วันเด็กผมยุ่ง ๆ วันอาทิตย์ก็นอนแบทหมดกับบ้าน
มาวันนี้ก็ยังไม่มีไอเดียต่อยอดสักที เลยต้องไปล่าความเห็นแล้วเอามาสรุปใหม่อีกที
ถึงได้งอกเอนทรี่นี้ออกมา
(ตอนแรกตั้งใจจะเขียนเรื่องรู้ทันสำนักพิมพ์ยามเซนต์สัญญา
ใครอยากอ่านโพสอิโม Undecided ไว้นะฮะ ผมจะมาเขียนคราวหน้า)
 
เอนทรี่นี้ไอเดียมันเริ่มต้นจาก จู่ ๆ ผมก็นึกได้ในหัวว่า
"เ้วลาเราไม่ชอบใคร เราก็ไม่อยากให้คนที่เราชอบ ไปคุยไปสุงสิงกับคนที่เราเกลียด"
เพราะมันจะปวดหน่วง ๆ ในใจนะครับ ทั้งที่แม่งไม่จำเป็นที่คนอื่นจะต้องมาเกลีัยดคนคนเดียวกับเราเลย เขาไม่ได้มาเป็นศัตรูด้วยนี่แหว่ แต่ก็นั่นแหละ มันมีฮั่นอย่าง...บอกไม่ถูก 555
 
นี่แหละฮะอารมณ์เด็ก ๆ ผมก็เลยอยากรู้ว่า อารมณ์เด็ก ๆ ที่แม้จะโตแล้วก็ยังเป็น ยังมีกันอยู่มีอะไรบ้าง
เลยไปสำรวจฟามเห็นจากเพื่อน ๆ ในเฟสบุ๊คมา ก็ได้คร่าว ๆ ประมาณนี้
 
1. ไม่อยากให้คนที่รัก สุงสิงคนที่เกลียด
อันนี้ของผมเอง เป็นต้นไอเดีย ทางเหนือเรียกว่า เก๊ากำกึ๊ด
ตอนเด็ก ๆ บางคนอาจจะมีฟีลนี้
คือส่วนตัวผมไม่เป็นนะ แต่ผมถูกกระทำ
เพราะผมทะเลาะกับเพื่อคนหนึ่ง ที่มักจะห่อข้าวมากิน
ผมก็จะไปเนียนแดกกับมัน เพราะยายแม่งทำกับข้าวอร่อย
วันหนึ่งผมทะเลาะอะไรกะมันไม่รู้ ผมเลยห่อข้าวมาแดกเองบ้าง
แล้วเพื่อนคนหนึ่งก็มาขอกินด้วย ไอ้คนที่ผมทะเลาะด้วยก็เข้ามาบลัพเลย
ว่านาย ไม่ต้องไปกินของมันหรอก นายให้แม่นายซื้อให้กินก็ได้...
 
หรือไม่ก็
ชมพู่ ตัวเองไม่ต้องไปเล่นกับจิ้มจุ่มนะ จิ้มจุ่มมันสัยไม่ดี
ถ้าตัวเองไปเล่นกับจิ้มจุ่มนะ ตัวเองไม่ต้องมาเล่นกับเค้าเลย
 
คือถ้าพาวเวอร์ดีก็ดีไป ยังพอใช้พลัง ของเล่น หรือขนม
ต่อรองเพื่อนให้มันออเออ เหรอ ๆ ๆ เออเค้าเล่นกะตะเองคนเกวกะดั้ย
 
แต่ถ้าเป็นโนบอดี้ในห้อง ระวังจะหมาหัวเน่านะฮะ
การบลัพเพื่อนแต่เล็กแต่น้อยแบบนี้
 
 
ถามว่าโตมายังมีมั้ย ก็ยังมีครับ
พวกสุมหัวนินทา ใครที่ไปยุ่งกับอีกฝ่ายที่เราไม่ชอบก็เข้าไปบลัพเลย
มึงคุยกะเพจนั้นใช่มั้ย เลิกเลยนะ ถ้ายังติดต่อกัน มึงกะกูจบกัน
 
 
คือมันก็ป้องกันความลับรั่วได้นะครับ ยุคนี้ของซื้อของขายไม่ได้มีแค่ผักแค่เนื้อ
เพื่อนก็ขายได้ ชาติก็ขายได้ ขี้หน้าเนี่ย ขายดีมาก
ดังนั้น การขายความลับ ขายวิญญาณ ขายเพื่อน ก็มีให้เห็นบ่อย ๆ
ต้องบลัพกันบ้าง
แต่บลัพก็บลัพได้แค่ตัวแหละครับ ความซื่อสัตย์มันกำกับกันไม่ได้หรอกโยม
มันอยู่ภายในสู่ภายนอก

2. ตอบไม่ได้ให้ตีมึน
 
ตอนเด็ก ๆ เวลาโดนผู้ใหญ่คาดคั้นเอาคำตอบ หรือไม่ก็มีความผิด แล้วอธิบายไม่ไ่ด้
เช่นเล่นซน เอาผ้าชุบน้ำมันพันหางแมว แล้วจุดไฟ
แมวตกใจไม่วิ่งหนีไป แต่วิ่งเข้าบ้าน บ้านวอดไปทั้งหลัง
 
พ่อมาถามเสียงดุ ๆ "ทำไมไฟไหม้!!"
"มะมะแมว..."
"ทำไมแมว ทำไม"
"แมวหางมันมีไฟ"
"ทำไมหางแมวมีไฟ"
"หนุ...หนุ....หนูไม่รู้วววว"
 
ตอบไม่ได้ให้ตีมึนไว้ก่อน หนูไม่รู้วววว
 
 
โตมาก็ยังมีนะครับอารมณ์โดนเค้น โดนต้อนแล้วตีมึน
อีเจ๊คนนึงโดนรถปาเจโร่เสยตูดเพราะจอดในวันที่ห้ามจอด
แล้วก็โวยวายไม่ยอมจบ รถก็ติดเป็นแพ
ป้าคนนึงคงทนไม่ไหว กะมาด่าคนขับปาเจโร่ว่าขับยังไงไปชนเค้า
ปรากฏว่าอีเจ๊กำลังแว้ด ๆ อยู่ ป้าเลยเข้าไปบวกเจ๊แทน
 
"อีหนู จอดรถยังไงเนี่ย รถชนรถติดเนี่ยหา"
นางก็เถียง "เอ๊า ก็จอดของหนูดี ๆ เค้ามาชนหนู"
"จอดดียังไง นี่วันที่อะไร 12 แล้วป้ายว่าไง! ห้ามจอดวันคู่!!!"
"ใคร ๆ เค้าก็จอดกัน"
"เค้าจอดกันฝั่งนู้น"
"..ก็..ก็...ก็หนูไม่รู้ววววววว"
 
 
ตอนเด็ก ๆผู้ใหญ่อาจจะไม่คาดโทษอะไร
แต่โตแล้วจะมาบอกหนูไม่รู้ววว กับตำรวจไม่ได้นะฮะ รู้ไม่รู้ก็โดนข้อหาละเธ๊อออ

3. ไฮเปอร์+วอนท์ง่ายหน่ายเร็ว
ตอนอยากได้จะเป็นจะตาย ตอนหามาได้วางไว้เฉย ๆ
ผมก็เป็น วีรกรรมที่แ