เรื่องนี้เป็นเรื่องของนักเขียนสาวคนหนึ่งครับ
สามีเป็นอัยการศาล มีหน้ามีตา แต่ก็ไม่เท่าภรรยาสาว

เธอเป็นนักเขียนชื่อดังที่มีแฟนติดตามผลงานมากมาย
ทุก ๆ เช้า เธอจะมานั่งที่เก้าอี้นวมตัวโปรดในห้องนั่งเล่น
เพื่ออ่านจดหมายจากแฟน ๆ ที่เขียนมาชื่นชมมากมาย
 
และในจำนวนจดหมายนั้น
ก็มักจะมีตัวอย่างต้นฉบับจากนักอยากเขียนส่งมาหาด้วย
 
วันนี้เธอได้รับจดหมายมาฉบับหนึ่ง
มันแตกต่างจากจดหมายอื่น ๆ มีมากมายก่ายกอง
เธอเลยสนใจจะอ่านมันเป็นฉบับแรกครับ
 
 
มันเป็นเรื่องของชายผู้หนึ่ง ที่เขาออกตัวว่าเป็นคนอัปลักษณ์มาก
จึงค้นหาสิ่งที่ตัวเองถนัดและทำให้มันออกมาเป็นที่ยอมรับ
 
เขาเป็นช่างทำเก้าอี้ครับ
และมีฝีมือดีจนผู้คนมักจะซื้องานจากเขาอยู่เนือง ๆ
โดยเฉพาะเหล่าผู้ดีมีเงิน
 
ร้านที่เขาทำงานอยู่ก็มีชื่อเสียงขึ้นจากฝีมือทำเก้าอี้ของเขา
 
 
อยู่มาวันหนึ่ง
เขาได้รับออเดอร์จากลูกค้าว่า
ต้องการเก้าอี้ทรงยุโรป บุนวมตัวใหญ่ สีแดง
ที่ให้ความรู้สึกที่นั่งสบายที่สุด
 
มันเป็นงานที่ยากและลำบากมาก
โดยเฉพาะที่ว่านั่งสบาย
เขาใช้เวลาหลายสัปดาห์ กว่าจะทำมันเสร็จ
 
และเมื่อทดสอบนั่งดู
ก็พบว่านั่งสบายจริง ๆ เหมือนเก้าอี้กำลังโอบกอดคนนั่งอยู่
 
 
แต่แล้วเขาก็เล่าในจดหมายว่า
เขาเกิดคิดสัปดนอะไรขึ้นมาไม่ทราบ
จึงตัดสินใจรื้อเก้าอี้ใหม่
และขยายช่องด้านในให้กว้างพอที่คนจะแทรกเข้าไปนั่งได้
รวมถึงทำช่องต่าง ๆ เพื่อใส่กล่องอาหารแห้งและถุงสำหรับขับถ่ายฉุกเฉิน
 
เขาคิดจะซ่อนตัวในเก้าอี้ครับ