ไปเดินงานหนังสือมาสองวันครับ
ตกเป็นทาสจนไม่มีค่ารถ ต้องบากหน้าไปยืมชาวบ้านเค้า
โคตรอาย โคตรเขิน เกิดมายืมเงินคนนับครั้งได้
แถมตกรถอีกตะหาก แม่งบัดซบเอ้ย
ผมเลยอยากจะแชร์ความสำเหนียกที่ได้มาหลังอาการบัดซบนี้
เพื่อต่อไปคราวหน้าจะได้เอาไว้เตือนตัวเองด้วยว่า ไปเดินงานหนังสือ
สิ่งที่ควรทำคือ
 
 
 
1. ควรคำนวนเงินค่าใช้จ่ายทั้งหมดเอาไว้ให้ดี
    เพราะจะมีหนังสือมากมายก่ายหน้าผากให้คุณควักเงินจ่าย
เหมือนโดนตีหัวแล้วมอมยากล่อมประสาทซ้ำ เล่มนั้นก็ดี เล่มนี้ก็มา
อ่านเล่มนี้ แล้วเล่มนี้อ่านรึยังคะ คือพนักงานขายจะเต็มใจบริการและแนะนำในแบบที่เราไม่เคยสัมผัสตามร้านหนังสือชื่อดัง บางครั้งก็เป็นคนที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน เพราะนางมาจากสำนักพิมพ์ เป้นนักเขียนแฝงมามั่ง เป็นนักเรียนม.ปลายมารับจ๊อบมั่ง เป้นกราฟฟิคดีไซน์ทำงานในสนพ.มั่ง เค้าจะปรากฏตัวออกมาให้ยล เป็นสิ่งแรร์กว่าผู้เขียน แถมแนะนำได้ทะลุเหง้าดากของหนังสือมาก รู้เยอะกว่าคนเขียนอีก คนเขึ้ยนแม่งนั่งยิ้มแล้วเซ็นอย่างเดียว
 
พนักงานสุดโมเอะ หนึ่งในสิบห้าล้านคนที่ขายเก่งโคตร
 
ดังนั้น ควรจะกันเงินส่วนที่จะซื้อหนังสือเอาไว้ต่างหาก  หมดนั่น คือหมดกัน
อย่าเอามาปนกับค่ารถแบบผม เพราะผมหมดไปสองพัน โดยมีตังค์ไม่พอค่ารถ
ต้องไปขึ้นของ บขส ที่ราคาถูกกว่า ขนาดถูกกว่า กูยังไม่มีปัญญาจ่ายเบย
ต้องไปรอบเสริม เป็นป.สอง ของบขส. ที่แม่งรอบโคตรเย็น
 
แง 
 
เหล่าพริตตี้งานหนังสือ ที่ฉอเลาะเก่งจนคุณอยากจะห่อกลับทั้งคนขายทั้งหนังสือ
 
2. ไปเอาแผนที่ซะ อย่ามั่นหน้า
คุณต้องมีดาต้าเบสไว้ยืนยันข้อมูลครับ
เพราะโซนหนังสือบางครั้งอาจจะมีการเคลื่อนย้ายบางบูธบาง สนพ.
บางจุดไม่ได้จัดที่เดิม แม้ทุกปีจะจัดที่เดิม แต่อาจจะเปลี่ยนกระทันหัน
หรือเปลี่ยนลุคไปจนคุณจำไม่ได้
และศูนย์ประชุมที่จัดงาน
นี่มันวงกตบนเกาะครีตชัด ๆ เดิน ๆ ไปกูจะโดนมิโนทอร์แดกมั้ย
 
 
แต่บางทีมีแผนที่ก็ใช่ว่าเราจะรู้นะครับว่าไอ้ โซน A อยู่ไหน
โซน C ที่ว่า ก็มี C1 C2 โซน D ก็ไม่ได้อยู่ในงาน แม่งอยุ่้ข้างนอกโน่น
 
บางบูธเป็น Z01 โซนD สุดขอบกรอบโลกมาก
อย่าง 1168 หรือ พูนิก้า โห ชมพูทวีปมาก ผมเดินงงในดงจ่าเฉยอยู่นาน
กว่าจะมุดคนไปเจอได้ วันนั้นเคราะห์ดีไปเช้าหน่อย เลยไม่ต้องตบตีกับใคร
 
