนี่แหละครับ 
การได้เขียนสิ่งที่เราชอบ สิ่งที่เราสนใจ มันคือความสุขที่สุดแล้วล่ะครับ

#3 By K ToKa on 2012-06-01 16:20

cry

#2 By Gathering Urza on 2012-06-01 15:39

เห็นด้วย เล่นไป เขียนไป
เกิดความรู้กว้างขวาง เปิดโลกในมุมมองใหม่ๆจริง
ขอแค่เราเปิดใจเข้าไว้
ชอบบ่น
แต่ขี้เกียจบ่นในเฟส เพราะเพื่อนอ่านได้
เขียนด่ามันในนี้  เพื่อนไม่เล่น ไม่อ่าน
555555555 สะใจsurprised smile  surprised smile
Hot!

#1 By ลอยลมเล่น on 2012-06-01 15:28