คำเตือน
บทความนี้ยาวมาก เล่าเรื่องม้วนเดียวจบ
กรุณานั่งสมาธิ ดำน้ำ ดูปะการัง เข้าค่ายคุณธรรม จำสูตรคณิตศาตร์
และคาดเข็มขัดนิรภัยให้เรียบร้อยก่อนอ่าน
เพราะคุณต้องใช้ความอดทนสูงมาก หากต้องการอ่านจนจบ

อนึ่งผู้เขียนได้ทำการใส่หมายเลขไว้ในแต่ละย่อหน้าไว้
เพื่อง่ายต่อการแบ่งอ่านเป็นรายเดือน
ขอบคุณที่รู้ว่ายาวแล้วก็ยังจะดันทุรังอ่าน
น้ารักอ้ะ Wink
 
 
 
1. บทนำ
คุณเชื่อในพรหมลิขิตมั้ยครับ
ผมโคตรไม่เชื่อเลยว่าจะมีใครสักคนขีดชีวิตเราให้มาเจออะไรด้วยความบังเอิญ
และพระพรหมก็คงเป็นสิ่งแทนตัวของเรื่องบังเอิญเฟ้ดเฟ่ทั่วไปเท่านั้น สำหรับผม
 
แต่ผมก็ประจักษ์กับตัวแล้วครับ ว่าเหตุบังเอิญเกินไปแล้ว!!ก็ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า
ใครแม่งเล่นตลกกับชีวิตผมหรือเปล่า
 
ผมไปกรุงเทพมาตั้งห้าวัน แต่ไม่ไ่ด้เล่าอะไรให้ใครฟังเลยนอกจากขบกัดงานหนังสือนิดหน่อย
จริง ๆ เรื่องฮามันมีมากกว่านั้นเยอะครับ แต่ด้วยสภาพที่ไปพักบ้านมนุษย์เพื่อน
เลยไม่มีโอกาสเขียนอะไรยาว ๆ ที่ใช้สมาธิในการเรียบเรียงเท่าไร
เพราะคอมพ์ก็ของเค้า ใช้นานก็เกรงใจ แถมมันวุ่น ๆ จนไม่มีอารมณ์มาเขียน
 
กว่าจะมีสมาธิมาเรียบเรียงเรื่องทั้งหมดก็ผ่านมาจนจะสิ้นเดือนละครับ
 
 
ทุกปีผมจะไปกรุงเทพ 2 ครั้ง ใหญ่ ๆ 
คือไปงานหนังสือเพื่อพบปะนักเขียนที่ผมเคารพท่านหนึ่ง
ทุกครั้งที่นพ วิทูรณ์ทองเรียกรวมพล ผมก็จะลงไปแบบไร้เงื่อนไข
แต่มักจะเตรียมการใหญ่ ๆ ไว้เสมอ เพราะลงไปแต่ละครั้ง 
ผมต้องคุ้มค่าใช้จ่าย ด้วยการนัดเจอหลาย ๆ คน จากหลาย ๆ กลุ่ม
 
ปีนี้ผมนัดน้อง ๆ ในชมรมวังแดง (บอร์ดวาดรูปของผมที่ปิดตัวไปแล้ว แต่สมาชิกยังติดต่อกันอยู่หลายคน)
นัดคอสเพลย์ไอด้อลที่ผมชอบ ขอทานข้าวด้วยสักมื้อ
และนัดเพื่อนสาวที่กำลังมีปัญหาหัวใจมานั่งจิบเบียร์ปรับทุกข์กัน
 
และแน่นอน นัดมนุษย์เพื่อนด้วย ว่าจะทำอะไรกินกันที่บ้านที่ผมไปขอพัก
โดยมนุษย์เพื่อนของผมก็อยู่รวมกันกับเพื่อนและแฟน
รวม ๆ สี่ชีวิตและไม่มีชีวิตอีก อื่ม อ่า เอ่อม...
ช่างมันเถอะ....เอาเป็นว่าอยู่กันเยอะ เฮฮาบ๊ะเทิ่งใช้ได้
 
ซึ่งมาพักคราวก่อน ค่อนข้างโอเคกับการต้อนรับของครอบครัวนี้
สนุกดีครับ 555 เลยตั้งใจว่าจะต้องกลับไปใช้บริการอีก
 
 
 
 
 
2. ป.2 VIP
ในการเดินทาง
ผมมักใช้่บริการของสมบัติทัวร์เสมอ
เพราะแม่งเป๊ะสุดละในบรรดารถโดยสารเชียงรายไปกรุงเทพ
เคยนั่งของเจ้าอื่นก็ไม่เวิร์คเท่าเจ้านี้
 
แต่ในความเป๊ะก็มาถึงจุดบอดได้เมื่อเสือกเดินทางในวาระเร่งด่วน
 
ผมออกจากบ้านวันที่ 3 ขนข้าวของย้ายมาห้องเช่า
ยังไม่ได้เรียงของเลยก็ต้องเดินทางต่อไปกรุงเทพในวันที่ 5 เพราะนัดหมายเริ่มวันที่ 6-8
โดยผมตั้งใจจะอยู่ถึงวันที่ 9 แล้วค่อยกลับในตอนเย็น
กำหนดการณ์ทุกอย่างนัดหมายตายตัวไว้แล้ว
กัดฟันปฏิเสธงานพิธีกรเพื่อให้เดินทางตามกำหนดการ
 
ผมจองตั๋วล่วงหน้า 1 วัน ซึ่งเป็นอะไรที่เสี่ยงตายในช่วงเทศกาลแบบนี้
อีกไม่กี่วันก็สงกรานต์แล้ว ผมกลับลืมที่จะจองตั๋ว ผมเลยไปซื้อในวันที่ 4
ซึ่งเดชะบุญ รถเหลือ 1เที่ยว และเป็นเที่ยวที่ผมไม่เคยสัมผัสมาก่อน
คือรอบ 16.00 ....เช้าสัสแมวมากสำหรับผม เพราะถ้าไป 4 โมงเย็น มึงจะถึง ตีสี่
และไม่เหมาะอย่างยิ่งหากเราพักบ้านคนอื่น
เพราะมันจะรบกวนเจ้าบ้านชิบหายวายป่วงที่ต้องแหกขี้ตามารับเรา
แต่ด้วยความที่เลี่ยงไม่ได้ ไม่งั้นทุกอย่างเคลื่อนแน่ ผมเลยตัดสินใจเอารอบนี้
 
และที่พิเศษคือ รถเที่ยวนั้นเป็น ป.สอง VIP
 
เดี๋ยวนะ...... ป.สอง แต่เสือก VIP
ทำไมมึงขัดแย้งในตัว
ป.สอง คือรถกากนะครับสำหรับผม ที่นั่งแข็ง ๆ เบาะปรับเอนยาก ๆ นั่งตูดเกร็ง ๆ
ห้องน้ำอยู่ท้ายขบวนและเหม็นตลอดเวลา
 
ขณะที่ป.หนึ่งดีกว่ามากและห้องน้ำอยู่ตรงบันได
แอร์ปรับลดได้ และมีแสงไฟให้อ่านหนังสือ
และถ้าเป็น VIP มันน่าจะมากับป.หนึ่ง
 
สรุปว่า ความVIP มันอยู่ตรงไหนวะ แดกกุไปตั้ง 700 กว่า ๆ 
ช่วยแซะความพิเศษของราคาออกมาโชว์หน่อยซิ
 
 
แล้วผมก็พบคำตอบครับ
 
 
ความVIP อยู่ต