ดังนั้น นอกจากจะมีแผนที่ที่คุณต้องใช้เวลานั่งอ่านอย่างเข้าใจแล้ว
คุณต้องดูด้วยว่า ไอ้สถานที่ในแผนที่แม่งไปยังไงด้วยการถามประชาสัมพันธ์ครบวงจร อย่าง สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ายาม เพราะนอกจากจะดูแลความเรียบร้อย ตรวจกระเป๋า ยืนเก๊ก และวอคุยกับเพื่อนแล้ว พวกพี่ยามยังให้คำตอบเรื่องสถานที่ได้อย่างเป๊ะ
 
 
พี่ยาม : "ตรงไป เลี้ยวซ้ายไปหน้าหน้ายักษ์ ไม่ต้องเลี้ยว  แล้วตรงไป"
            *กล่าวด้วยวาจาองอาจมาดมั่นและแสนภูมิใจ
ตู : ห๊ะ หน้ายักษ์แล้วตรงไปใช่มั้ย
 
พี่ยาม : *พูดซ้ำอีกรอบ
 
ตู : โอเค เราเข้าใจนาย ป้อนโปรแกรมมาแค่นี้ใช่แมะ
 
อนึ่ง บูธ อะเดย์ไม่มีในแผนที่ หรือกูต้องหาคำว่า โพเอทพลับบิชชิ่งวะ
อนึ่งจุดห้า จะเอาแผนที่คาวนี้ต้องจ่าย 2 บาท บริจาคโครงการเปิดห้องเมื่อน้องเหงา
 
พายุคน
กองทัพนักอ่าน เยอะยังกะปลวกสำลักน้ำ
 
3. เป็นไปได้ ควรไปเดินหลงงงทิศสักรอบก่อนวันจริง
 
ผมคิดว่ามีประโยชน์มากถ้าเราจะไปเดินมาร์กจุดก่อนวันจริง
เพื่อดูว่าอะไรอยู่ตำแหน่งไหน ถึงเวลาจะได้พุ่งไปเลย
ไม่ต้องมากางแผนที่ดูฮวงจุ้ยทักษิณาวัตรมงคลอะไร
 
วันที่ไปเซอร์เวย์ ควรจะเป็นวันที่นักเขียนที่จะมาแจกลายเซ็นต์ยังไม่มา
ใช้วันนี้ในการตามหาบูธที่นักเขียนจะมา เช็คตำแหน่ง
วันและเวลาจากการสอบถาม ว่าคนนั้นคนนี้จะมากี่โมง
 
พอถึงวันจริง คุณจะใช้เวลาที่แน่นอนมาก ในการเป็นคนแรกที่ไปถึงบูธ และได้ลายเซ็นต์มา
 
พี่วิชัย ณ แจ้แฟ้บ ผู้มาบ่ายสามจะสี่โมง
 
ผมก็ทำแบบนั้น ผมไปเช็คเวลาที่อะเดย์ เค้าบอกว่านักเขียนจะมาบ่ายสองเป๊ะ
พอวันจริง นักเขียนมาบ่ายสามก่า ๆ
 
แช่แฟ้บ
 
อิอิลายเซ็นต์เว่ยเว่ยเว่ย
 

คุณคริสโตเฟอร์ ครูสอนภาษาอังกฤษที่เฟี้ยวเงาะที่สุดในสามโลก
 
4. เตรียมกระเป๋าเป้ไปใส่หนังสือด้วย
ณ จุดนี้ ผมต้องการร้องเรียนสภางานหนังสือชาติ ว่าห้ามใช้กระเป๋าลาก
หรือที่เรียกกันว่ากระเป๋าอะคาเดมี่ในการเดินงานหนังสือ
 
กระเป๋าลากเหี้ยมาก ขอบอก
 
เหี้ยต่อตนเองและผู้อื่น
 
เพราะพื้นที่จะเดินยังลำบาก การลากกระเป๋าเหมือนเอาหมามาเดินงาน
นอกจากจะขวางทางขวางตีนชาวบ้าน ยังต้องลำบากหาที่จอดเข้าซองด้วย
ขวางการจราจรมากซากอ้อย
 
ตัวอย่างที่ถูกต้อง เอ๊ะเดี๋ยว ๆ นี่นักเรียนป้ะ
 
ผมแนะนำกระเป๋าเป้เหอะ ไม่ลำบาก สะพายง่าย
 
แต่สาว ๆ อาจจะกลัวเสียจริต เป็นสาวเป็นนาง
จะมาสะพายกระเป๋าแมน ๆ ได้ไงยะ จะถือถุงมือชุ้นก็บอบบาง เดี๋ยวห้อเลือดง่าย ๆ
แล้วชั้นซื้อซื้อเยอะ แบบนักอ่านอะ เข้าใจป้ะ
 
เออ เข้าใจก็ได้แว้ะ
 
ก็ลากกระเป๋าให้ระวัง ๆ หน่อยละกัน
เดี๋ยวพวกกูหาทางเอาตัวรอดเองด้วยการ....
 
 
 
5. ใส่รองเท้าที่รัดกุม
ผ้าใบยิ่งดี เพราะอีพวกข้อบนชอบแว้นกระเป๋าทับตีน
แม่งงงงง
 
ไม่เกี่ยวกับหัวเรื่อง บูธในสวยผมก็ถ่ายมา 555
 
6. ห่อข้าวไปแดก
จะดีต่อตนเองแม้ก เพราะข้าวในฟู้ดคอร์ทอย่างแพง ข้าวเท่าฝาปี๊บ 50 บาท
อิห่า จะแพงไปไหน ทำใจไม่ลง ถ้าไม่มีคนเลี้ยงผมยอมอดข้าวเลยเอ้า
อย่าหวังพึ่งเซเว่น เพราะจะมีคนคิดแบบเราประมาณแสนห้าพันแปดร้อยสิบเอ็ดจุดห้าึคน
ตี๊ต่อเปิดเข้าไป แม่งคนเต็มไปหมด ต่อแถวจ่ายตังค์จะกะรอซื้อคริสปี้ครีม แถววนไปตามชั้นวางของยังกะงูเหลือมรัดไก่
 
ห่อข้าวไปเหอะครับ นั่งกินตามสุมทุมพุ่มไม้สบายจึย
 
บูธแจ่มสัส เอ้ย แจ่มใส 
 
7. ไปเช้า ๆ ไม่ก็เย็น ๆ ไปเลย ไปในวันธรรมดายิ่งดี
ไปตอนช่วงงานเพิ่งเริ่ม ไปจ้องตากับยาม รอเค้าเปิดฮอลให้
สักเก้าโมงครึ่ง จ่อเลย
คุณจะช็อปอย่างสบายจึย ไม่ต้องเบียดใครให้จั๊กกะแร้เปียก
 
หรือไม่ก็ทำแบบมาสเตอร์บางท่านแถว ๆ นี้ที่ไม่บอกหรอกว่าชื่อแชมป์
 
ผมไปซื้อของที่แซลม่อน (บูธนี้โดเรม่อนอาย โดนแซว แอร้ย มุขฟายสัสอะ)
แล้วถามว่าพี่แชมป์จะมากี่โมง พี่แชมป์มาหกโมงค่ะ
จริง ๆ ไม่คิวนะคะ แต่จะแวะเข้ามา
 
พี่โคตรเจ๋ง มาเย็น ๆ ไปเลย เอาให้คนมันเมื่อยขบหนีกลับไปทาเค้าเตอร์เพนกันให้หมด
เราค่อยมา ไม่ต้องเจอคนเยอะ
 
เพราะช่วงเที่ยงจนถึงบ่ายสามนะคุณ ยิ่งวันเสาร์อาทิตย์
คนเยอะโคตรรรรรรรรรเหง้าศักราชชาติมนุษย์ เยอะไปจนถึงห้าหกโมงก็ยังไม่เลิกเยอะ
 
เดอะดวงควงสว่านที่มีผู้จัดการมากันท่า
 
8.ความดังดั่งวรรณะ
นักเขียนบางคนดังสัสแมวจนแถวยาวไปหน้าฮอล แต่นักเขียนบางคนต่อให้ปูพรมแดงโรยดอกจำปา ก็ไม่มีใครขอลายเซ็น โลกนี้มันช่างไมุ่ยุติธรรม
 
ตัวอย่างง่าย ๆ เลยระหว่างเดอะดวงกับนายสะอาด
ผมชอบนายสะอาดโคตรเลย ตั้งแต่เล่นบล้อกละ
ผมไม่ชอบเดอะดวงเท่าไร ทั้งงานและลายเส้น
แต่อย่างว่า ทุกคนชอบ ทุกคนดูวีอาโซ ทุกคนกรี๊ดดวง
 
พี่ทรงศีลที่ไม่มีใครมารุมล้อม
 
บูธเลทคอมมิคเหมือนย่านการค้ากลางกรุงนานกิงตอนเดอะดวงมา
และร้างเป็นป่าทังกัสก้าตอนโดนระเบิดตอนนายสะอาดมา
 
มิคสัญญีมาก ไร้สิ่งมีชีวิืต บูธสะอาดเหมือนชื่อ
 
นักเขียนเหงา ๆ คนหนึ่ง
 
ชีวิตมันก็งี้ เ้ฮ้อ เยี้ยดเปียด
 
 
 

ตัวละครจากเรื่องการิน ที่ทุกคนเด่นหมด ยกเว้นการินเอง
 
9. การิน ณ จุดนี้ ตั้งประเทศได้เลย
 
เคยอ่านมั้ยครับ นิยายของพูนิกา หนุ่มน้อยผู้คลั่งไสยดำและทำตัวเป้นนักสือบ กับสาวจิตสัมผัสลัลทิมา
เรื่องสนุกดีครับ มีตังค์ผมจะสอยบ็อกเซ็ตมาอ่าน แต่นั่นไม่ได้เสี้ยวหนึ่งของความยิ่งใหญ่เลย
 
คนเยอะสุดติ่งกระดิ่งแมวเบย
 
ภาพนี้ดูมีสปอตี้ เอ้ย สตอรี่
 
การินดังมาก มากขนาดที่สามารถจัดงานมีตติ้งของการินโดยมีพื้นที่ส่วนตัวได้เลย
แถมคนไปอย่างเยอะ เยอะโฮก เยอะโคตร เยอะจนแบบ กูจะยืนตรงไหนของงานดี 
ขอยืนบนเวทีได้มั้ย สุดยอดมาก ที่คือปรากฏการณ์นิยายไทยไปบอลโลก
ถึงขนาดมีโครงการทำหนังด้วย และเด็กแว่นน้ิอยใหญ่กรี๊ดกร๊าดไส้ออกมากอง
เอมซีปล่อยมุขวงในแค่ไหนก็มีคนฮาแตกถ้วนหน้า
 
ชอบน้องคนนี้ที่สึดเบย
 
โอ้ว นี่มันโคตรประสบความสำเร็จแล้ว ผมขอคารวะคนเขียนการินไว้ ณ ที่นี้งาม ๆ สามรอบครึ่ง
ต่อไปถ้ามีรัฐอิสระการิน ผมจะไม่แปลกใจ และจะย้ายเข้าไปทำมาหาแดกในทันที 555
 
คุณน้องสุดหล่อ
 
10. ตู้ ATM ศูนย์ประชุม ต้องกดทีละพัน
จะไม่มีการมาห้าร้อยสามร้อยเด็ดขาด ถ้าอยากจะกดตังค์ที่นี่
คนมีเงินเท่านั้นที่จะยืนหยัดได้ ณ จุดนี้ ....ผมอยากจะกดทั้งหมดนะ 1500 ทั้งบัญชี
แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะมันให้แค่ธนบัตร 1 พัน only
 
ฮึ้ยยย งัดแม่ง
 
 
พี่นพ วิทูรณ์ทอง แห่งมีดที่ 13 ชี้มาที่ผม แล้วบอก ไอ้นี่ตัวแสบ
 
 
หมดละครับ ไปรอบนี้บันเทิงมาก
ขอบคุณพี่นพ วิทูรณ์ทอง พี่ทรงศีล ทิวสมบูรณ์ พี่วิชัย มาตากุล เดอะดวง นายสะอาด คุณคริสโตเฟอร์ ไรซ์ และ พี่แป้น ที่ให้ผมไปสัมผัสตัวตนของทุกท่าน
 
 
 
ขอบคุณงานพูนิก้ามีตติ้งที่อนุญาตให้ถ่ายรูป
 
ขอบคุณบูธอะเดย์ที่คอยให้ข้อมูลว่าวิขัยจะมากี่โมง ถึงเค้าจะมาสายโคตรก็ตามเพราะบ้านอยู่ดอนเมือง
 
ขอบคุณบูธแซลม่อนที่วิ่งเอาของที่ลืมให้คืนให้
 
และขอบคุณพี่เอ็ดดี้ที่บังเอิญไปเจอกันในงานและเลี้ยงข้าว
 
 
งานหนังสือปีหน้า ขอให้ทุกคนเตรียมการณ์ให้ดีนะครับ
จงวางแผนยิ่งกว่าไปรบที่บ้านร่มเกล้า เพราะที่นี่แม่งสปอต ใจดี ไม่ช็อตจริงอยู่ไม่ได้
 
ไปละ บาย แมวพิมพ์

Comment

Comment:

Tweet

Hot! Hot! Hot!
มันจริงมาก จริงมากๆ จริงของมากๆๆ เลยค่ะ TOT
แต่ไปงานหนังสือทีก็ซื้อเยอะจริงๆ 30 เล่มอัพ ไรงี้
ขอเอากระเป๋าลากไปเถอะ ไม่ไหวจริงๆจุดนี้ TwT

#14 By ปลาทอง on 2013-09-12 19:17

sad smile เคยไปเมื่อสองสามปีที่แล้ว คนเยอะไปเปลี่ยนเลย

#13 By pobex on 2012-11-20 13:53

เราไม่ใช้แผ่นพับค่ะ ทราบดีว่าบูทชอบเคลื่อน แต่ไม่ได้มั่นอะไรนะคะ เราไปหลายวันค่ะ เลยมีเวลาเดินสำรวจและทะยอยซื้อ จะเก็บไปคิดก่อนซื้อก็ได้

สาเหตุที่ไปหลายวันเพราะเพื่อนนัดค่ะ เพื่อนสนิทบ้างเพื่อนสมัยเรียนบ้าง เพื่อนในเน็ตก็มี แต่เรียกว่ามีตติ้งคงไม่ได้ เพราะออกแนวกลุ่มเล็กๆ ห้าหกคน หลังๆ จำนวนการซื้อลดลงค่ะ ส่วนใหญ่เป็นสารคดีหรือวรรณกรรมเยาวชน เลยเหมือนจุดประสงค์หลักคือเจอเพื่อนมากกว่า บางคนเจอแค่ในงานหนังสืองานเดียวต่อปีเองค่ะเพราะอยู่ไกลมาก
เราไป2วันแหละ วันแรกไปส่องวันที่่สองไปซื้อ
วันเสาร์ อาิทตย์คนเยอะจริงๆแหละ

#11 By yuyu on 2012-11-08 20:18

Hot! Hot! Hot!

#10 By Simplificity on 2012-11-08 20:12

การินเค้าดีจริงอะไรจริง 5555

#9 By KAINO on 2012-11-05 23:57

ตัวละครจากเรื่องการิน ที่ทุกคนเด่นหมด ยกเว้นการินเอง<<<อ่านถึงตรงนี้ถึงกับหัวเราะก๊ากกลางดึก ก๊ากกกก XD

#8 By Firodendon on 2012-11-05 21:13

Hot!
ปีนี้ไม่วุ่นวายมากครับ ชอบๆ

#7 By Jota comic D on 2012-11-05 17:33

รอบนี้ไม่ได้ไปเลยยยย sad smile
ไม่ได้อ่านการินค่ะ..แฮ่...
แต่ได้ยินและเห็นภาพมา
การิน กะ บูทเอนเทอร์นี่เด็กเยอะจริง ๆ

#6 By Patzuri on 2012-11-03 17:28

ข้าวไข่เจียวก่อนเข้างาน ถูกดี
รถไฟฟ้าใต้ดิน จะมาถึงได้เร็วสุด
 วันธรรมดาดีที่สุด

#5 By ลอยลมเล่น on 2012-11-03 12:36

ถูกต้องแล้ว ห้ามรถเข็นไม่ได้ เราต้องป้องกันตัวเอง T_T
จริงๆเอารถเข็นไปฝากของ แล้วค่อยๆทยอยเอาไปใส่รถ เข็นกลับบ้านทีเดียวเลยก็ได้นะคุณป้าผู้บอบบางทั้งหลาย หน็อยย วัยสะรุ่นอย่างข้าพเจ้าจะใช้เป้ให้ดูก็ได้ ว่าสะพายบนหลังมันก็ไม่ได้ลำบากมากมายขนาดนั้นหรอเฟ้ยยย

#4 By [ Sai ];charot on 2012-11-03 12:00

สองห้า ห้า ห้า
อะต่อให้

#3 By Gathering Urza on 2012-11-03 01:40

เราไปวันธรรมดา ช่วงท้ายงาน คนน้อยเดินสบาย
big smileHot!

#2 By Nirankas on 2012-11-02 21:05

Hot! Hot! Hot! อิจฉาคุณคนเขียนการินเหมือนกันครับ สุดยอดมากๆ big smile
งานปีหลังๆ ผมไม่ไหวจะไปแล้วครับ คนเยอะ
ข้าวแพง T^T

#1 By วิหคสีคราม on 2012-11-02 00:54